Uncategorized
Universities Must Be Forced to Address Antisemitism
University of California, Santa Barbara student body president Tessa Veksler on Feb. 26, 2024. Photo: Instagram
JNS.org – “Never would I have imagined that I’d need to fight for my right to exist on campus,” laments Shabbos Kestenbaum, a student at Harvard University who is suing the school because “antisemitism is out of control.”
Jewish students have suffered an unrelenting explosion of hate on American higher education campuses—so far with little relief. They have endured antisemitic rhetoric, intimidation, cancellation and violence. But those charged with keeping campuses safe—whether administrators who govern student and faculty behavior or federal agencies responsible for ensuring that schools adhere to civil rights protections—are failing in their jobs.
Many Jewish students have complained to their colleges’ administrators about the injustices. But instead of responding with measures to ensure Jewish students’ safety—like stopping pro-Hamas protestors from hijacking campuses or expelling militants who incite Jew-hatred— administrators have largely shown indifference. In some cases, college authorities have made things worse for Jewish students by appeasing the riotous, pro-Hamas mobs who have been primary perpetrators of Jew-hatred on campus.
Snubbed by college administrators, Jewish students and their supporters have appealed for federal protection, filing Title VI complaints with the US Department of Education’s Office of Civil Rights (OCR), the body tasked with enforcing protections under the Civil Rights Act. Unfortunately, the OCR, which has the power to levy severe financial punishments against colleges that neglect students’ Title VI rights, has so far rewarded negligent universities with little more than slaps on the wrist.
Until college and university boards of trustees begin hiring administrators committed to Jewish students’ safety—and until the OCR begins seriously punishing antisemitic perpetrators—we can expect no respite. Safe to say, colleges and universities run by arrogant, apathetic administrators will not change until their jobs and schools’ survival are threatened.
College/university administrators don’t take antisemitism seriously. Their reactions to Jewish students raising concerns about Jew-hatred range from indifference to outright hostility. For example, when Mohammed Al-Kurd, who the Anti-Defamation League says has a record of “unvarnished, vicious antisemitism,” came to speak at Harvard, Shabbos Kestenbaum and other Jewish students complained to administrators.
Rather than cancel Al-Kurd’s appearance, which would have been the appropriate action, the administrators ignored the students’ complaints. “Harvard’s silence was deafening,” Kestenbaum wrote in Newsweek. Kestenbaum said he “repeatedly” expressed concerns to administrators about the antisemitism he experienced, but as his lawsuit alleges, “evidence of uncontrolled discrimination and harassment fell on deaf ears.”
Administrators at Columbia University reacted to Jewish students’ complaints about antisemitism even more cynically. In fact, during an alumni event, several administrators exchanged text messages mocking Jewish students, calling them “privileged” and “difficult to listen to.”
When Rep. Elise Stefanik (R-N.Y.) asked the presidents of Harvard, MIT and the University of Pennsylvania if calling for genocide against Jews violated their schools’ codes of conduct, none could say “yes.” The presidents of Harvard and UPenn have since resigned. Good riddance.
Some college/university administrators have outrageously granted concessions to pro-Hamas students. For instance, Northwestern University agreed to contact potential employers of students who caused campus disruptions to insist they be hired, create a segregated dormitory hall exclusively for Middle Eastern, North African and Muslim students, and form a new investment committee in which anti-Zionists could wield undue influence. Brown University agreed to hold a referendum on divestment from Israel in October.
Similar appeasements were announced at other colleges and universities, including Rutgers, Johns Hopkins, the University of Minnesota and the University of California Riverside.
So far, OCR has failed to take concrete action against antisemitism on campus. This is evident in recent decisions involving the City University of New York (CUNY) and the University of Michigan. CUNY was ordered to conduct more investigations into Title VI complaints and report further developments to Washington, provide more employee and campus security officer training, and issue “climate surveys” to students.
The University of Michigan also committed to a “climate survey,” as well as to reviewing its case files for each report of discrimination covered by Title VI during the 2023-2024 school year and reporting to the OCR on its responses to reports of discrimination for the next two school years.
Neither institution was penalized financially, even though the Department of Education has the power to withhold federal funds, which most colleges and universities depend on. There are now 149 pending investigations into campus antisemitism at OCR. If these investigations yield toothless results similar to those of CUNY and Michigan, it is highly unlikely that colleges and universities will improve how they deal with antisemitism.
Putting an end to skyrocketing antisemitism on campus involves three things.
First, donors and governments at every level should withhold funds from colleges that fail to hire administrators who will take antisemitism as seriously as they take pronoun offenses or racism directed at people of color.
Second, the OCR must mete out serious consequences to Title VI violators in the form of funding cuts. This may require legislation that specifically mandates withdrawing funding from offending parties. A bill recently introduced by Rep. Nicole Malliotakis (R-N.Y.)—the University Accountability Act—may be ideal, as it is designed to financially penalize institutions that don’t crack down on antisemitism.
Third, if OCR won’t act, Jewish students and their supporters should turn to the courts. Lori Lowenthal Marcus, the legal director of the Deborah Project, a public-interest Jewish law firm, argues that the CUNY settlement demonstrates the futility of going to OCR and that going to court is more likely to produce “a clearly delineated and productive result,” such as punitive and compensatory fines. As of late May, at least 14 colleges and universities are facing lawsuits over their handling of antisemitism on campus since Hamas’s Oct. 7 massacre.
As long as college administrators are allowed to ignore antisemitism on campus and as long as OCR and other government institutions fall short in punishing Jew-hatred, antisemitism will continue to plague Jewish students.
The post Universities Must Be Forced to Address Antisemitism first appeared on Algemeiner.com.
Uncategorized
Haley Stevens takes aim at Netanyahu in Michigan Senate debate, as opponent Abdul El-Sayed calls Israel a ‘rogue state’
(JTA) — Viewers of Michigan’s Democratic Senate primary debate on Tuesday night could be forgiven for at times forgetting that one candidate comes with the heavy backing of pro-Israel donors.
“The prime minister of Israel has failed,” Rep. Haley Stevens said when asked about Iran, saying that both Israel’s Prime Minister Benjamin Netanyahu and U.S. President Donald Trump had failed to achieve “long-term peace.”
Later, Stevens added that she supported “aid into Gaza” and reiterated that she believed Netanyahu has been bad for American Jews.
“It is very clear that Mr. Netanyahu has not made us safer, has not brought us closer to peace, and he is a danger to Jews in America and around the world,” she said.
The lines represented sharp criticism of Israel’s leadership for a candidate who, according to federal campaign records, has received more than $10 million in support from donors affiliated with AIPAC, the pro-Israel lobby that her progressive opponent, Abdul El-Sayed, has excoriated on the campaign trail and during Tuesday’s debate. Regarded as one of Congress’ more reliable pro-Israel Democrats, Stevens made the comments as Democratic voters have largely shed their sympathies for Israel.
El-Sayed, meanwhile, said during the debate that the United States’ foreign policy “has been handed to us” by Israel and AIPAC and called Israel a “rogue state.”
The former Wayne County health director, whose grassroots campaign has gained momentum as it has increasingly centered anti-Israel rhetoric, did not hold back in his criticism.
Citing “the impact of AIPAC in our politics” as the reason for the joint U.S.-Israeli war on Iran, El-Sayed asserted that the lobbyist’s goals were “to annex Lebanon or to do genocide in Gaza.” He added that Israel was committing “human rights abuses, genocide and apartheid” and called for the United States to “stop funding the Israeli military unilateral blank checks.”
He also tied voters’ economic woes to Israel. “Ask yourself why it is that we are paying $5 gas, why it is that we can’t get out of this quagmire,” he said. “It’s because for too long, our foreign policy has been handed to us by the likes of the state of Israel and AIPAC, who has made sure that both Democrats and Republicans are doing their bidding.”
He further claimed there was no difference between his Democratic opponent and the presumptive Republican nominee, former congressman Mike Rogers, on Israel.
“If Congresswoman Stevens makes it, or if Mike Rogers wins, either way, Israel will win,” El-Sayed said. “AIPAC is perfectly fine with either of my two opponents because they know they will have a comfortable, reliable vote in the U.S. Senate.”
Stevens, who noted that she supports a two-state solution, rejected the line of attack. “No one owns my vote and no one owns my policies,” she said. “Anyone who’s contributing to my Senate campaign is doing so because of my proven record of fighting for Michigan.”
El-Sayed also suggested that Stevens’ sparring with Netanyahu, who is deeply unpopular with American voters, was ingenuine. Earlier in the day, Netanyahu told CNN that he believed Stevens’ previous comments accusing him of making American Jews less safe represented her “probably trying to excuse antisemitism.”
Sayed said he wasn’t convinced the remark was authentic. “I don’t think Benjamin Netanyahu is attacking her to actually attack her,” he said at the debate. “I think he’s attacking her to try and steer away the stink of how staunchly she stands for their policy.”
El-Sayed also attacked Stevens over a June 2025 vote she made in the House to “thank” Immigrations and Customs Enforcement officers. The appreciation was embedded in a resolution condemning the firebombing of a peaceful march for Israeli hostages in Boulder, Colorado. Stevens accused Republicans of having “put in a cynical point” about thanking ICE and El-Sayed of falling into a trap laid by the GOP.
Israel has grown increasingly central ahead of the Michigan primary, set for Aug. 4, in a crucial battleground state with large populations of both Jewish and Arab/Muslim voters. A third candidate who sought to tread a middle ground between Stevens and El-Sayed suspended her campaign earlier this week, ratcheting up anxiety among American Jews around the race.
Stevens’ bid for the Senate comes four years after she ousted Andy Levin, a Jewish progressive congressman who expressed criticism of Israel, in a race that drew more than $4 million in AIPAC-affiliated spending. In the years since, she has remained in a dwindling minority of House Democrats who have voted against all measures that would block or condition military aid to Israel.
El-Sayed’s bid comes as other anti-Israel progressives have prevailed in congressional primaries, shifting campaign discourse about Israel to the left. In an interview with CNN also published Tuesday, El-Sayed took aim at the very idea of a Jewish state.
“Every definition of a Jewish state ends up in some articulation of illiberal values, every single one,” he told CNN. Asked if support for Israel could ever be about more than money, he responded, “Not if you’re a Democrat and you believe in human rights.”
Other Michigan races are also turning into referendums on the Democratic stance on Israel. El-Sayed has cross-endorsed two left-wing congressional candidates, state Rep. Donavan McKinney and activist William Lawrence, who have both said Israel committed genocide in Gaza. Stevens, meanwhile, has endorsed pro-Israel Jewish state Sen. Jeremy Moss for her House seat.
Further down the ballot in Michigan, Democratic activist Abbas Alawieh, a key architect of the 2024 “Uncommitted” movement designed to pressure national Democrats on Gaza, on Tuesday picked up the endorsement of Michigan Gov. Gretchen Whitmer in his bid for a state senate seat on the party ticket. Alawieh has also met with former Vice President Kamala Harris, who lost Michigan to Donald Trump in the general election after the state’s large Arab and Muslim population expressed strong dissatisfaction with her stance on Israel.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Haley Stevens takes aim at Netanyahu in Michigan Senate debate, as opponent Abdul El-Sayed calls Israel a ‘rogue state’ appeared first on The Forward.
Uncategorized
Trump says Iran ceasefire ‘over’ as Hegseth cancels Israel visit amid rising tensions
(JTA) — President Donald Trump said Wednesday that the ceasefire with Iran was “over” after the U.S. military pounded sites in Iran and the Islamic regime struck dozens of American military facilities in the region.
“I think it’s over. I don’t want to deal with them anymore,” Trump told reporters in Ankara, Turkey, where he is attending the NATO summit. “They’re scum. You know what scum is? They’re scum. They’re sick people. They’re led by sick people, and they’re vicious, violent people. And if they had a nuclear weapon, they’d use it. As far as I’m concerned, it’s over.”
At the same time, the president did not appear to rule out further negotiations with Iran, adding, “I’ll speak to our negotiators. They want to negotiate.”
Trump’s comments came hours after the military’s U.S. Central Command announced Tuesday evening that it had launched a “series of powerful strikes against Iran” in retaliation for Iran hitting commercial vessels in the Strait of Hormuz.
Following the U.S. strikes, Iran targeted dozens of U.S. military sites in Bahrain and Kuwait, according to the Iranian Fars news outlet.
“In the initial response to the US aggression, the naval and aerospace forces of the Islamic Revolution Guard Corps, in a joint missile and drone operation, struck 85 locations of important US military facilities,” the Islamic Revolution Guard Corps said in a statement Wednesday.
The exchange of fire further imperiled the shaky ceasefire between the United States and Iran, as well as negotiations with Iran that were supposed to resume after the dayslong funeral for Iranian Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei ended Thursday.
Following Trump’s announcement, the price of oil jumped to its highest level in weeks.
Meanwhile, Defense Secretary Pete Hegseth cancelled a planned visit to Israel Wednesday to meet with Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, according to media reports.
The U.S. and Iran signed a Memorandum of Understanding last month to provide a 60-day framework for the sides to reach a deal on Iran’s nuclear program and other sticking points.
Following Tuesday’s U.S. strikes, Iran’s parliamentary Speaker Mohammad Bagher Ghalibaf accused the United States of violating the Memorandum of Understanding, including “Continued Zionist aggression on [Lebanon]” in a post on X.
“The era of bullying and extortion is over. It leads nowhere. We don’t fold,” Ghalibaf wrote.
During Trump’s meeting with Turkish President Recep Tayyip Erdogan Tuesday, the president also signalled that he would likely restore the country’s ability to purchase F-35 fighter jets, a move that Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu has staunchly opposed.
“Turkey has been in many ways much more loyal than other countries that we think would be loyal,” Trump said when asked if he is going to sell the jets to Turkey, according to Axios. “So it is something we definitely would consider.”
Hegseth’s scrapped meeting with Netanyahu was widely expected to touch upon the idea of U.S. selling the advanced stealth plane to Turkey.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Trump says Iran ceasefire ‘over’ as Hegseth cancels Israel visit amid rising tensions appeared first on The Forward.
Uncategorized
Can the Trinity be kosher?
„אַ ייִדישער שילוש‟ (A Jewish Trinity) — אַזוי הייסט דאָס נײַע בוך פֿון אַלאַן בריל, דער ראָש פֿון ייִדיש־קריסטלעכע שטודיעס אינעם סעטאָן־האָל־אוניווערסיטעט (ניו־דזשערזי) און אַ באַקאַנטער פֿאָרשער פֿון ייִדישקייט און צווישן־רעליגיעזע ענינים. ברילס פֿאַרגלײַך־אַנאַליז איז אַ וויכטיקער שטאַפּל אין ייִדיש־קריסטלעכע באַציִונגען, וואָס קען העלפֿן ייִדן און קריסטן בעסער פֿאַרשטיין איינער דעם צווייטן.
בײַ אַ סך ייִדן איז די קריסטלעכע דאָגמע וועגן דער געטלעכער דרײַ־פּערזענלעכקייט אַזוי פֿרעמד, אַז זיי ווייסן נישט אַפֿילו, אַז אין דער פּאָלעמישער ייִדישער ליטעראַטור איז פֿאַר איר פֿאַראַן אַ ספּעציעלער טערמין — שילוש. דאָס וואָרט ווערט אָבער אין ערגעץ נישט דערמאָנט אינעם בוך און ס׳איז דאָ אַ גוטע סיבה דערפֿאַר. בריל באַנוצט זיך מיט דער באַקאַנטער קריסטלעכער טערמינאָלאָגיע און מײַדט דווקא אויס די אַלטע מיטל־עלטערלעכע דיספּוטן צווישן ייִדן און קריסטן. זײַן צוועק איז אַ קאָנסטרוקטיווע פֿאַרגלײַך־שטודיע, נישט קיין פּאָלעמיק. ער פֿאַרגלײַכט די ייִדישע און קריסטלעכע רעליגיע און ווײַזט אָן, אַז אַפֿילו אַזעלכע קאָנצעפּציעס, ווי די קריסטלעכע אמונה אין דרײַ געטלעכע פּערזאָנען, זענען לאַוו־דווקא פֿרעמד פֿאַר ייִדן; עס ווענדט זיך, ווי מע טײַטשט זיי אָפּ.
אין זײַן בוך פֿאָקוסירט בריל אויף דער מאָדערנער קאַטוילישער טעאָלאָגיע. אָפֿט מאָל ציטירט ער דעם דײַטשישן יעזויִט־גלח און פּראָמינענטן טעאָלאָג קאַרל ראַנער, ווי אויך אַ ריי אַנדערע: ייִרגען מאָלטמאַן, וואַלטער קאַספּער און האַנס קינג.
דאָס בוך איז אײַנגעטיילט אין זעקס קאַפּיטלען וועגן דעם שילוש; אינקאַרנאַציע (דער גלויבן, אַז גאָט האָט זיך פֿאַרקערפּערט אין יעזוסן); אָדם־הראשונס חטא; עולם־הבא; משיח, און דעם ברית צווישן גאָט און מענטשן (Covenant).
אין דער הקדמה דערקלערט בריל זײַן אייגענע פּאָזיציע. ער גלייבט נישט, אַז די אונטערשיידן צווישן וועלט־רעליגיעס קאָן מען פּשוט באַשרײַבן ווי „אָט דאָ גלייבן מיר צוזאַמען אין דער זעלבער זאַך, אָבער יענער גלויבן אײַערע איז אונדז פֿרעמד‟. עס זענען פֿאַראַן אַלערליי וואַריאַנטן פֿון ייִדישער און קריסטלעכער טעאָלאָגיע. אין געוויסע אַספּעקטן איז דער חילוק צווישן דעם רמב״מס און אַ חסידישן מקובלס צוגאַנג צו ייִדישקייט גרעסער, ווי צווישן ייִדן און קריסטן.
ס׳איז אינטערעסאַנט, אַז צו אַזאַ טעמע איז בריל צוגעקומען נאָכן וווינען עטלעכע יאָר אין אינדיע, וווּ ער האָט זיך באַקענט מיט הונדויִזם און אַנטדעקט פֿאַר זיך, אַז די אינדישע הויפּט־רעליגיע איז אויך נישט אַזוי ווײַט פֿון ייִדישקייט, ווי עס טראַכטן אַ סך מענטשן. בריל דערציילט וועגן דעם אין זײַן בוך „אַ רבֿ אויפֿן טײַך גאַנג‟. און אַז מע רעדט שוין פֿון הינדויִזם, מעג מען צוקומען צו אַן אַנדער, מער באַקאַנטער רעגיליע, וועלכע האָט במשך פֿון דורות אַרויסגערופֿן בײַ ייִדן ממש אַן אַלערגיע – קריסטלעכקייט.
ווי אַ מאָדערן־אָרטאָדאָקסישער רבֿ, ווענדט זיך בריל זעלטן צו קבלה און חסידות, וווּ מע קען געפֿינען אַ סך מער כּמו־קריסטלעכע פּאַראַלעלן. לייענט, למשל, שאול מגידס בוך „חסידות אינקאַרנירט‟ (Hasidism Incarnate), דערמאָנט אין דער ביבליאָגראַפֿיע פֿון ברילס בוך. בריל שטעלט דעם טראָפּ אויף דעם מין ייִדישקייט, וועלכן ער באַטראַכט ווי דעם ראַציאָנעל־געשטימטן הויפּטשטראָם. ער ווענדט זיך יאָ צו מיסטישע שיטות, אָבער נישט צו אָפֿט. פּונקט אַזוי באַציט ער זיך צום הײַנטצײַטיקן קאַטויליציזם, שילדערנדיק אַזעלכע דעות, וואָס קלינגען מער מאָדערן און ראַציאָנעל, וואָס טײַטשן אָפּ דעם שילוש בלויז ווי פֿאַרשיידענע אַספּעקטן פֿון איין גאָט, און גאָטס פֿאַרקערפּערונג אין יעזוסן מער סימבאָליש, נישט אין גאַנצן בוכשטעבלעך.
על־פּי קבלה אַנטפּלעקט זיך דער אייבערשטער צו דער וועלט און צו דער מענטש דורך צען ספֿירות — פֿאַרשיידענע פּערזענלעכע אַספּעקטן, וועלכע מע קען פֿאַרגלײַכן מיטן קריסטלעכן שילוש. בריל באַמערקט אָבער אַ ספּעציפֿישן חילוק: די ספֿירות באַציִען זיך איינע צו דער צווייטער לויט אַ שטרענגער היעראַרכיע, און בײַ די קריסטן זענען „דער טאַטע, דער זון און דער רוח־הקודש‟ אַבסאָלוט גלײַך. די פּראַוואָסלאַוונע קריסטן, פֿאַרקערט, באַטראַכטן גאָט דעם טאַטן ווי אַ מלך איבער זײַן זון און דעם הייליקן גײַסט ווי זײַן עמאַנאַציע. בריל האָט מיר דערקלערט, אַז אין דער פּראַוואָסלאַוונער טראַדיציע האָט ער זיך נישט געגריבלט. ער באַשרײַבט נאָך אַזעלכע וואַריאַציעס פֿון קריסטלעכער טעאָלאָגיע, וואָס זענען גוט באַקאַנט דעם ברייטן אַמעריקאַנער עולם.
בדרך־כּלל איז בריל גערעכט, אַז די ספֿירות ווערן אָפֿט באַטראַכט ווי אַ שטרענגע היעראַרכיע. כ׳מוז אָבער צוגעבן פֿון זיך, אַז אין אַ ריי באַקאַנטע חסידישע ספֿרים ווערט זייער סדר רעלאַטיוו אָדער דווקא איבערגעקערט. בפֿרט איז דאָס בולט בײַ חב״ד. די ליובאַוויטשער רביים באַטאָנען כּסדר, אַז מלכות — די לעצטע ספֿירה, באַטראַכט ווי אַ ווײַבלעכע און אָפֿט אינעטניפֿיצירט מיט דער שכינה, איז אין איר שורש די העכסטע. מע קען זאָגן, אַז ס׳איז „העכער‟ צו באַטראַכטן דעם באַשעפֿער ווײַבלעך, ווי אַ געטין. מעג דאָס קלינגען אומטראַדיציאָנעל, נאָר אין געוויסע גאַנץ כּשרע קבלה־קוואַלן געפֿינען מיר סימנים פֿון אַזאַ צוגאַנג. פֿון ברילס שטאַנדפּונד – צו האַלטן זיך נישט צו ווײַט פֿונעם הויפּטשטראָם – איז גאַנץ פֿאַרשטענדלעך אַזעלכע ענינים נישט צו דערמאָנען.
אינעם קאַפּיטל „אינקאַרנאַציע‟ דערמאָנט בריל נאָר אַ ביסל, אַז פֿאַר די חסידים איז אַן אמתער צדיק אַ געטלעכע אַנטפּלעקונג, און פֿאַרגלײַכט עס מיט דער „פֿאַרגעטלעכונג‟ פֿון קריסטלעכע הייליקע דורכן רוח־קודש, נישט מיט דעם, ווי די קריסטן קוקן אויף יעזוסן. אויב מע פֿאַרגלײַכן די פּראַוואָסלאַוונע טעאָלאָגיע מיט געוויסע חשובֿע חסידישע ספֿרים, ווערט אָבער דער חילוק נישט אַזוי קלאָר. צום בײַשפּיל, שטייט געשריבן אין שײַכות צו משה רבינו אינעם ספֿר „זרע קודש‟ פֿונעם ראָפּשיצער רבין (פּרשת „ואתחנן‟), אַז אַן אמתער צדיק איז גאָט — ממש מיט אַזעלכע ווערטער. דעם דאָזיקן ספֿר האַלטן די סאַטמאַרער חסידים ווי איינעם פֿון די כּשרסטע און הייליקסטע.
ווידער, פֿון ברילס שטאַנדפּונקט איז דווקא ריכטיק אַזעלכע ראַדיקאַלע דעות נישט צו דערמאָנען. אַפֿילו אין די חסידישע קרײַזן קאָנען זיי שאָקירן אַ פּשוטן ייִד. אַזוי באַציִען זיך אַ סך חסידים צום „זרע קודש‟: דער ספֿר איז טאַקע אַ הייליקער, נאָר גיי פֿאַרשטיי, וואָס דער ראָפּשיצער רבי האָט באמת געמיינט! פֿון דעסט וועגן, אויב עמעצער וואָלט פֿאַרגליכן דעם ראַדיקאַלן „צדיקיזם‟ מיט פּראַוואָסלאַוונע קריסטלעכע געדאַנקען, וואָלט זיך באַקומען גאָר אַן אַנדער בילד מיט נאָך מער פּאַראַלעלן צווישן די רעליגיעס.
די לייענער פֿון מײַנע אַרטיקלען ווייסן, אַז איך האָב ליב אַרויסצוגראָבן, אַמאָל פֿון זעלטענע און ווייניק באַקאַנטע ספֿרים, דווקא ראַדיקאַלע, אומגעוויינטלעכע און יוצא־דופֿנדיקע דעות. ווען איך האָב געלייענט ברילס בוך, האָב איך כּסדר געטראַכט: פֿאַרוואָס גייט נישט דער מחבר נאָך ווײַטער? דאָס איז אָבער אַ מעלה פֿאַר די, וואָס האָבן ליב אַ מאָדערנעם ראַציאָנעלן צוגאַנג. בריל האַלט זיך בײַם מאָדערן־אָרטאָדאָקסישן דרך און שטיצט אַן ענלעכן מין קריסטלעכקייט. פֿאַר מיר, אַ ליבהאָבער פֿון מיסטישע און שאַמאַנישע זאַכן, איז זײַן בוך געוואָרן אַ גוטער באַלערנדיקער אַרײַנפֿיר אין דער וועלט פֿון הײַנטצײַטיקע קאַטויליקער, וואָס קלינגען טאַקע ווי קריסטלעכע „מאָדערנע אָרטאָדאָקסן‟.
דאָס בוך ענדיקט זיך מיט אַ דערמאָנונג פֿונעם פּראָמינענטן רבֿ יונתן סאַקס ז״ל, וועלכער האָט באַטאָנט, אַז „די וועלט ווערט גרעסער צוליב די אונטערשיידן‟ און דערבײַ אָפּגעשאַצט די קריסטלעכע רעליגיע, ווי אויך די רעליגיעזע פֿאַרשיידנאַרטיקייט בכלל. בריל איז מסכּים, אָבער שליסט זײַן פֿאָרשונג מיט די ווערטער: „די צוויי רעליגיעס בלײַבן באַזונדערע אומאָפּהענגיקע בריתן מיטן באַשעפֿער‟.
The post Can the Trinity be kosher? appeared first on The Forward.
