Uncategorized
Multiple efforts in Jewish sovereignty have self-destructed after 75 years. Can Israel defy history — again?
(JTA) — This week marks Yom Haatzmaut, our beloved Israel’s 75th birthday — the day on the Hebrew calendar when David Ben-Gurion proclaimed “the natural right of the Jewish people to be masters of their own fate” by establishing a Jewish state in the land of Israel. Together with countless Jews around the world, we express our gratitude to be alive at this moment in history when the Jewish people have sovereignty and a nation to call their own.
But on this anniversary, Yom Haatzmaut’s special prayers and festive afternoon barbecues fail to capture the fraught feelings many of us are experiencing. Jews across the globe in all our different peculiarities and particularities — from all political orientations, religious and secular, progressive and conservative, for and against the judicial overhaul being proposed by the current government — are reeling.
The past few months of terrible turmoil in Israel surrounding the judicial overhaul proposal have shown us how fragile our singular and precious Jewish state is. While Israel’s history is replete with instances when external forces threatened its people, this moment is unique in revealing internal threats to its democracy and social cohesion. We have seen toxic hatred rising among Israeli Jews, with fears of a civil war at an all-time high.
How, then, are we supposed to celebrate Israel on its 75th birthday?
The answer to this question lies at the heart of Jewish history and reveals that now is the moment for a new Zionist revolution led by both Israeli and Diaspora Jews.
Zionism was never just about establishing a Jewish state. It was about defying Jewish history. In 1948, when Ben-Gurion and his fellow Zionist leaders declared Israeli independence, it was nothing less than a radical assault on diasporic Jewish history. It defied the thousands of years of Jews being a minority in other countries, subject to the whims and caprice of other rulers. It defied the image of the weak and defenseless Jew. It even defied Jewish tradition itself, which for centuries was understood by many of its adherents to demand passivity by Jews as they waited for divine deliverance.
For two millennia, Jewish existence was one of vulnerability and victimhood — most often either hiding who we are or suffering for it. The Zionism of 1948 defied diasporic Jewish history by giving Jews power, self-determination and sovereignty to respond to external threats and establish a Jewish state.
Understandably, most of the work of early Zionism was focused on mere survival — establishing a state, providing safe refuge to the millions of Jews fleeing inhospitable lands and contending with enemy countries sworn to destroy the new nation. It succeeded beyond any of the wildest imaginations of its founders. The first 75 years of Israel, in which it has become a powerful and thriving state, are a testament to the success of Zionism in defying diasporic Jewish history.
But the next 75 years of Zionism present and impose on us a different task: To be Zionists today means we must defy a different chapter of Jewish history — one that might be called sovereign Jewish history.
Historians and educators have pointed out a critically important pattern in the history of Jewish self-rule. There are two pre-modern eras in which the Jewish nation enjoyed sovereignty in the land of Israel: at the end of the 11th century BCE with the Davidic Kingdom and the first Temple in Jerusalem, and in 140 BCE when the Hasmonean dynasty reestablished Jewish independence in Judea. But as each approached their 75th year of existence, each started to disintegrate because of internal strife and infighting. The Davidic reign over a united Israel effectively ended when it was split into the two competing kingdoms of Judea and Israel. The Hasmonean kingdom began to fall apart due to infighting between the sons of Alexander and Shlomtzion, the rulers of Judea in the first century BCE.
Sovereign Jewish history tells us that at around the 75th year, experiments in Jewish self-determination faced the most dangerous threat of all: self-destruction.
On its 75th birthday, Israel and its supporters face the internal tensions of sovereignty: What does it mean for Israel to be both a Jewish and democratic state and a home to all its citizens? How can Israel be both at home in the Middle East while modeled on Western democracies? How should its leaders balance majority Jewish culture with minority rights?
The concerns of the old Zionism certainly still exist: how to pursue peace even as Jewish vulnerability and safety continue to be threatened. But they take on a new character in this day and age, forcing us to ask how we can manage and embrace conflicting visions of Jewishness and Israeliness while nurturing social solidarity and cooperation across deep and painful divides.
This Yom Haatzmaut comes at a moment of rupture. But the current crisis in Israel represents an opportunity – a moment for our generation to ensure this rupture defies the pattern of sovereign Jewish history. The generations before us proved that we can rewrite diasporic history, turning a tale of vulnerability and weakness into one of strength and power. Our generation and those that follow must likewise defy sovereign Jewish history and prove that we can protect our Jewish state from the internal threats it faces. Our generation’s task is to overcome our divisions and not let fraternal hatred destroy our shared home.
On this 75th birthday, then, let us learn from our past and look forward toward a new future. Let us continue to celebrate the incredible success by writing a new chapter in the magnificent story of Israel and Zionism.
—
The post Multiple efforts in Jewish sovereignty have self-destructed after 75 years. Can Israel defy history — again? appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
A new collection of Yiddish rhymes and games for children (and Yiddish students!)
עס קומט באַלד צו גיין דער יום־טובֿ פּורים, האָב איך פֿאַר אײַך לייענער צוגעגרײט שלח־מנות: אַ גוגל־דאָקומענט מיט מאַטעריאַלן פֿאַר קינדער און תּלמידים, געשעפּטע סײַ פֿון עלטערע פֿאָלקלאָר־זאַמלונגען, סײַ פֿון שאַפֿונגען פֿון דער נײַערער צײַט. ער געפֿינט זיך דאָ. װײַטער קענט איר לײענען פֿאַר װאָס איך האָב זיך אונטערגענומען אַזאַ פּראָיעקט, און זיך דערװיסן נאָך פּרטים װעגן די מאַטעריאַלן װאָס געפֿינען זיך דערין.
* * * *
אינעם הײַפֿעלע ייִדישיסטישע משפּחות צעשאָטענע איבערן ערדקײַלעך קומט נישט זעלטן אױס צו פֿילן, אַז עפּעס פֿעלט אונדז מאַטעריאַל װאָס זענען אי אױף ייִדיש אי זײ נעמען אױס בײַ די קינדער.
אָט דער כּלומרשטער דוחק שפּירט זיך אין פֿאַרשידענע תּחומען: אין גראַמען, געזאַנג, שפּילן, מעשׂהלעך — קורץ, אַלצדינג װאָס טראָגט אַרײַן פֿרײד און כּישוף אין לעבן פֿון אַ קינד. נישט אײן מאָל בין איך געזעסן און געהאָצקעט אַ קינד אױפֿן שױס און געװאָלט פֿרײלעך מאַכן, צוזינגען עפּעס אַ לידעלע אָדער אַ גראַם, נאָר פּונקט איז מיר נישט געקומען אױפֿן געדאַנק מער װי „פּאַטשע פּאַטשע קיכעלעך“, אָדער פּשוט שמײכלען און מאַכן גרימאַסן.
איז אַװדאי גוט, אַן עופֿעלע װעט נישט זײַן קײן גרױסער איבערקלײַבער, אָבער װיפֿל איז דער שיעור איבערצוקײַען די זעלבע צװײ־דרײַ גראַמען, אַז מיר פֿאַרמאָגן אַזאַ רײַכן קינדער־פֿאָלקלאָר מיט שפּילן און גראַמען? און פֿאַר װאָס זאָלן מיר כּסדר טאַנצן אױף פֿרעמדע חתונות, אָנקומענדיק צו איבערזעצונגען פֿון ענגלישע לידעלעך, אַז ס׳איז פֿאַראַן הונדערטער קינדערלידער אױף ייִדיש, אָדער סתּם ייִדישע לידער, סײַ לעבעדיקע סײַ רויִקע, צוגעפּאַסטע צו פֿאַרשידענע טעמעס און סיטואַציעס?
איך זאָג אַ „כּלומרשטער דוחק“ װײַל אין דער אמתן איז עס אַ נעכטיקער טאָג. אָט האָט ש. לעהמאַן צונױפֿגעזאַמלט און אָפּגעדרוקט אַ שלל מיט קינדער־פֿאָלקלאָר אינעם פֿאָלקלאָריסטישן־פֿילאָלאָגישן באַנד בײַ אונז יודען אין 1923. אָפּטײלן מיט קינדערלידער און קינדער־פֿאָלקלאָר קען מען אױך טרעפֿן אין די זאַמלונגען פֿון י. ל. כּהן, באַסטאָמסקי, בערעגאָװסקי און פֿעפֿער, און נאָך אַזעלכע. הײַנט, װוּ איז רוט (רבֿקה) רובינס קלאַנגאַרכיװ בײַם ייִװאָ, װאָס האַלט אין זיך גאַנצע פֿינעף טאַשמעס מיט קינדערלידעלעך? און, און, און… איר זעט שױן מסתּמא אַלײן די צרה.
מיר זענען נישט חלילה אָרעם, נאָר פֿאַרקערט: ס׳איז פֿאַראַן צו פֿיל, און װער האָט דאָס די צײַט צו צעקײַען, דורכזיפּן, און אָפּקלײַבן פֿון די אַלע מאַטעריאַלן? בפֿרט אַז אַ סך פֿון די זאַמלונגען זענען גאַנץ שלעכט געדרוקט אָדער דער טינט איז שױן אָפּגעשפּרונגען. אַראָפּצולײענען װאָס דאָרט שטײט איז נישט קײן קלײנער קונץ. און עלטערן פֿון קלײנע קינדער, אַזױ אױך פֿאַרהאַװעטע און פֿאַרהאָרעװעטע מיט די טאָג־טעגלעכע אַחריותן, זאָלן גײן גריבלען אין װיסנשאַפֿטלעכע שריפֿטן?
דערצו נאָך, אַז מע האָט זיך שױן יאָ אַ ביסל אָריענטירט אין די זאַמלונגען, דאַרף מען ערשט דערטאַפּן די, װאָס קענען שטימען מיט אונדזערע הײַנטצײַטישע השׂגות. װי למשל בײַם באַװוּסטן קינדערגראַם: „ציגעלע מיגעלע קאָטינקע / רױטע פּאָמעראַנצן / אַז דער טאַטע שלאָגט די מאַמע / גײען קינדערלעך טאַנצן“. נו, איך װײס נישט װי בײַ אַנדערע, אָבער איך קען באַשטײן, אַז דאָס זאָל בלײַבן אַ קוריאָז פֿונעם אַמאָליקן לעבן אין דער אַלטער הײם. נישט יעדע סחורה איז פּאַסיק פֿאַר הײַנטיקע קינדער.
װען סע קומט, װידער, צו ייִדישע לידער איז דער מצבֿ שױן אַ סך פֿױגלדיקער, אָבער די מענטשלעכע טבֿע איז פֿאָרט אַזאַ, אַז מע גײט זעלטן אַרױס פֿון די אײגענע דלתּ אַמות. „די גרינע קאַטשקע“ און „פֿלי, מײַן פֿלישלאַנג“ קענען דאָך אַלע, אָבער פֿאַראַן אַ סך פֿײַנע אַלבומען, נײַערע און עלטערע, פֿון דער סעקולערער װעלט און פֿון דער פֿרומער װעלט, צעשאָטן איבער דער אינטערנעץ, נאָר גײן זוכן אױף דער הײסער מינוט װען די קינדער פֿאַרלאַנגען „מוזי־י־י־י־ק!“?
כאַפּט מען זיך צו די אײן־צװײ באַליבטע און באַקאַנטע און שױן. װאָס שײך געזאַנג, זענען די מלאָטעק־ביכער אַװדאי אַ געװאַלדיקער אוצר, אָבער יעדעס מאָל גײן אױפֿמישן אַ באַנד און האָפֿן, אַז מע װעט אָנטרעפֿן אױף עפּעס גוטס, איז אױך נישט קײן פּלאַן. אַז מאַכט זיך יאָ אַ פּאָר פֿרײַע מינוט און מע װיל זיך אױסלערנען אַ נײַ ליד, דאַרף מען ערשט װיסן װוּ צו געפֿינען די גוטע סחורה.
צום גליק האָב איך אין די לעצטע חדשים יאָ געהאַט צײַט זיך אַ טונק צו טאָן אין דעם ים פֿון קינדער־פֿאָלקלאָר און קינדער־מאַטעריאַלן, צעשאָטענע איבער זאַמלונגען און װעבזײַטלעך, אָפּקלײַבן פֿון זײ אַזוינע װאָס זאָלן זײַן צוטריטלעך פֿאַר עלטערן און צוציִיִק פֿאַר די קינדער, און מאַכן פֿון דעם אַ שטיקל װעגװײַזער. דאַכט זיך, אַז דאָס קען אױך נוציק זײַן פֿאַר לערערס און תּלמידים, װאָס זוכן פֿריש, אינטערעסאַנט לערנװאַרג. דער װעגװײַזער באַשטײט פֿון פֿינעף אָפּטײלן:
-
- גראַמען און לידעלעך. אין דער קאַטעגאָריע גײען אַרײַן קינדערגראַמען, סײַ צו יעדער געלעגנהײט, סײַ פֿאַר ספּעציפֿישע פֿאַלן אָדער קאָנטעקסטן, למשל: אַז דאָס קינד גיט אַ גרעפּס, אָדער אַז דאָס קינד טוט זיך אָן דאָס העמד, אָדער אַז מע דערזעט אַ שנעקל, צי אַ משה־רבינוס קיִעלע, אָדער אַז סע רעגנט… און נאָך אַ סך אַזעלכע.
- שפּילן. נישט נאָר האַנט־ און פֿינגער־שפּילן און גלאַט פֿאַרשפּילענישן, װי, צום בײַשפּיל, „באַראַן־באַראַן־בוץ“, „שׂרהניו װאָרעניע“, „אַ זעקעלע מעל“, „אין אַ שטעטעלע פּיטשעפּױ“, נאָר אױך שפּילן פֿאַר עלטערע קינדער, װאָס מע האָט אַ מאָל געשפּילן אין חדר און אין די הױפֿן — „בלינדע קו“, „פֿײגעלע פֿליט“, „רודענע ראַנע“, און פֿאַרשידענע שפּילן אין באַלעמס, מטבעות און ניסעלעך.
- רעקאָרדירטע מוזיק. נישט נאָר אַלבומען געמאַכט פֿאַר קינדער, נאָר אױך אַן אָפּקלײַב פֿון די שענסטע אַלבומען פֿאָלקסלידער װאָס קענען אױסנעמען אױך בײַ קינדער.
- געזאַנג. אין דעם אָפּטײל װערט געבראַכט אַ רשימה לידער װאָס מע קען זינגען מיט אָדער פֿאַר די קינדער, סײַ רויִקע סײַ לעבעדיקע, סײַ קינדערלידער סײַ גלאַט פֿאָלקסלידער, װי אױך לידער מיט באַװעגונגען — אַ שטײגער, „בלעטער“, „מיכלקו“, און „פֿון אַ קלײנעם גרינעם הױז“. בײַ יעדן ליד װערט געגעבן אַ לינק צום טעקסט און צו אַ רעקאָרדירונג.
- מעשׂהלעך. פֿון די פֿאָלקס־מעשׂיות און װוּנדער־מעשׂיות, פֿון בערן און לצים און כעלעמער חכמים און באַהאַלטענע אוצרות, װאָס מע פֿלעג דערצײלן די קינדער שבת אױף דער נאַכט, אָדער אין שול צווישן מינחה און מעריבֿ, אָדער װינטער הינטערן אױװן.
צום סוף געפֿינען זיך עטלעכע הוספֿות: װײַטערדיקע רעסורסן פֿאַר די װאָס װילן אַלײן אַרײַנקוקן אין די רױע מאַטעריאַלן, איבערזעצונגען פֿון פּאָפּולערע ענגלישע לידער (אַ מאָל מוז מען דאָך נאָכגעבן!), און אַ רשימה חיה־קלאַנגען אױף ייִדיש. האָט איר געװוּסט אַז אױף ייִדיש מאַכט דער בער „בו־בו“?
אַ לעצטע באַמערקונג: כאָטש דעם גרעסטן טײל מאַטעריאַל האָב איך געשעפּט טאַקע פֿון עלטערע מקורים, האָב איך אױך אַרײַנגענומען שאַפֿונגען פֿון דער מאָדערנער צײַט, צי פֿון דער פֿרומער־חסידישער װעלט, צי פֿון די ייִדישע שולן, צי פֿון אונדז ייִדישיסטן פֿון 21סטן יאָרהונדערט. איך האָף, אַז אינעם דאָזיקן װעגװײַזער װעט יעדער טרעפֿן עפּעס װאָס װעט געפֿינען חן בײַ די אײגענע קינדער, און באַװײַזן דערמיט אײַנצופֿירן אַ גרעסערע מאָס געװאָרצלטקײט און פֿאַרשידנקײט אין דער שפּראַכיקער סבֿיבה פֿון די קינדער (אָדער תּלמידים). טאָמער געפֿעלט עפּעס נישט, אָדער מע װיל עפּעס צוגעבן, מעג מען איבערלאָזן אַ קאָמענטאַר אינעם גוגל־דאָקומענט אַלײן, אָדער קען מען אַלײן אױפֿמישן די זאַמלונגען געבראַכטע אין די הוספֿות און דערבײַ אױפֿדעקן די אוצרות, װאָס װאַלגערן זיך נאָך הײַנט אין די פֿאַרגעלטע בלעטלעך און װאַרטן אױף זײער תּיקון אין די מײַלער פֿון ייִדישע קינדערלעך.
The post A new collection of Yiddish rhymes and games for children (and Yiddish students!) appeared first on The Forward.
Uncategorized
Mass shooter at Canadian elementary school tweeted antisemitic content 2 days before attack, ADL finds
(JTA) — The shooter who killed eight people and wounded dozens more in one of Canada’s deadliest mass shootings Tuesday allegedly tweeted antisemitic content two days before the attack.
“I need to hate jews because the zionists want me to hate jews. This benefits them, somehow,” Jesse Van Rootselaar, the alleged Tumbler Ridge school shooter, tweeted on Sunday, according to research by the Anti-Defamation League’s Center on Extremism.
Authorities in British Columbia have identified Van Rootselaar, 18, as the shooter who killed six people at Tumbler Ridge Secondary School and two family members at home before also dying, apparently from a self-inflicted gunshot wound.
According to the ADL, Van Rootselar had a “troubling pattern of online radicalization” that included using WatchPeopleDie, a platform that glorifies violence and has been linked to several mass violence events.
The ADL also found what it believes to be Van Rootselar’s X account, which it says “regularly shared antisemitic and racist content and material glorifying previous mass killers, including the 2022 Buffalo supermarket shooter and the 2019 Christchurch mosque shooter.”
Additionally, the ADL said, “The Tumbler Ridge shooter’s X profile photo also featured an image of the Christchurch shooter superimposed over a Sonnenrad, a neo-Nazi symbol, and a transgender pride flag.”
Other recent mass shooters have been WatchPeopleDie users. In August, alleged Minneapolis shooter Robin Westman entered a Catholic mass at an elementary school and allegedly used a gun featuring antisemitic and anti-Israel writing to kill two children and injure another 17 people before dying of a self-inflicted gunshot wound. The gun also included writing with the name of the man convicted of the deadliest antisemitic attack in U.S. history, the 2018 mass shooting on a Pittsburgh synagogue.
The alleged shooter behind the January 2025 Antioch High School shooting, Solomon Henderson, was found to have extensive online documents that praised Adolf Hitler and included links to “groyper” content.
Authorities in British Columbia say they cannot speculate on the motive of Van Rootselaar, who they said dropped out of school in Tumbler Ridge, a town of about 2,500, about four years ago. The dead included a 39-year-old teacher; five students, ages 12 to 13; and Van Rootselar’s mother and 11-year-old stepbrother.
Tuesday’s attack was the deadliest mass shooting in Canada since a 2020 attack in Portapique, Nova Scotia, left 23 people dead, including the shooter. A gun buyback program was implemented days after that shooting, but has proven both logistically challenging and unpopular.
“To the students, the teachers, the parents, and every resident of Tumbler Ridge: all of Canada stands with you. May the memories of those lost be a blessing,” Canadian Prime Minister Mark Carney said in a statement Wednesday morning. “May this community, which has shown its resilience so many times before, once again find the strength to heal.”
The post Mass shooter at Canadian elementary school tweeted antisemitic content 2 days before attack, ADL finds appeared first on The Forward.
Uncategorized
International social workers group set to vote on expelling Israeli union for ‘not acting to promote peace’
(JTA) — The Israeli Union of Social Workers could be booted from a global federation after at least three countries called for a vote on its expulsion on allegations of ethical breaches.
The countries — Ireland, Spain and Greece — charged that the Israeli union should have moved to seek exemptions from military service for its members or “issue a call for peace.” Their call for an expulsion vote escalated the International Federation of Social Workers’ January 2025 censure of the Israeli union over the alleged breaches, which the federation said violated ethics rules that say social workers “should not use weapons in their professional or personal capacities against people.”
The Israeli union has called for the vote to be abandoned while signaling that it remains committed to dialogue with Palestinian colleagues.
“Expelling or suspending a social workers’ union will not promote change — rather, it will promote polarization and radicalization, which arise in situations of isolation or perceived threat,” it said in a statement issued on Monday. “In our reality, this means that expulsion or suspension would hinder our ability to promote dialogue with our neighbors or with other countries. Those who oppose shared life between Israelis and Palestinians would welcome such an outcome. It would serve as an excuse to maintain extreme positions and continue fighting.”
In the statement, the Israeli union also said that the demand to request Israeli social workers be granted an exemption from military service was “entirely unimaginable within Israeli society.”
“Demanding that specifically during wartime (a war Israel did not initiate) social workers receive different treatment is not feasible in a society where military service is a universal civic duty,” the statement read.
The International Federation of Social Workers represents 141 national associations of social workers. It has previously sparred with the Israeli union, which it censured in 2018 for “failing to act as an independent professional voice on issues of occupation and Palestinian rights.” The 2018 censure was lifted in 2022 after the Israeli union invited the Palestinian Union of Social Workers to engage in dialogue.
The expulsion vote is set for Feb. 18 and will require a 75% majority to pass. Each member union gets one vote.
The vote comes as Israelis have faced marginalization in a range of international associations during the war in Gaza. The International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association, for example, suspended its Israeli affiliate in 2024 before reinstating it the following year.
The Jewish Social Work Consortium argued in a statement that the expulsion proposal at the International Federation of Social Workers “advances an ideologically driven effort to isolate Israeli social workers as a collective, based on nationality rather than actual professional conduct.”
“This is not principled critique or ethical debate. It is antizionism operating through professional institutions, denying Israelis moral complexity, collective legitimacy, and equal participation in global social work,” the statement continued. “When professional bodies adopt this framework, they normalize collective punishment under the guise of ethics.”
The consortium and several other Jewish groups have petitioned American and Canadian members of the international federation to “publicly oppose and refuse to endorse” the vote. The petition had gained over 10,000 signatures by Thursday morning.
“Ethical accountability must be based on individual conduct rather than identity or nationality,” the petition says. “This is not the time for silence as this motion carries grave consequences for our profession.”
The post International social workers group set to vote on expelling Israeli union for ‘not acting to promote peace’ appeared first on The Forward.