Uncategorized
Holocaust ‘Book of Names’ to be inaugurated at the UN underscores the individual identities of the 6 million
When Yad Vashem was created in 1953 on the slopes of Jerusalem’s Mount of Remembrance to commemorate the Holocaust, its founders understood that one of the central functions of the institution would be to document the names of the 6 million Jewish victims.
It was seen as a moral imperative: to demonstrate that behind the almost inconceivable number were real individuals whose lives were cut short by the Nazis.
Now, to mark International Holocaust Remembrance Day on Jan. 27, Yad Vashem is inaugurating its Book of Names — a monumental installation containing the names of 4,800,000 victims of the Shoah — at the United Nations headquarters in New York.
Among those participating in the Book of Names opening ceremony on Jan. 26 will be U.N. Secretary General António Guterres, Israel’s permanent representative to the United Nations, Ambassador Gilad Erdan, and Yad Vashem’s chairman, Dani Dayan, a former consul general of Israel in New York.
“The Shoah was the murder of 6 million individual Jews. Each one who died deserves to be remembered as an individual, and not only as part of a nameless collective,” Dayan said.
The Book of Names will be on display at the United Nations for a month. Afterward it will be transferred to its permanent location at Yad Vashem, the World Holocaust Remembrance Center, in Jerusalem, where it will be open to public viewing in time for Yom HaShoah, the Israeli and Jewish Holocaust remembrance day, in April.
The installation is an updated version of the Yad Vashem Book of Names that has been on permanent display at the Auschwitz-Birkenau State Museum in Poland since 2017. The new version, which contains 500,000 additional names, stands 6.5 feet high and approximately 3.3 feet wide. Its total length is 26.5 feet. The massive volume lists the names of the victims in alphabetical order and, where the information is known, includes their birth dates, hometowns and places of death. The book has blank pages at the end symbolizing the approximately 1 million victims whose names are not yet recorded.
The names in the Book are sourced from Yad Vashem’s Central Database of Shoah Victims’ Names.
“We have been collecting the names of the individual Holocaust victims since 1954, mainly through Pages of Testimony,” said Alexander Avram, director of Yad Vashem’s Hall of Names and the Central Database of Shoah Victims’ Names. The Pages of Testimony are one-page forms that survivors and remaining family and friends complete with the names and biographical information of the victims.
“Starting about 20 years ago, we have been able to go beyond these pages and look to thousands of other sources for names,” Avram continues. “These include lists of victims produced by federal archives or organizations in different countries, deportation lists compiled by researchers and museums, and names gathered by memorial sites and institutions. We have also sourced hundreds of thousands of names from our own collections.”
The special team that finds the names and archives them in Yad Vashem’s names database is challenged by the fact that the Nazis either tried to eliminate traces of their crimes against humanity by destroying records, or never registered Jews’ names in the first place — especially in Eastern Europe.
“Few ghettos had censuses or name registrations,” noted Avram. “Hungarian transport lists had numbers, but not names — and they were all taken to extermination sites. Similarly, there were only numerical reports of the Jews killed by the Einsatzgruppen [the mobile paramilitary killing squads organized by the Nazis]. At Auschwitz, 900,000, men, women and children were sent straight to their deaths. Only the names of those sent to slave labor there were registered on cards, and the Nazis destroyed most of these records.”
The Book of Names is one component of Yad Vashem’s new strategic plan to improve and increase Holocaust remembrance in Israel and the world at a time when the number of survivors is dwindling and Holocaust denial and antisemitism are on the rise, Dayan said.
The names in the book are sourced from Yad Vashem’s Central Database of Shoah Victims’ Names, which the institution has been collecting since 1954. (Courtesy of Yad Vashem)
In addition to the permanent installations at Auschwitz and Yad Vashem, there are plans for a third version of the book to be created as a traveling exhibition.
“Our mission will be much more challenging, but also much more important and vital,” Dayan said of the coming era when no survivors remain. “We have to find innovative ways to reflect on and educate about what happened. I believe that you cannot remain indifferent to such a huge display when you see it.”
Dayan said he first experienced the power of the installation when he traveled to Auschwitz to see its initial version and found the names of his father’s uncles who were murdered in Poland.
New Yorker Bronia Brandman, a child survivor of Auschwitz originally from Jaworzno, Poland, was similarly moved when she embarked on a “roots trip” with her grandson Sruli Klaristenfeld in April 2017. Brandman’s large immediate and extended families were almost entirely wiped out by the Nazis.
Klaristenfeld navigated through the massive Book of Names at Auschwitz-Birkenau and found the names of his grandmother’s parents and other relatives. “It was a physical and permanent manifestation of their memory,” Klaristenfeld said.
Brandman said the impact of the monumental installation cannot be underestimated.
“People are indifferent. Many have no concept of the Holocaust ever happening and how it could be that 6 million innocent people were murdered in cold blood, including 1.5 million children,” she said. “The importance of the Book of Names is that the victims are immortalized for the future, and the past is never forgotten.”
Dayan said he looks forward to the Book of Names’ arrival at Yad Vashem after its display at the United Nations.
“Yad Vashem is the natural permanent home for the Book of Names,” Dayan said. “The public will be able to come and browse and find relatives, people with the same name as theirs or from the same locations as their families — or even to just pay respect to the victims.”
Avram said he expects the pages of the new book to be as worn from touch by visitors seeking the names of their family members as are the pages of the Book of Names exhibited at Auschwitz.
“Many families need a tangible, tactile way to reunite with the memory of the victims,” he said. “It’s the closest we can get to providing a gravestone.”
Meanwhile, the work of recovering the unknown victims’ names will continue apace, as it has for the last seven decades.
“It’s a debt we have toward the victims,” Dayan said. “We cannot let them be consigned to the lost pages of history. That is our promise to them — and to future generations.”
—
The post Holocaust ‘Book of Names’ to be inaugurated at the UN underscores the individual identities of the 6 million appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’
(JTA) — It’s been months since Azealia Banks turned heads when she declared she was a “Zionist” on social media in June and gave a concert in Israel for the two-year anniversary of Hamas’ Oct. 7 attacks.
But in a tirade on X this week, the rapper reversed course, lambasting the toll of the United States and Israel’s war with Iran and declaring in a series of profane posts that she no longer supports the country.
“Israel really did us dirty. This is not about terrorism, they actually wanted to see us face china head to head. Israel wants to see the petrodollar flunk. I actually HOPE Netanyahu is dead. We should strike a big [deal] with Iran and just go to war with Israel and keep the petrodollar strong,” wrote Banks in a post on X Tuesday evening.
“On second thought, F—CK ISRAEL,” Banks, who has over 240,000 followers on X, concluded.
While the rapper has frequently commented on Israel and Judaism, previously weighing in on Ashkenazi cuisine and antisemitic conspiracy theories, her latest disavowal of the Jewish state marks a sharp break from her staunch expressions of support for Israel last year.
“The lore of Israel & Zionism and the Jews is charming and relatable as hell,” Banks wrote on X ahead of her concert in Tel Aviv last October. She likened Israel to Wakanda, the futuristic Black homeland in the “Black Panther” movies, writing that “Zionism is iconic” and “Zionism is punk.”
Her reversal, which was criticized by some Jewish influencers, comes as the war in Iran has sparked growing public backlash and claims in some political and online circles that Israeli influence drove the conflict.
It wasn’t the first time that Banks has staked out an anti-Israel view. In 2018, she vowed she would never visit Israel, which she called “nuts,” after she said she encountered racism while performing there.
In posts beginning last Wednesday, Banks pivoted from criticizing Arab states to promoting internet conspiracy theories that Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu had died and saying that she was “she was “Israel/Iran/Maga’d out.”
“The way Aipac eggs it on like israeli death is cool so long as it feeds fragile jewish american ego is actually psychotic,” wrote Banks in a post on X Tuesday, referring to the pro-Israel lobby. “Like the self cannibalism, double dealing and american jealousy is too obvious to not see. The state of israel is fucking haram [prohibited] The nation, the people dont deserve to be forced into bullshit wars over american and british interests this is crazyyyyyyy.”
The post Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’ appeared first on The Forward.
Uncategorized
Longing for the way secular Jews used to be
איך זיץ דאָ און הער זיך צו צום קול פֿון מײַן פֿעטער יונה ז״ל ווי ער ריכט אָפּ דעם פּסח־סדר אינעם יאָר 1962… און איך קוועל דערפֿון.
יונה גאָטעסמאַן איז געווען אַ סעקולערער ייִד, אָדער ווי מע פֿלעג עס רופֿן אין יענע יאָרן — אַ וועלטלעכער. ער האָט נישט געהיט שבת אָדער כּשרות, און טאַקע דערפֿאַר איז בײַ אים נישט געווען קיין מניעה צו רעקאָרדירן זײַן קול בײַם סדר. אָבער ווען מע הערט ווי ער זאָגט דעם יום־טובֿדיקן קידוש, אָדער דעם „הא לחמא עניא‟ (די דערקלערונג וואָס רופֿט יעדן איינעם וואָס ס׳איז הונגעריק צו קומען און עסן) אָדער דעם „אחד מי יודע‟, דאַכט זיך דיר אַז סע זינגט אַ פֿרומער ייִד מיט אַ קיטל. ער זאָגט די הגדה מיט אַ ניגון וואָס חזרט זיך כּסדר איבער און די ווערטער פֿליִען פֿאַרבײַ אַזוי גיך אַז ס׳איז מיר אַ מאָל שווער צו דערקענען וווּ ער האַלט. אָבער טאַקע דערפֿאַר קלינגט עס אַזוי נאַטירלעך.
אונטן קענט איר אַליין הערן ווי יונה גאָטעסמאַן ריכט אָפּ דעם סדר. די ערשטע 30 סעקונדעס זענען שווער צו הערן אָבער דערנאָך הערט מען שוין אַ סך בעסער.
ווי אַ סך ייִדן פֿון זײַן דור איז דער פֿעטער דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער שטוב. די משפּחה האָט געוווינט אין סערעט, אין דער בוקאָווינע, און יונה האָט, אַ פּנים, גוט געדענקט דעם נוסח פֿון זײַן טאַטן, חיים, וואָס האָט געדאַוונט סײַ בײַ די וויזשניצער חסידים, סײַ בײַ די סאַדעגערער. ווי עס דערציילט זײַן זון, איציק גאָטעסמאַן, האָט יונהס טאַטע אָנגעשטעלט אַ גמרא־מלמד צו לערנען מיט אים ווײַל קיין ישיבֿה איז אין סערעט נישט געווען. אַפֿילו מיט יאָרן שפּעטער, ווען יונה האָט שוין אויסשטודירט אויף דאָקטער און מער נישט געפֿירט קיין פֿרום לעבן, אַז ער איז געפֿאָרן צו גאַסט צו טאַטע־מאַמע האָט דער טאַטע אָנגעשטעלט פֿאַר אים אַ גמרא־לערער.
אונדזער שרײַבערין מרים האָפֿמאַן דערציילט אַז איר מאַן, מענדל ז״ל, אויך אַן אָפּשטאַמיקער פֿון די וויזשניצער חסידים, האָט געטאָן דאָס זעלבע. נישט געקוקט אויף דעם וואָס ער האָט נאָכן חורבן (בפֿרט נאָך דעם וואָס ער האָט אָנגעוווירן זײַן טאַטע־מאַמע, זײַן 12־יעריק ברידערל בנימעלע און דרײַ שוועסטער אין גאַזקאַמער) אָפּגעוואָרפֿן זײַן אמונה און אַפֿילו געהייסן זײַן פֿרוי נישט פּראַווען קיין שבת אָדער האַלטן אַ כּשרע קיך אויס כּעס צום אייבערשטן, פֿלעגט ער יעדן פּסח זיך אָנטאָן אַ יאַרמלקע און אָפּריכטן דעם גאַנצן סדר אויפֿן אַלטן שטייגער.
אויך מײַן טאַטע האָט יעדעס יאָר אָנגעפֿירט מיט אַ טראַדיציאָנעלן סדר אויף לשון־קודש כאָטש ער איז, אין פֿאַרגלײַך מיט יונהן און מענדלען, דווקא נישט דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער היים. ווי אַ דערוואַקסענער האָט ער זיך אַליין אויסגעלערנט ווי אָפּצוריכטן דעם סדר — מסתּמא טאַקע פֿון זײַן שוואָגער יונה — ווײַל ער האָט געוואָלט אַז דער סדר זאָל האָבן אַ דורותדיק פּנים.
מיט אַנדערע ווערטער, אין יענע יאָרן איז געווען אָנגענומען אַז איינער וואָס האַלט זיך פֿאַר אַ פֿולשטענדיקן סעקולערן ייִד קען נאָך אַלץ, כאָטש איין מאָל אַ יאָר, אָנפֿירן מיט אַ רעליגיעזע צערעמאָניע (אַפֿילו אַ דרײַ־שעהיקן ריטואַל ווי דער סדר), כאָטש עס דערמאָנט גאָט אויף שריט און טריט.
אַן אַטעיִסט וואָלט אפֿשר געשטעלט די פֿראַגע: וואָס איז דער שׂכל פֿון מאַכן ברכות און דורכפֿירן רעליגיעזע ריטואַלן ווען מע גלייבט אַליין נישט אין דעם? איז דאָס נישט אַ מין נישט־אויסגעהאַלטנקייט? מײַן טאַטע ע״ה פֿלעגט, למשל, יעדן שבת מאַכן קידוש און המוציא אויף אַזאַ נאַטירלעכן אופֿן, אַז איך בין געווען זיכער ער איז אַ גלייביקער. און דערפֿאַר ווען איך האָב צו 17 יאָר אַליין זיך פֿאַראינטערעסירט אין גײַסטיקע ענינים און געפּרוּווט פֿאַרפֿירן אַ שמועס מיט אים וועגן דעם, האָט ער פּלוצלינג אויסגערופֿן: „פֿאַר וואָס פֿרעגסטו מיך די אַלע שאלות? דו ווייסט דאָך, אַז איך בין אַן אַטעיִסט!‟
„דו ביסט אַן אַטעיִסט?‟ האָב איך איבערגעפֿרעגט, אַ פֿאַרחידושטע. „פֿאַר וואָס זשע האָסטו די אַלע יאָרן געמאַכט קידוש און המוציא יעדן שבת?‟
זײַן ענטפֿער: „צוליב אײַך!‟
לאַנגע יאָרן האָב איך איבערגעקלערט וואָס עס מיינט טאַקע דער „צוליב אײַך‟. הייסט עס, אַז ער אַליין האָט נישט הנאה געהאַט דערפֿון? אַז דאָס איז בלויז געווען אַ מיטל צו פֿאַרבעסערן די שאַנסן אַז זײַנע קינדער זאָלן זיך שטאַרק אידענטיפֿיצירט ווי ייִדן?
אַז איך קלער איצט וועגן דעם, זעט מיר אויס אַז עס זענען מסתּמא געווען עטלעכע סיבות פֿאַר וואָס די דרײַ וועלטלעכע ייִדן (צוויי פֿון זיי — געשוווירענע אַטעיִסטן) און אַ סך אַנדערע פֿון זייער דור, זענען געווען גרייט אָנצופֿירן מיט אַ רעליגיעזן סדר. ערשטנס, ווי מײַן טאַטע האָט געזאָגט, האָבן זיי עס געטאָן פֿאַר זייערע קינדערס וועגן. ס׳שטייט דאָך בפֿירוש געשריבן אין דער הגדה: „והגדת לבנך — זאָלסט דערציילן דײַנע קינדער וואָס ס׳איז געשען אין לאַנד מצרים‟.
נו, אויב אַזוי, האָבן זיי דאָך געקענט פּשוט דערציילן די געשיכטע פֿון די ייִדן אין מצרים און זייער באַפֿרײַונג אויף אַ סעקולערן אופֿן, אָן צו דערמאָנען גאָט בכלל. זיי האָבן געקענט ניצן די הגדה אַרויסגעגעבן פֿונעם אַרבעטער־רינג אָדער אַן אַנדער סעקולערער ייִדישער אינסטיטוציע. זיי האָבן דאָס אָבער נישט געטאָן. יאָ, אויפֿן סדר־טיש זענען טאַקע געלעגן די וועלטלעכע הגדות, כּדי מע זאָל קענען זינגען בציבור די שיינע מאָדערנע ייִדישע לידער ווי אַבֿרהם רייזענס „אויפֿן ניל‟, דוד עדעלשטאַדטס „אין דעם לאַנד פֿון פּיראַמידן‟ און יצחק לוקאָווסקיס „חד גדיא‟. די וועלטלעכע הגדה איז אָבער בלויז געווען אַ צוגאָב צום סדר, נישט דער הויפּטטעקסט.
מיט אַנדערע ווערטער, די אָ דרײַ וועלטלעכע ייִדיש־רעדנדיקע ייִדן האָבן געוואָלט ביידע: סײַ דעם כּמעט צוויי טויזנט־יאָריקן נוסח, סײַ די וועלטלעכע ייִדישע עלעמענטן.
אויב אַזוי איז די כּוונה, אַ פּנים, געווען עפּעס שטאַרקערס ווי בלויז איבערגעבן די געשיכטע פֿון יציאת־מצרים. ס׳איז אויך געווען אַן אופֿן צו ווײַזן דעם ייִנגערן דור ווי רײַך און ווי טיף איז די ייִדישע טראַדיציע; אַז ייִדיש איז נישט בלויז אַ לשון נאָר אַ גאַנצע קולטור, וואָס איז אָנגעזאַפּט מיט רעליגיעזן וויסן; אַז אַ ייִד דאַרף קענען, אָדער כאָטש זײַן היימיש מיט, דעם רעליגיעזן אַספּעקט פֿון דער ייִדישער טראַדיציע, אַפֿילו אויב ער אַליין איז נישט קיין פֿרומער.
פֿון מײַן זײַט בין איך גאָר צופֿרידן וואָס איציק גאָטעסמאַן האָט אָנגעהאַלטן די רעקאָרדירונג פֿון זײַן טאַטן. איצט קען איך — און ווער נאָך עס וויל נאָר — זיך אויסלערנען דעם סדר־נוסח פֿון די אַמאָליקע בוקאָווינער ייִדן און דערבײַ באַרײַכערן דעם אייגענעם סדר.
The post Longing for the way secular Jews used to be appeared first on The Forward.
Uncategorized
Iran War Increases Threat to Sweden, Security Service Says
Swedish Security Service Chief Charlotte von Essen speaks next to Fredrik Hallstroem, chief of operations, during a press conference where the Swedish Security Service (SAPO) presents the situational picture of the country’s security, in Stockholm, Sweden, March 18, 2026. Photo: TT News Agency/Claudio Bresciani via REUTERS
Sweden‘s Security Service (SAPO) warned on Wednesday of increased threats to the Nordic nation from the war in Iran, including risks to Jewish targets, as it released its annual national security assessment.
“History has shown that a desperate and pressured regime can be a dangerous regime,” SAPO operative chief Fredrik Hallstrom told a press conference, referring to the US-Israeli war on Iran.
Iran has long been considered a serious threat, and Swedish authorities have noted how criminal networks – already at the center of a decade-long surge in gang-related violence – have been exploited by state actors to carry out attacks.
“The US-Israeli military operation against Iran, and the countermeasures carried out by Iran, have increased the threat against American, Israeli, and Jewish targets in Sweden,” Security Service Chief Charlotte von Essen said in the report.
In recent years, the agency has also highlighted threats from China and, above all, Russia, which it describes as increasingly willing to take risks in support of its war in Ukraine — including through hybrid operations across Europe.
“Overall, we expect that the threat levels against Sweden will continue to deteriorate in the coming years,” von Essen said, adding that Russia was regarded as a primary driver.
While it is difficult to determine what can be linked to a particular actor, Sweden assesses that Russia is behind several sabotage incidents in Europe targeting critical infrastructure, the security service said. Moscow has denied any involvement.
The agency said it has reviewed hundreds of cases of suspected sabotage in Sweden, including of underwater cables, electricity substations and water-treatment facilities.
“It has so far not been possible to link any physical sabotage to a foreign power,” it said.
The comments came as Iran executed a Swedish citizen on Wednesday, according to Sweden‘s foreign minister, who added that she had summoned the Iranian ambassador in Stockholm to condemn the decision.
The person, who was not named, was arrested in Iran in June of last year and Sweden has repeatedly raised the case with Iranian officials, Foreign Minister Maria Malmer Stenergard said.
“The death penalty is an inhumane, cruel, and irreversible punishment. Sweden, together with the rest of the EU, condemns its application in all circumstances,” Stenergard said.
The legal proceedings leading up to the execution did not meet the standards of due process, she added.
The European Union’s foreign policy chief Kaja Kallas condemned the execution in a statement on Wednesday evening.
“The appalling human rights situation in Iran and the alarming increase in executions are intolerable and show the regime’s true colors,” she said, sending condolences to the family of the citizen.
The Swedish foreign ministry and the Iranian embassy in Stockholm did not immediately respond to a request for comment when contacted by Reuters via phone and email.