Uncategorized
Benjamin Ferencz, the last surviving prosecutor of Nazis at Nuremberg, dies at 103
(JTA) — Benjamin Ferencz, the last surviving member of the prosecuting team at the Nuremberg trials that convicted Nazi ringleaders for crimes against humanity, died Friday evening in Florida. He was 103.
Ferencz was 27 and a graduate of Harvard Law School when he was named as the chief prosecutor at the Einsatzgruppen Trial, in which 20 members of the SS’s mobile death squads were convicted of war crimes and crimes against humanity. Two others were convicted of membership in a criminal organization.
Slight and boyish looking, he is seen in newsreel footage of the trials speaking deliberately and passionately in an accent shaped by his upbringing in Manhattan. “Vengeance is not our goal, nor do we seek merely a just retribution,” he tells the tribunal. “We ask this court to affirm by international penal action, man’s right to live in peace and dignity, regardless of his race or creed. The case we present is a plea of humanity to law.”
Ferencz would go on to play a key role on the team that negotiated the watershed 1952 reparations agreements under which West Germany agreed to pay $822 million to the State of Israel and to groups representing Holocaust survivors. Ferencz was featured in two recent documentaries about the Holocaust and its aftermath: Ken Burns’ PBS series, “The U.S. and the Holocaust,” and “Reckonings: The First Reparations,” a 2022 film funded by the German government with support by the Conference on Jewish Material Claims Against Germany.
In a statement about the latter film and his role in the reparations negotiations, Ferencz said: “At the time, we were just trying to do what was right. Looking back, I can see that it was this work, the legal work of negotiating agreements and finding justice, that led to peace. It is the indemnification that allowed both Israel and Germany to find a peaceful path forward and rebuild themselves on the world stage.”
In December 2022, the U.S. Congress awarded him the Congressional Gold Medal, its highest honor, thanks to lobbying by six House members led by Rep. Lois Frankel (D-Florida).
“Ben Ferencz was a giant,” said Menachem Rosensaft, the general counsel and associate executive vice president of the World Jewish Congress, in a statement. “He devoted himself to the very end of his long and distinguished career to making sure that the lessons of Nuremberg would become engrained in both international law and the consciousness of society as a whole. He was also a fierce and tireless champion of providing at least a modicum of justice to Holocaust survivors.”
Born in Transylvania in 1920, Ferencz immigrated to the United States with his Jewish family as an infant. They settled in Manhattan, where he attended City College of New York and law school at Harvard. He joined the U.S. Army after graduation, where he was eventually assigned to the headquarters of Gen. George S. Patton’s Third Army and a team tasked with collecting evidence for war crimes. At Buchenwald, he once recalled, “I saw crematoria still going. The bodies starved, lying dying, on the ground. I’ve seen the horrors of war more than can be adequately described.”
Ferencz was a civilian by the time he led the team at the Einsatzgruppen Trial, one of the “Subsequent” Nuremberg proceedings that followed the 1945-1946 International Military Tribunal. The Subsequent trials, held between 1946 and 1949, were held by U.S. military courts and dealt with cases of crimes against humanity, the use of slave labor and atrocities against prisoners of war and partisans. Of all the cases brought against Nazis, the Einsatzgruppen Trial, which lasted from September 1947 until April 1948, was the only one to have Holocaust crimes as its major focus.
In 2012, Benjamin Ferencz poses in Courtroom 600 of the Palace of Justice, where the Nuremberg Trials were held 65 years earlier. (Adam Jones/Wikipedia)
After the trials Ferencz became director-general of the Jewish Restitution Successor Organization and fought for compensation for victims and survivors of the Holocaust and the return of stolen assets. He entered private law practice, and later worked for the institution of the International Criminal Court, which was established in 2002. He was fiercely critical of the decision by the United States not to ratify the treaty that established the court. “War-making itself is the supreme international crime against humanity and … it should be deterred by punishment universally, wherever and whenever offenders are apprehended,” he wrote in 2018.
From 1985 to 1996, he was an adjunct professor of international law at Pace University in Manhattan. He eventually retired to South Florida, but remained vocal in his opposition to war.
Ferencz is survived by a son and three daughters. His wife Gertude died in 2019.
In 2017, the Municipality of The Hague honored Ferencz for his achievements by naming the footpath adjacent to the Peace Palace after him. That same year, the U.S. Holocaust Memorial Museum’s Simon-Skjodt Center for the Prevention of Genocide launched the Ferencz International Justice Initiative.
—
The post Benjamin Ferencz, the last surviving prosecutor of Nazis at Nuremberg, dies at 103 appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Hundreds rally at United Nations to urge world leaders to address antisemitism
(JTA) — Hundreds of members of New York’s Jewish community competed against stand-still traffic, security details and dozens of black SUVs Wednesday night to reach Dag Hammarskjöld Plaza near the United Nations.
Their plea? For world leaders at the global body’s annual General Assembly to take antisemitic violence seriously.
“This week world leaders are gathered in our city, right down the street at the United Nations, to discuss global challenges,” Eric Goldstein, CEO of the UJA-Federation of New York, said in his opening remarks. “But we know that they are not addressing the rampant proliferation of antisemitism across the world.”
Organized by UJA and the Jewish Community Relations Council of New York, the evening rally featured a number of interfaith speakers, as well as survivors of various antisemitic hate crimes around the world from Nova to Bondi Beach.
Devorah Halberstam, whose son Ari was murdered on the Brooklyn Bridge in 1994 in a terror attack, gave an impassioned speech, imploring world leaders to “tell your people: Take this message back to your countries. Antisemitism must stop. Not tomorrow. Not when it becomes politically expedient. Right now.”
A number of speakers Wednesday night criticized New York City Mayor Zohran Mamdani, questioning whether he could truly be a mayor to New York City’s Jews who fundamentally disagree with him on Israel. Others, like Anti-Defamation League CEO Jonathan Greenblatt called out a more general “deliberate passivity in the face of antisemitism,” likening it to complicity.
Also speaking Wednesday was George Zamot, a UPS driver who intervened in July’s stabbing attack on the Upper West Side, in which a Jewish man and an Asian man were injured.
While some speakers focused on the dangers of antisemitism, a few addressed moments of community that resulted from such terrible events.
In a display of unity, Nova music festival survivor Shalev Biton gave remarks while also translating the remarks of Younes Alkarnawi, the Bedouin man who saved his life.
The rally’s audience dwindled as the evening wore on, and a small group of counterprotestors from the anti-Zionist group Neturei Karta became increasingly loud.
The demonstration follows recent public gatherings addressing antisemitism in New York City, including a contentious prayer vigil held by two Orthodox Jewish day schools outside the mayor’s home of Gracie Mansion last week.
It also marks a pivot toward more community advocacy within the scope of UJA’s work. (70 Faces Media, the parent company of the Jewish Telegraphic Agency and New York Jewish Week, receives UJA funding.)
In an interview earlier this week with eJewishPhilanthropy, UJA’s executive vice president for community strategy and external relations Hindy Poupko called the Wednesday evening rally “an attempt to ensure that our narrative doesn’t get drowned out during this U.N. week.”
This article originally appeared on JTA.org.
The post Hundreds rally at United Nations to urge world leaders to address antisemitism appeared first on The Forward.
Uncategorized
How Russian and Austrian politics gave rise to modern Yiddish literature
פֿון װאַנען האָט זיך גענומען די מאָדערנע ליטעראַטור אױף ייִדיש און העברעיִש? ביז הײַנט האָט מען געהאַלטן, אַז זי איז געװען אַ פּועל־יוצא פֿון דער השׂכּלה־אידעאָלאָגיע, װאָסער ציל איז געװען צו דערציִען די ייִדישע מאַסן אינעם גײַסט פֿון דער אײראָפּעיִשער אױפֿקלערונג־קולטור.
עופֿר דינעס (קאָלאַמביע־אוניװערסיטעט) האַלט, אַז אַ װיכטיקע ראָלע אין דער אַנטוויקלונג פֿון דער מאָדערנער ליטעראַטור בײַ ייִדן האָט געשפּילט די נײַע קאָלאָניאַלע פּאָליטיק פֿון די רוסישע און עסטרײַכישע אימפּעריעס נאָך די צעטײלונגען פֿון פּױלן סוף־18טן יאָרהונדערט.
אונטער דער אַלטער פּױלישער מאַכט האָבן ייִדישע יחידים ניט געהאַט קײן דירעקטן שײכות צו דער מלוכה. די קהילות האָבן זיך געפֿירט לױט זײערע אײגענע תּקנות און מנהגים, און זײער קאָלעקטיװער פֿאָרשטײער פֿאַר דער מלוכה איז געװען דער װעד ארבע ארצות (די פֿאַרװאַלטונג פֿון פֿיר לענדער).
די נײַע אימפּעריאַלע מלוכות האָבן אָפּגעשאַפֿן דעם דאָזיקן רעזשים און גענומען אײַנפֿירן אַלגעמײנע געזעץ־געבונג פֿאַר אַלע אונטערטאַנער זײערע, ייִדן בתוכם. דינעסעס בוך באַשרײַבט ווי אַזוי די משׂכּילים האָבן גענומען אױף זיך די אױפֿגאַבע צו דערקלערן די דאָזיקע פּאָליטיק פֿאַר די ייִדישע מאַסן דורך זײערע ליטעראַרישע װערק.
דאָס קעפּל פֿון דינערס בוך לאָזט זיך ניט גענױ איבערזעצן אױף ייִדיש. דאָס ענגלישע װאָרט fiction האָט צװײ פֿאַרשײדענע באַטײַטן: בעלעטריסטיק און פֿיקציע, און זײ בײדע באַלאַנגען צו דעם מײן פֿונעם קעפּל: “די בעלעטריסטיק/פֿיקציע פֿון דער מלוכה“.
דורך זײערע בעלעטריסטישע װערק, האַלט דינעס, האָבן די משׂכּילישע מחברים געשאַפֿן אַן אידעאַליזירטן אימאַזש, אַ „פֿיקציע“, פֿון דער גוטװיליקער מלוכישער מאַכט, װאָס זאָרגט זיך װעגן דעם װױלזײַן פֿון אַלע אירע אונטערטאַנער.
די דאָזיקע פּאָזיציע האָט פֿאָרמולירט ישׂראל אַקסענפֿעלד (1787־1866) אין „דאָס שטערנטיכל“, דעם ערשטן ייִדישן ראָמאַן: „דאָס פּױלישע ביטערע אָנגעבלאָזענע גדלות, די פּױלישע גאװה איז בײַם רוס ניטאָ. אַ רוס, אַז ער קען זיך מיט אַ ייִדן און האָט מיט אים עטלעכע מאָל צו טאָן, רופֿט ער אים ׳בראַט׳’ [ברודער]. אַפֿילו דער פֿאַקטאָר [קאָמיסיאָנער], אַז ער [דער ייִד] דינט אים געטרײַ, האָט ער אים ליב.“
דינעסעס העלדן זײַנען פֿאַרשײדענע פֿיגורן. אײניקע זײַנען באַרימט, װי דער „זײדע“ פֿון דער ייִדישער ליטעראַטור, שלום־יעקבֿ אַבראַמאָװיטש (מענדעלע מוכר ספֿרים); דער גאַליציאַנער משׂכּיל יוסף פּערל און רבי נחמן פֿון בראַצלעװ.
אַנדערע זײַנען שוין כּמעט פֿאַרגעסן געװאָרן, װי דער העברעיִשער דיכטער משה אלחנן — דער מחבר פֿון צװײ העברעיִשע לױבגעזאַנגען. אײן שיר איז געװען געװידמעט דעם פּױלישן קעניג און דער צװײטער — דעם רוסישן צאַר. אַ צווייטער בײַשפּיל איז דער עסטרײַכישער באַאַמטער יאָהאַן עדואַרד זאַק, דער פֿאַרפֿאַסער פֿון אַ סאַטירישן ראָמאַן, װאָס מאַכט חוזק פֿון די גאַליציאַנער חסידים.
עס איז גוט באַקאַנט, אַז די משׂכּילים, בפֿרט דער טאַרנעפּאָלער סוחר יוסף פּערל, האָבן אין זײערע סאַטירישע חיבורים אױסגעלאַכט די חסידים..
אָבער מיט דער צײַט האָט פּערל דערזען, אַז דאָס איז ניט גענוג פֿאַר באַקעמפֿן די השפּעה פֿון חסידות. ער האָט זיך גענומען מסרן זײ צו די עסטרײַכישע אינסטאַנצן דורך זײַנע ליטעראַרישע װערק. װײַזט אױס, אַז די עסטרײַכישע פּאָליצײ האָט געהאַט מומחים, װאָס האָבן געקענט לײענען ייִדיש און העברעיִש.
להיפּוך צו די משׂכּילים, זײַנען די חסידים ניט געװען אײַנשטימיק אין זײער באַצי צו דער רוסישער אימפּעריע. דער גרעסטער אָנהענגער פֿון רוסלאַנד איז געװען דער גרינדער פֿונעם חב״ד, ר׳ שניאור זלמן פֿון ליאַדי. ער האָט געהאַלטן, אַז די קאָנסערװאַטיװע רוסישע פּאָליטיק העלפֿט באַשיצן ייִדישקײט קעגן די נײַע מערבֿדיקע אידעען.
ר׳ נחמן פֿון בראַצלעװ האָט געהאַט אַן אַנדער דעה. כּסדר האַלט מען זײַנע סיפּורי־מעשׂיות פֿאַר מיסטישע אַלעגאָריעס. אַ סך פֿון זײ דערצײלן װעגן אַ מלך און זײַן מלוכה. אַלעגאָריש טײַטשט מען דאָס אױס װי דער רבונו של עולם און די באַשאַפֿענע װעלט זײַנע.
אָבער דינעס לײענט די דאָזיקע מעשׂיות דורך אַ היסטאָרישן פּאָליטישן שפּאַקטיװ. ער האַלט, אַז צו מאָל איז דער מלך טאַקע פּשוט אַ קעניג און זײַן קעניגרײַך איז אַן עכטע מלוכה.
ר׳ נחמנס קריטיק פֿון דער נײַער אימפּעריאַלער פּאָליטיק איז ספּעציעל בולט אין דער „מעשׂה ממלך שגזר שמד“ („מעשׂה װעגן אַ קעניג װאָס האָט באַפֿוילן שמד“), װאָס מאָלט אױס אַ דעספּאָטישן מאָנאַרך.
דורך זײַנע אַלעגאָריעס האָט ר׳ נחמן געפּרוּװט דערקלערן זײַנע חסידים, אַז די נײַע רוסישע בעלי־בתּים זײַנען אױסן מװתּר צו זײַן די אױטאָנאָמיע, װאָס די ייִדישע קהילות האָבן גענאָסן אונטער דער פּױלישער מאַכט.
ר׳ נחמנס כּװנה, האַלט דינעס, איז געװען צו באַשיצן ייִדן פֿון דער נײַער מאַכט. צוליב דעם האָט ער ספּעציעל אױסגעקליבן די שטאָט בראַצלעװ (בראַסלעװ) אין פּאָדאָליע פֿאַר זײַן רעזידענץ, װײַל דאָס איז געװען אַן אַדמיניסטראַטיװער קרײַז־צענטער.
ר׳ נחמן האָט געהאָפֿט, אַז בראַצלעװ װעט זײַן „די פֿאַבריק פֿון ייִדישקײט“, און אַזױ אַרום „װעט די גאַנצע װעלט ווערן בראַסלאַװער חסידים“. די דאָזיקע װערטער האָט פֿאַרשריבן זײַן געטרײַער תּלמיד ר׳ נתן שטײנהאַרץ.
דינעס איז אַ געניטער דערצײלער. אױף די זײַטן פֿון זײַן בוך טרעפֿן זיך פּױלישע פּריצים, רוסישע מיליטער־לײַט, עסטרײַכישע פּאָליצײ און כּל־מיני ייִדן: משׂכּילים, חסידים, משומדים. ער אַנטפּלעקט פֿאַרכאַפּנדיקע פּרטים און אומשטאַנדן, װאָס לאָזן אױף ס׳נײַ אױסטײַטשן ליטעראַרישע טעקסטן.
סוף־18טן און אָנהײב־19טן יאָרהונדערט איז געװען אַ שטורעמדיקע תּקופֿה איבער גאַנץ אײראָפּע. די צעטײלונגען פֿון פּױלן און דערנאָך די מלחמות קעגן נאַפּאָלעאָנישן פֿראַנקרײַך האָבן שטאַרק געענדערט די פּאָליטישע מאַפּע פֿון מיטל־ און מזרח־אײראָפּע.
די דאָזיקע דראַמאַטישע געשעענישן האָבן פֿאַרטיפֿט דעם שפּאַלט אינעם פּױלישן ייִדנטום. די העכערע שיכטן, פֿאַרמעגלעכע שטאָטישע בעלי־בתּים, האָבן לרובֿ געשטיצט די נײַע פּאָליטיק און געצױגן נוצן פֿון דער לעגאַלער אָרדענונג אין רוסלאַנד און עסטרײַך.
אָבער די אָרעמע שטעטלדיקע מאַסן, בפֿרט חסידים, האָבן חושד געווען, אַז די נײַע מאַכט מאַכט וועט זיך אַרײַנמישן אין זײער עסקים כּדי אָפּצוציִען ייִדן פֿון ייִדישקײט.
בײדע צדדים האָבן גענומען פֿאַרשפּרײטן זײערע אידעען דורך ליטעראַרישע טעקסטן אין פֿאַרשײדענע זשאַנערס, אַזעלכע װי מעשׂיות, לידער, ראָמאַנען און סאַטירישע פּאַמפֿלעטן. און פֿון אָט די דאָזיקע װיכּוחים איז אױסגעװאַקסן די מאָדערנע צװײ־שפּראַכיקע ייִדישע ליטעראַטור.
The post How Russian and Austrian politics gave rise to modern Yiddish literature appeared first on The Forward.
Uncategorized
2 top Iranian officials to face trial in absentia over deadly 1994 attack on Argentinian Jewish center
(JTA) — Two senior officials at the heart of Iran’s military and national security establishment are among the eight people set to face trial in absentia over their alleged roles in the 1994 terrorist bombing of the AMIA Jewish community center in Buenos Aires.
Argentine Federal Judge Daniel Rafecas issued the 648-page ruling Monday, formally processing the suspects and ordering an asset freeze of up to $500 million for each of them. The ruling attributes different roles to the suspects, ranging from senior Iranian officials who allegedly made and facilitated the decision to carry out the attack to individuals accused of providing diplomatic and operational support.
Ahmad Vahidi, the current commander-in-chief of Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps, and Mohsen Rezaei, secretary of Iran’s Supreme National Security Council, are among seven Iranian citizens and one Lebanese national formally charged in the case.
The other defendants are former Iranian intelligence minister Ali Fallahian; former foreign minister Ali Akbar Velayati; former Iranian diplomat Hadi Soleimanpour; former cultural attaché in Buenos Aires Mohsen Rabbani; former embassy official Ahmad Reza Asghari; and alleged Hezbollah operative Salman Raouf Salman, also known as Samuel Salman El Reda.
The judge charged the defendants with aggravated homicide and injuries motivated by racial or religious hatred. He classified the bombing as both a crime against humanity and an act of genocide.
The July 18, 1994 bombing of the AMIA building killed 85 people and injured over 300, remaining the deadliest terrorist attack in Argentine history.
The ruling was handed down after almost seven months of Iran’s war with the U.S. and Israel, with the Islamic Republic’s nuclear program at the center of international debate.
Argentine President Javier Milei, known for his pro-Israel views, noted the prosecution in his remarks Wednesday at the annual U.N. General Assembly, and placed it in the context of the threat he said Iran poses to the West.
“We have also made a geopolitical choice: We have aligned ourselves unequivocally with the West, with the United States and with Israel — countries with which we share a deep affinity of values and strategic complementarity,” he said. “That is why we condemn the Iranian regime’s attacks on the State of Israel, we have designated Iran’s Revolutionary Guard as a terrorist organization, and continue to seek justice for the two attacks carried out on Argentine soil in 1992 and 1994.”
The indictments followed a unanimous ruling also on Monday by the federal appeals court upholding the constitutionality of applying Argentina’s trial-in-absentia law to the AMIA case. The legislation, enacted in 2025, allows proceedings involving terrorism and crimes against humanity to continue when defendants deliberately evade Argentine justice.
The Jewish umbrella organization DAIA welcomed the decision. “Thirty-two years after the bombing of the AMIA-DAIA building, Argentina’s courts have taken a major step in the pursuit of truth and justice,” it said in a post on X. The post featured photos of the suspects formally charged by an Argentine judge under the headline “Historic Event.”
AMIA in a statement posted Tuesday said the decision marks “a decisive milestone in establishing the truth about the worst terrorist attack suffered by our country.” The trial date has not yet been set, but experts quoted by Argentine media estimate that it will take place next year. It would be the first trial in absentia in Argentina’s history.
This article originally appeared on JTA.org.
The post 2 top Iranian officials to face trial in absentia over deadly 1994 attack on Argentinian Jewish center appeared first on The Forward.
