Uncategorized
For 5 days, an endangered seal became a celebrity on an Israeli beach. Locals want her back.
JAFFA, Israel (JTA) — For most of the past week, Israel’s latest unlikely celebrity lounged on the Jaffa beach, drawing throngs of onlookers, constant media attention and round-the-clock protection from the government as she sunbathed and slept the day away.
Then early on Tuesday afternoon, the unwitting star named Yulia — a rare 6-foot species of seal weighing hundreds of pounds who has traveled the eastern Mediterranean — waded into the water and swam away. She left no sign of whether she would ever return.
Her departure has left some local residents bereft and others hopeful that she may find a safer home than a bare beach with little shelter, other animals and litter. News of her departure spread quickly through the area’s social media and WhatsApp groups, one of which had even changed its name from “Friends of Jaffa” to “Friends of Yulia.”
“Of course I know she’s not smiling, but her lips are formed in a way that makes her look like she is. She’s so utterly calm — even while a million people are watching her,” said Jaffa resident Aya Zaken, who added that she was “deeply sad” that Yulia had returned to sea.
Seeing the mammal for the first time was a “much more moving” experience than she had expected, Zaken said — partly because of the seal’s size but also because of the effect she had on onlookers.
“When faced with her, I felt an overwhelming sense of calm, like a deep meditation,” Zaken said. “The feeling that this is so much bigger than me or my troubles.”
Yulia, who was given her name by a local boy who first discovered her, arrived on Jaffa’s beach on Friday. She had since been the subject of 24-hour surveillance both by the press and the Israel Nature and Parks Authority, which had sent volunteers to keep watch and ensure that the crowds of people who have gathered since her arrival didn’t disturb her.
Yulia is a Mediterranean monk seal, one of roughly 600-700 left in the world, according to the U.S. National Oceanic and Atmospheric Administration, though other estimates put the number even lower. The species is classified as endangered.
Yulia was listless and shaking when she first arrived on Israeli shores, and experts were worried that she was ill. But when Turkish researchers at the International Union for Conservation of Nature, or IUCN, received images of Yulia, they recognized her as a monk seal they had already seen, named Tugra, who is known to have a penchant for both swimming great lengths and napping for extraordinarily long stretches of time. She is over 20 years old and has a reputation for traveling, having been spotted as far off as Greece and Turkey.
“On the one hand, I’m on such a high, I haven’t slept in days,” said Mia Elasar, who has been researching monk seals for 30 years. “As a child I heard that there were once far more seals here; and now, to see one in real life, it’s a legend that has come alive.”
Elasar is the founder of the Delphis Association, an Israeli nonprofit for marine mammals that has partnered with the IUCN on a joint project for the protection of monk seals. She said Yulia’s (or Tugra’s) globetrotting isn’t the only reason for her extreme fatigue. When she arrived in Jaffa, she was spotted with large bite marks in two areas of her body. According to Elasar’s Turkish colleagues, those marks were not present at her last sighting in 2019, off the coast of Lebanon. She was also shedding her fur, a process that requires a lot of energy.
“I worry for her here,” Elasar said. “It makes more sense for her to go back.”
Onlookers view Yulia from a distance. (Deborah Danan)
Some Jaffa residents agreed that the beach — with its crowds, dogs and considerable volume of garbage — wasn’t the best place for their beloved guest. Elasar added that Israel lacks the resources to give Yulia the protection she needs. To provide a more permanent home for her and her fellow seals, she said, authorities would need to build caves along the shoreline where the marine animals could rest.
“I think it is for the best,” said Dan, a resident of Jaffa who declined to give his last name. “It was probably a matter of time until someone would potentially harm her or ‘adopt’ her to live in a bath or aquarium, or even try to eat her.”
In the end, Yulia apparently felt the same way. After 48 hours of sleeping following her arrival, she finally went back to sea. Over the ensuing two days, she was in and out of the water, until, on Tuesday, she left for the longest stretch yet. She was spotted swimming opposite the nearby Jaffa port on Wednesday morning, which gives optimists reason to believe that she will yet return.
“I very much want her to come back,” said Arnon Pinchuk, 14, who came with some of his classmates to see Yulia on Wednesday morning, only to learn that she had left.
Pinchuk was one of only 18 students from the Kehila Democratic School in Jaffa to take the trip. Asked why the rest of his 103-student class did not come along for the adventure, Pinchuk answered, “Because they’re losers who prefer being on their phones.”
Jaffa has a diverse population of Jews, Christians and Muslims and, for many of the residents, Yulia’s arrival was a unifying event. That was especially the case amid recent events in the country, which range from civil strife over a proposed overhaul of Israel’s judiciary to the recent five-day conflict between Israel and Palestinian Islamic Jihad in Gaza. Yulia got to Jaffa near the end of that round of fighting.
“She came at a time when people need quiet and solidarity and unity and happiness,” Zaken said. “I hope she gathers her strength and comes back and tells us all how awesome we are.”
Along with locals, Yulia attracted a gaggle of photographers who have spent hours training their lenses on her. Yehiel Lamesh, an amateur photographer, traveled from the southern port city of Ashdod to visit Yulia, and said, “I would go around the world to see such a creature, so of course I would come here.”
To Ziv Binunski, a cameraman for Israel’s Channel 12 News, Yulia’s sojourn was a welcome respite from his other assignments, which include capturing rocket fire over the Gaza border, as well as the anti-government protests roiling the country.
On Wednesday morning, he stood on the beach, hoping to catch her return.
“It’s such a different experience, being connected to the sea and to nature,” he said, “and to be dependent on the whims of animals, and not humans.”
—
The post For 5 days, an endangered seal became a celebrity on an Israeli beach. Locals want her back. appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
JD Vance blames Israel and Iran war for GOP’s crushing defeats
(JTA) — Vice President JD Vance blamed the Republican Party’s massive midterm losses on the country’s connection to Israel and the war in Iran in a social media post early on Wednesday.
“The real reason we lost is obvious to almost everyone,” Vance wrote on X, as results from Tuesday’s midterm elections showed that Democrats had wrested control of Congress from his Republican Party.
The vice president then listed four strategies to persuade those voters who abandoned the GOP “to come back to our team”: end the war in Iran; focus on the cost of living and inflation; put America first and “Change our relationship to Israel.”
“The reason we lost is the war. The president himself said so last night,” Vance added, referring to interviews President Donald Trump gave on Tuesday about the influence of the war on gas prices.
Addressing the defeats, Trump told Fox News that “a part of it was Iran,” while also doubling down on the importance of the war itself. Similarly, he told The Wall Street Journal that “Iran was a piece of it.”
The president’s son, Donald Trump, Jr., backed Vance’s statement with a re-post on Wednesday, simply adding: “Every word of this is 100 100 100.”
This article originally appeared on JTA.org.
The post JD Vance blames Israel and Iran war for GOP’s crushing defeats appeared first on The Forward.
Uncategorized
People used to have guests over often. Why do so few of us do that anymore?
אין אַן אַרטיקל לעצטנס אינעם זשורנאַל „די אַטלאַנטיק“ האָט מען איבערגעגעבן, אַז אינעם יאָר 1975 האָבן בערך 42 פּראָצענט אַמעריקאַנער געזאָגט, אַז צום ווייניקסטן איין מאָל אַ חודש נעמען זיי אויף געסט (פֿרײַנד אָדער קרובֿים) אויף אַ מאָלצײַט בײַ זיך אין שטוב.
אין 2026 איז עס אָבער געווען בלויז 12 פּראָצענט — אַ ירידה פֿון בערך 70 פּראָצענט.
די פֿאָרשער האָבן דעם פֿענאָמען אַ נאָמען געגעבן „די גרויסע ירידה פֿון הכנסת־אורחים“ (The Great Disinvitation בלע״ז). דער נאָמען פּאַסט טאַקע ווײַל אָט די ירידה פֿון אויפֿנעמען געסט איז נישט בלויז וואָך שייך דעם פֿאַרבעטן מענטשן אויף אַ מאָלצײַט. אַ סך געזעלשאַפֿטלעכע אַקטיוויטעטן וואָס זענען אַ מאָל געווען אַזוי פֿאַרשפּרייט זענען אַ פּנים „אַרויס פֿון דער מאָדע, צי דאָס איז אַרויסגיין עסן מיט פֿרײַנד, שפּילן קאָרטן, גיין אויף אַ פּיקניק, הערן אַ קלאַס, טאָן פֿרײַוויליקע אַרבעט, גיין אין שענק אָדער אויף אַ זיצונג פֿון אַ קלוב. מיט אַנדערע ווערטער, אַזוי ווייניק מענטשן באַטייליקן זיך אין די אַקטיוויטעטן, אַז מע באַטראַכט זיי ווי סתּם חנעוודיקע מנהגים פֿון אַ פֿאַרגאַנגענער תּקופֿה, נישט מער ווי אַ קוריאָז.
פֿאַר וואָס איז דאָס געשען? ערשטנס, איז דאָס לעבן אין דער היים געוואָרן זייער באַקוועם, אַזוי אַז ס׳גלוסט זיך נישט אַרויסצוגיין. צווייטנס, ניצט מען אויס יענע שעהען וואָס מע פֿלעג אויפֿנעמען געסט צו אַרבעטן מער. דריטנס, ווען מע זעט כּסדר אויף דער סאָציאַלער מעדיאַ (בפֿרט אינסטאַגראַם) פֿאָטאָגראַפֿיעס פֿון פּרעכטיקע עסצימערן, וווּ אַלץ אויפֿן טיש זעט אויס פּערפֿעקט, און דער סאַלאָן איז שיין אויסגעסדרט און קרישטאָל־ריין, פֿילן זיך מענטשן אַז זיי קענען נישט דערגרייכן אַזאַ הויכן סטאַנדאַרט און באַשליסן דערפֿאַר נישט צו פֿאַרבעטן מענטשן צו זיך.
די סדרה פֿון דער פֿאַרגאַנגענער וואָך, וירא, ווײַזט אונדז אַ בולטן קאָנטראַסט. אַבֿהרם אָבֿינו, וואָס איז אַלט 99 יאָר אַלט און האָט ערשט געהאַט דורכגעמאַכט אַ שטיקל „כירורגיע“ (זײַן ברית־מילה), זיצט בײַם אַרײַנגאַנג פֿון זײַן געצעלט אין דער הייסטער צײַט פֿון טאָג, ווען דרײַ פֿרעמדע באַווײַזן זיך פֿון דער ווײַטנס.
הגם אַבֿרהם האָט אַ גוטן תּירוץ צו בלײַבן בײַם געצעלט, הייבט ער זיך אויף, לויפֿט צו צו די דרײַ פֿרעמדע לײַט און הייבט אָן צוגרייטן אַ סעודה פֿאַר זיי. ער הייסט שׁרהן תּיכּף אָפּבאַקן ברויט און באַפֿעלט זײַן דינער אויסקלײַבן דאָס בעסטע קעלבל פֿון זייער טשאַדע כּדי צו מאַכן אַ געשמאַק הויפּטגעריכט.
מיט אַנדערע ווערטער, אַבֿרהם אָרגאַניזירט אַ סעודה וואָס קיינער האָט נישט פּלאַנירט, לטובֿת מענטשן וואָס ער קען בכלל נישט. ס׳איז זייער מעגלעך אַז דאָס געצעלט איז בײַ אים געווען אָנגעוואָרפֿן מיט זאַכן אָבער דאָס האָט אים נישט געאַרט. דערצו האָבן די געסט געדאַרפֿט וואַרטן עטלעכע שעה אויף דער מאָלצײַט (דער פּראָצעס פֿון באַקן ברויט קאָן דויערן 5 שעה), און דאָס עסן איז אפֿשר נישט געווען אויסערגעוויינטלעך. מיר דאַכט זיך אָבער, אַז דאָס איז דער עיקר פֿון דער מעשׂה.
דאָס אויפֿנעמען געסט איז אָפֿט נישט באַקוועם און פֿאָדערט אַ סך מי.
אין יענע צײַטן איז דאָס געווען אַן אמתע האָרעוואַניע. מע האָט געדאַרפֿט שעכטן די חיות, שעפּן וואַסער פֿון ברונעם, צעמאָלן דאָס מעל און באַקן אַלץ פֿריש. הײַנט איז דאָס אויפֿנעמען געסט גרינגער צוליב אַלע טעכנאָלאָגישע דערגרייכונגען אָבער מע דאַרף פֿאָרט אַרײַנלייגן אַ היפּשע אַרבעט: מע דאַרף קאָכן, קאָאָרדינירן אונדזערע קאַלענדאַרן, גיין אײַנקויפֿן, ראַמען, קאָנטראָלירן צי איינער פֿון די געסט האָט אַן אַלערגיע, און מע דאַרף נעמען אין באַטראַכט די באַדערפֿענישן פֿון קליינע קינדער.
סײַ אין אַבֿרהמס צײַטן סײַ אין אונדזערע, ווערן אָט די גשמיותדיקע צוגרייטונגען לטובֿת הכנסת־אורחים פֿאַרוואַנדלט אין מעשׂים פֿון אמתן חסד.
די תּורה זאָגט אונדז, אַז גאָט האָט געהאַלטן אין מיטן רעדן מיט אַבֿרהמען ווען די געסט זענען אָנגעקומען און ווי עס זעט אויס האָט אַבֿרהם ממש איבערגעריסן זײַן שמועס מיטן אייבערשטן, כּדי צו באַדינען די געסט — אַ זאַך וואָס האָט דערפֿירט צום איבערראַשנדיקן אויספֿיר בײַ חז״ל: אַז הכנסת־אורחים איז נאָך חשובֿער ווי דאָס זײַן אין דער שכינה אַליין.
אַ מדרש גיט צו אַן אינטערעסאַנטע אָבסערוואַציע: ווען עס דערנענטערן זיך די דרײַ פֿרעמדע (וואָס זענען אין דער אמתן דרײַ מאכלים), שטייט געשריבן אַז זיי „שטייען איבער“ אַבֿרהמען, אָבער בײַם סוף פֿונעם מאָלצײַט, „שטייט ער איבער זיי“. דאָס הייסט, בײַם אָנהייב האָבן די דרײַ געסט זיך געפֿילט גײַסטיק העכער פֿון אַבֿרהמען, אָבער ביזן סוף פֿון זייער באַזוך האָבן זיי אײַנגעזען אַז אָט דער קראַנקער זקן מיט דער אָפֿענער טיר, וואָס זײַן הויזגעזינד מאַכט פֿריש ברויט לכּבֿוד זײַנע געסט, האָט דערגרייכט אַ נאָך העכערע מדרגה ווי זיי.
מיר לייענען ווי די דרײַ מאכלים פֿאַרלאָזן אַבֿרהמס געצעלט און קומען אָן אין סדום, וווּ זיי טרעפֿן אַ גאָר אַנדער מין געזעלשאַפֿט: אַנשטאָט חסד און גאַסטפֿרײַנטלעכקייט ווײַזן די אײַנוווינער פֿון סדום אַרויס רציחה און אַכזריותדיקייט צו פֿרעמדע. אין סדום איז די שׂינאה פֿאַר פֿרעמדע לײַט געווען ממש אײַנגעגלידערט אין זייער סאָציאַלער סיסטעם.
ווען לוט, וואָס האָט זיך באַזעצט אין סדום, נעמט אויף צוויי פֿון די דרײַ געסט וואָס זענען פֿריִער געווען בײַ אַבֿרהמען, זאַמלט זיך אָן בײַ זײַן טיר אַ המון אָרטיקע אײַנוווינער, פֿאָדערנדיק אַז ער זאָל דערלאַנגען די געסט צו זיי. וויסנדיק אַז די סדומער וועלן די געסט ברוטאַל אַטאַקירן, זאָגט ער זיך אָפּ פֿון אַרויסלאָזן די געסט. כאָטש ער טוט דערנאָך עפּעס, וואָס איז פּונקט אַזוי שאָקירנדיק און אַכזריותדיק (ער שיקט אַרויס זײַנע אייגענע טעכטער אַנשטאָט די געסט), איז קלאָר אַז ער האָט געפּרווט פֿאָלגן די פּרינציפּן פֿון הכנסת־אורחים, וואָס ער האָט זיך אָפּגעלערנט פֿון זײַן פֿעטער אַבֿרהם.
מע קען אַוודאי נישט פֿאַרגלײַכן דעם אוממענטשלעכן אויפֿפֿיר פֿון די סדומער מיט אונדזער געזעלשאַפֿט. די ירידה פֿון הכנסת־אורחים איז אָבער אַ סימן אַז מיר שאַנעווען נישט די טראַדיציע פֿון אויפֿנעמען געסט אַזוי ווי אַמאָל. מיר פֿילן זיך באַקוועמער צו בלײַבן פֿיזיש אָפּגעזינדערט פֿון אַנדערע. דורך אַבֿרהמס גאַסטפֿרײַנדלעכקייט ווײַזט אונדז די תּורה וואָסערע נסים קענען פֿאָרקומען ווען מע פֿאַרבעט געסט צו זיך אַהיים: אַן אַלטיטשקע פּאָרפֿאָלק וואָס האָט שוין אויפֿגעגעבן די האָפֿענונג אַז זיי וועלן האָבן קינדער, דערוויסט זיך אַז זיי וועלן טאַקע האָבן אַ זון.
ווען מיר פֿאַרבעטן מענטשן אַהיים אויף אַ מאָלצײַט קענען אויך פֿאָרקומען אַנדערע וויכטיקע זאַכן: אַ גאַסט וואָס האָט נישט קיין שטעלע קען געפֿינען אַרבעט. צוויי געסט קענען זיך פֿאַרליבן און דערנאָך חתונה האָבן.
די תּורה לערנט אונדז אַז מיר זאָלן עפֿענען אונדזערע היימען, אַפֿילו אויב ס׳איז אונדז שווער. און נאָך מער: מיר זאָלן עס טאָן דווקא ווי אַ דוגמא פֿון אַ מיצווה, וואָס איז שווער דורכצופֿירן אָבער ברענגט צונויף מענטשן. און מיר אַלע קענען דאָס טאָן. זאָרגט זיך נישט אויב אײַער היים איז נישט אַזוי שיין ווי די בילדער, וואָס איר זעט אויף אינסטאַגראַם. ווען מיר ווערן פֿאַרבעטן צו יענעם אַהיים געדענקען ס׳רובֿ פֿון אונדז נישט צי די סערוועטקעס האָבן זיך טאַקע געפּאַסט מיטן טישטעך. מיר געדענקען אָבער יאָ ווי אַזוי מיר האָבן זיך געפֿילט ווי געסט, וויסנדיק אַז עמעצער וויל פֿאַרברענגען מיט אונדז.
בײַ די פֿראַנצויזן איז דאָ אַן אַלטער מינהג: ווען מע שטאַרבט, באַערדיקט מען דעם מת אין אַן אָרון געמאַכט פֿונעם האָלץ פֿון זײַן עסטיש. דער סימבאָליזם דערפֿון איז קלאָר: נאָך דעם ווי מיר פֿאַרלאָזן די וועלט, טראַכטן ווייניק מענטשן וויפֿל געלט מיר האָבן געהאַט אָדער ווי באַרימט מיר זענען געווען. אַ סך מער געדענקט מען ווי אַזוי מיר האָבן אויפֿגענומען געסט: די איבעריקע בענקלעך, וואָס מיר האָבן אַרויסגעשלעפּט פֿון דער שאַפֿע; די טישטעכער וואָס מיר האָבן אָפּגעוואַשן, און ואַחרון אַחרון חבֿיבֿ — אונדזער שמייכל בײַם עפֿענען די טיר.
דער אַרטיקל איז איבערגעזעצט געוואָרן פֿון ענגליש.
The post People used to have guests over often. Why do so few of us do that anymore? appeared first on The Forward.
Uncategorized
6 Jewish takeaways from the midterm elections
(JTA) — The sheer size and geographic scope of the Republican wipeout Tuesday makes it hard to read anything definitive into the results beyond a nationwide repudiation of President Donald Trump (and his candidate selections). But whether or not any other factors were at play in the GOP bloodbath, the fallout will have a range of reverberations. Here are 6 takeaways that point to what comes next.
1. A significantly weakened Donald Trump doesn’t bode well for Netanyahu
For Prime Minister Benjamin Netanyahu, Trump has been a longshot bet that keeps on paying off. It’s hard to overstate how significant Trump’s improbable wins in 2016 and 2024 were in bolstering Netanyahu’s domestic standing and giving him space to advance his regional agenda. Trump also served as a security blanket, leaving Netanyahu and his allies with a sense for many years that they need not worry too much about skyrocketing Democratic and international anger with Israel.
In fact, there was even a hope in Bibi world that The Donald’s support could save Netanyahu from political defeat at home (and, to be fair, his 11th-hour endorsement may have). Whether Netanyahu holds on or chief rival Gadi Eisenkot succeeds in replacing him, Israel is entering uncharted territory. There is little chance that the combination of a weakened Trump and an emboldened Democratic Congress produces similar levels of support for aggressive action against Iran and its proxies, and other policies that a wide spectrum of Israelis see as crucial to their security.
2. Jeffries and Schumer have a massive headache coming their way
With Tuesday night’s Democratic wave, Hakeem Jeffries is on track to become Speaker of the U.S. House of Representatives and Chuck Schumer will likely get a second shot as U.S. Senate Majority Leader. These New Yorkers have longstanding ties to the pro-Israel community and are among their party’s strongest Israel supporters – putting them at odds with the growing number of congressional Democrats who want their party to take a much harder line against Israel. It won’t be long before members in each caucus are demanding concrete action, including meaningful limits on U.S. military sales.
Both Democratic leaders have ratcheted up their criticism of Prime Minister Benjamin Netanyahu and his government in the wake of its war on Hamas in Gaza, but they have ultimately voted against various legislative attempts to punish Israel. This past April, Schumer was one of only seven Senate Democrats to vote against a pair of resolutions that together would have blocked the sale of D-9 bulldozers, widely used in military operations, and 1,000-pound bombs to Israel. In July, Jeffries voted against ending U.S. military aid to Israel, but the measure was supported by almost half of the Democratic caucus. As leaders of their respective chambers, Jeffries and Schumer will likely face immense pressure for more such votes and face much tougher scrutiny from the party base over continued support for Israel.
3. The impact of the anti-Israel vote was diluted
On the other hand, the massive Democratic victory dilutes the power of the anti-Israel lawmakers in Congress. Their numbers will grow, causing problems for party leaders trying to keep anti-Israel measures off the agenda. But they will remain a relatively small subset within a much larger Democratic majority that includes many moderates and Israel supporters.
Not only will anti-Israel members have less ability to hold Congress hostage, the overall issue of Israel loses some of its potency when the broader political winds indicate that all Democrats were boosted.
4. John Fetterman just lost his juice
Just as the sizable Democratic House majority makes Jeffries less dependent on anti-Israel lawmakers in his caucus, the next Senate Majority Leader won’t need to rely on Pennsylvania Sen. John Fetterman. For years, Fetterman has been driving fellow Democrats crazy with his cozying up to Republicans, with progressives especially upset over his die-hard support for Israel. Fetterman has even said that the one thing that could cause him to leave the Democratic Senate caucus would be his party turning decisively against Israel.
Had things broken differently, with Democrats grabbing a narrow 51-49 majority in the chamber, Fetterman’s influence would have been hypercharged. Now, not so much. The Democrats no longer need him to keep control of the chamber. So Schumer, should he regain the majority leader role, will have to worry much less about keeping the party’s top pro-Israel cheerleader happy. In 2028, he’ll be up for reelection and highly unlikely to survive the Democratic primary.
5. AIPAC has not found a formula for success
A few years back, the leading pro-Israel lobby decided the best way to counter the initial anti-Israel rumblings in Congress was to jump deep into the campaign fundraising business. Hundreds of millions of dollars later, the number of Israel critics in Congress – especially on the Democratic side of the aisle – has grown, with a fresh batch on the way. Moreover, in many races, anti-Israel candidates and AIPAC critics managed to turn the lobby’s backing into a liability.
Meanwhile, Trump’s seemingly impromptu announcement Tuesday that his administration would end aid to Israel after this year suggests that Republican backing for such support is dropping alongside Democrats’. And Tuesday’s results suggest AIPAC’s strong support for the U.S. and Israeli military strikes against Iran is out of step with the American public and many incoming lawmakers.
All of this indicates that AIPAC has yet to figure out how to manage the anti-Israel turn sweeping through American politics.
6. It was a great night for Jewish presidential hopefuls
U.S. Sen. Jon Ossoff says he isn’t running for president in 2028. But that won’t stop the speculation from skyrocketing after his impressive reelection in Georgia – Georgia?! – with nearly 60% of the vote. More importantly, he probably just grabbed frontrunner status in the race to become America’s first Jewish president. Pennsylvania Gov. Josh Shapiro also registered a similarly sized reelection victory in a state that Trump won just two years ago, but Ossoff – a fierce Trump antagonist and, increasingly, a critic of Israel’s military actions – cemented his rock star status among Democrats this cycle and has demonstrated an ability to bridge the gap between younger progressives and more traditional liberals.
Illinois Gov. JB Pritzker also cruised to reelection. Meanwhile in Michigan, moderate Elissa Slotkin – another senator and likely presidential hopeful (of course, which senator isn’t a presidential hopeful?) – may have at least propped open the door to some progressive support by campaigning hard for Abdul El-Sayed. All four have been highly critical of Netanyahu, with both Ossoff and Slotkin joining most of their fellow Democratic senators in voting in April for a curb on various weapons sales. Both senators have declined to label Israel’s actions in Gaza as genocide.
This article originally appeared on JTA.org.
The post 6 Jewish takeaways from the midterm elections appeared first on The Forward.
