Uncategorized
This year’s ‘Jewish Nobel’ is a group prize, going to Jewish activists in Ukraine
(JTA) — A prize established to honor a single inspiring Jew with a lifetime of achievements has been awarded this year to a nameless group whose work is ongoing: Jewish activists in war-ravaged Ukraine.
The Genesis Prize Foundation said the war in Ukraine required a change in the approach it has taken since creating the prize, known by some as the “Jewish Nobel,” a decade ago.
“Recognizing the extraordinary nature of events dominating the past 11 months, The Genesis Prize Selection Committee has decided to depart from the usual custom of awarding the prize to a single Jewish individual,” the group said in a statement.
It added, “Instead, the Committee has elected to announce a collective award to Jewish activists and NGOs who were inspired by the brave citizens of Ukraine and their courageous president, Volodymyr Zelensky, and chose to act on their Jewish values by standing up for freedom, human dignity, and justice.”
The group is also not awarding the traditional $1 million prize that recipients have donated to charity; instead, it says it plans to “continue to make grants to NGOs to alleviate the suffering in Ukraine, as we have done since the beginning of the war.” Those groups have included the JDC, which has distributed emergency aid across the country; United Hatazalah of Israel, which trained Ukrainians in emergency first aid; and Natal, an Israeli trauma response group, according to its Facebook page.
The goal of the prize, its co-founder and board chair Stan Polovets told the Jewish Telegraphic Agency, remains to stimulate Jewish giving by raising awareness of particular needs.
“Freedom is one of the most important values of the Jewish people. And this is a country that’s fighting for its freedom. It has a president who has shocked everyone by his resilience and courage,” he said about Ukraine. “We think that the Jewish community worldwide needs to be supportive to the extent it can.”
In going with the group prize, Genesis circumvented the potential pitfalls of honoring Zelensky himself. The Genesis Prize Foundation held Zelensky up as a Jewish hero last October, when its cofounder and board member Natan Sharansky, the former Soviet dissident and 2020 honoree, visited him in Kyiv. Sharansky, who lives in Israel, has been a leading advocate for Israel to dedicate more resources to Ukraine.
Natan Sharansky, the Genesis Prize cofounder and board member, visits with Ukrainian president Volodymyr Zelesnky in Kyiv in October 2022. (Courtesy Genesis Prize Foundation)
But honoring Zelensky, Ukraine’s most prominent Jew, could have made for an uncomfortable situation at the Genesis Prize’s glitzy awards ceremony: In his efforts to secure more resources for Ukraine’s armed forces, Zelensky has also openly criticized Israel for not being as forthcoming as he would like. (Israel’s particular geopolitical interests have confounded the country’s response to the war since its start Feb. 24, 2022.)
And while some have called Zelensky a “modern Maccabee,” he has not always signaled pride about being Jewish, which prize recipients are expected to show, saying in 2019, “The fact that I am Jewish barely makes 20 in my long list of faults.”
Polovets declined to comment on the selection process. The Genesis Prize has never gone to a current political office-holder; politician and businessman Mike Bloomberg was honored after he left the New York City mayor’s office.
The temporary departure from the Genesis Prize Foundation’s regular approach extended beyond who was chosen as the recipient. The group opened nominations publicly but then did not release a shortlist for a public advisory vote as it has in recent years. It also decided not to hold its traditional awards ceremony in Jerusalem that has in the past been an unusual convening of Diaspora Jewish leaders, Israeli government officials and celebrities. (Last year, the Knesset dissolved itself the night of the ceremony, when Pfizer CEO Albert Bourla was being honored; the politicians did not attend.)
While the changes made sense for the unusual moment, Polovets acknowledged potential downsides, including confusion about the Genesis Prize brand and the lack of a celebrity spokesperson for the year’s cause. He also said he anticipated that without a single awardee to guide where donations go, his organization could receive an unusual number of unsolicited applications for aid.
The group will begin discussions about where to direct its giving in about a month, according to foundation officials. That will also be the first anniversary of Russia’s unprovoked invasion of Ukraine.
The tweaks to the selection process are not the first changes at Genesis induced by the war: The three Russian billionaires who helped start the prize stepped down from the board of the related Genesis Philanthropy Group last March, after being targeted by Western sanctions in response to the invasion.
—
The post This year’s ‘Jewish Nobel’ is a group prize, going to Jewish activists in Ukraine appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Mamdani skips Israel parade, while Jewish NYPD commissioner will march as marshal
New York City Mayor Zohran Mamdani said Thursday that he will not attend this year’s Celebrate Israel parade on Sunday, bucking a longstanding mayoral tradition, but insisted that his administration is fully committed to ensuring the event proceeds safely and without disruption. Police Commissioner Jessica Tisch, who is Jewish, said she’ll represent the city in what is widely considered the largest annual celebration of Israel’s independence in the diaspora.
“I don’t believe that my presence as the mayor should determine whether or not a New Yorker is safe or secure,” Mamdani said at a press briefing at One Police Plaza alongside parade organizers and NYPD officials, which was not livestreamed on the mayor’s official social media platforms. “As the mayor of our city, I take seriously my responsibility to protect the safety and well-being of every New Yorker at every event, regardless of my attendance.”
The annual parade, now in its 62nd year, regularly draws tens of thousands of marchers and spectators to Manhattan’s Fifth Avenue, and some adjacent groups of demonstrators. It has long served as a public display of support for Israel within New York’s Jewish community. Prominent Israeli and New York politicians lead the parade, while elected officials march with their own teams alongside the route.
Eric Adams is expected to make his first public appearance since he left office on Sunday at the parade, saying in a video he posted on X that he “will be right there” to send a message of solidarity amid rising antisemitism.
Mamdani, an outspoken critic of Israel who has described the war in Gaza as a “genocide,” has faced scrutiny from Jewish leaders and Zionist organizations over his sharp criticism of Israel and embrace of Palestinian activism that is shaping his tenure as leader of the city with the largest population of Jews outside Israel. During his mayoral campaign, Mamdani refused to recognize Israel as a Jewish state and said he wouldn’t travel to the country or march in the annual parade.
Mark Treyger, CEO of the Jewish Community Relations Council of New York, which organizes the parade, praised Mamdani for his assurances after the election that the parade would receive the same level of municipal support under his administration.
When asked by the Forward who would represent the administration at the parade in his absence, Police Commissioner Jessica Tisch immediately pointed to herself. Mamdani nodded in agreement.
WATCH: I asked Mamdani that while he won’t be attending given his personal views, is the administration sending a representative on behalf of the administration to the parade?
Police Commissioner Jessica Tisch steps in and points to herself. Mamdani nods in agreement. pic.twitter.com/CLsmh6PnYJ
— Jacob N. Kornbluh (@jacobkornbluh) May 28, 2026
By designating Tisch, who was reappointed after serving in the Adams administration, strongly supports Israel and is widely respected in the Jewish community, Mamdani appeared to create some distance between himself and the parade’s pro-Israel themes while still signaling institutional support from City Hall. The choice was notable given Mamdani’s past criticism of both Israel and policing tactics, including past comments that resurfaced during the campaign in which he said: “We have to make clear that when the boot of the NYPD is on your neck, it’s been laced by the IDF” — invoking a claim made by some anti-Israel activists that training received from members of Israel Defense Forces has had a toxic effect on U.S. police.
Mamdani did not back away from his comments when asked about them last year.
Tisch said on Thursday that she will serve as one of the parade’s grand marshals and that she was “incredibly proud” to participate in what she described as “one of the most joyful days of the year.”
The police commissioner said enhanced security measures will include the largest police presence in its history, specialized crowd-safety and rapid-response units, heavy-weapons teams, robust camera coverage, and “comprehensive screening” of everyone entering the parade route. “To be blunt, we are not messing around with security at this year’s parade,” Tisch said. “We will not tolerate any disruptions to the parade. Any unauthorized persons entering the parade route will be arrested.”
Asked what guidance he had given Tisch and the NYPD regarding expected protests around the route, Mamdani said that he “made it very clear” that participants should be safe while protecting the right to protest. “We will deliver all of these things,” he said.
The post Mamdani skips Israel parade, while Jewish NYPD commissioner will march as marshal appeared first on The Forward.
Uncategorized
Four seasons in five sonnets
אָסיען
דאָס צאַרטע ביימל צערטלדיק
צעוויגט זיך אויפֿן ווינט
שוין לאַנג אין אירע בלעטעלעך
קיין זומערפֿרייד מער ניט גרינט
די בלעטלעך טאַנצן גאָלדענע
צום טאַקט פֿון לופֿט וואָס רינט
פֿון קאַנטן פֿון פֿאַרוואָלקנטע
מיט קילקייטס שטאַרן דין
די בלעטעלעך, די בלעטעלעך
זיי מאָנען גאָרניט כּלל
בלויז פֿאַרן סוף קאָקעטעלעך
זיי טענצלען מיט אַ שטראַל
אַזוי עס קלאַפּט אַ הערצעלע
וואָס ווערט פֿון אַלטקייט יונג
אַזוי דאָס לידל ס׳לעצטיקע
קלאָר לייגט זיך אויף דער צונג
און מיטן ווינטל פֿרישינקן
צעזינגט זיך פֿראַנק־און־פֿרײַ
בלײַב, וועלטל מײַנס, פאַֿרכּישופֿטע,
געזונט, אַדיאָ, גוד־בײַ
2021
•
ווינטער
ביים גיין פֿאַרביי דעם אַלטן וואַלד
דערשפּירסטו: אים איז ביטער קאַלט:
די צווײַגן ציטערן פֿאַר קעלט,
די שטאַמען בייגן זיך פֿאַרקוועלט.
און אַלע חיות פּלוצים אָפּ,
און פֿייגל אַלע ווי אָן קאָפּ.
מערניט א שפּערל שפּרינגט זיך דרייסט…
ווי קומט ער גאָר פֿון שטאָט? ווער ווייסט…
גיסטו דעם שפּערל גלײַך אַ וווּנק:
„דער וואַלד איז אַלט און דו ביסט יונג!“
נאָר ער גאָר מאַכט זיך קעלאָיאָד,
אויף דרערד אַלץ שפּרינגט ער, נישטערט דאָרט…
דו קלערסט בײַם גיין פֿאַרביי דעם וואַלד:
זאָל עקן זיך דער ווינטער באַלד!
2018
•
צישן סוף און אָנהייב
דו ווייסט, דער ווינטער וועט פֿאַרגיין
באַלד
און אַלץ באַנײַט זיך: פֿעלד. בוים, שטיין,
וואַלד
און ס׳נעמט אַלץ שפּיגלען זיך אין דיר —
בלום
און בין, און פֿייגל אָן אַ שיעור, —
קום,
שטיי אויף פֿון ווינטער דרעמל און
שײַן!
אַוועק עס וועט פֿון אונטער זון
פּײַן,
דײַן שמייכל ווידער — פֿרײַ און יונג
שפּרייט
די פליגל איבער קינד־און־קייט
ברייט,
דײַן גאָב איז גרויס, און מײַן געזאַנג —
קלאַנג
טויכט אויף, אין יעדן אות געפֿאַנגט —
דאַנק
2019
•
פֿרילינג
די צאַרטע גרינקייט
פֿון ערשטע בלעטלעך
קומט שטענדיק
ניט צו פֿרי,
ניט שפּעטלעך.
ס׳קומט תּמיד ממש
צו דער צײַט
און גרינג,
פֿון בייזע פֿרעסט
באַפרײַט
ס׳הייבט אָן
די גרויסע פֿרייד
צו שוועבן
ווײַל ס׳ווערט באַנײַט
דאָס גרינע לעבן
פֿאַרקוואַרטע ביימער
ווערן לײַט
2024
•
דער זומער איז אַן עקשן
דער זומער איז אַן עקשן, ער וויל ניט, וויל ניט קומען
הגם אויף בייטן וואַקסן צעקווייטיקט שוין די בלומען
הגם די ביימער אויכעט זיך שאָקלען שטאַרק צעגרינטע
דער זומער איז זיי חושד, וויל זיך פֿון דאַן אַהין טאָן
וואוהין אַהין? — טוסט פֿרעגן און ס׳ענטפֿערן די ווינטן:
צו סאַמע קוואַל פֿון רעגן, צום וויכערס אורקוואַל בלינדן…
דער זומער זיך פֿאַרטײַעט, ער וויל זיך ניט צעבליִען
פֿאַרציטערט מענטש און חיה באַלד גרייט פֿאַר אים זיך מיִען
נאָר ער טוט אַלץ זיך הײַען, מיט שטראַלן טוט ניט בריִען
דער פֿרילינג שוין פֿאַרבײַ איז און נאַט אײַך — אָסיען פֿריִער!
פֿאַרחושכט גרינע וועלדער מיט פּוסטע שטעט און שטעטלעך —
בײַ גרויע שטיינער עלנטע, נעפּלדיק פּאַנדעמלעך…
נאָר ער, ער מוז דאָך קומען, אָנקומען סוף־כּל־סוף און
צעקושן זיך מיט בלומען, אויסהיילן גרויל מיט האָפֿונג
ווײַל ניט אומזיסט די ביימער צעגרינטע זיך צעוויגן —
אָט־אָט מיט טויזנט חנען צעוויקלט זיך זײַן ניגון!..
דערווײַל זשע בלאָזן ווינטן, צעיושעט זיך דער רעגן
בעת דער פּאַנדעמער ווינטער וויל מערן זײַן פֿאַרמעגן
2020
•
פֿיר צײַטן פֿון אַ גאַנץ יאָר
ס׳טוט דער פֿרילינג אַלץ זיך בעטן
ביז אין ווינטער נעכט אין שפּעטע
„פֿעלט־וועלט־וואַלד, רק ניט פֿאַרגעסט מיך —
ס׳איז ניט סתּם וואָס כ׳הייס אויך — וועסנע!..“
און דער לאַנגער, כמורנער אָסיען —
רײַסט אַראָפּ אַלץ, דרעשעט, קאָסיעט…
מ׳רופֿט אים ניט אומזיסט אויך האַרבסט, —
ר׳סטראַשעט דעם ווינטער: ״אויך דו, שטאַרבסט!״
און דער שטרענגער, שאַרפֿער ווינטער
ווייסט שוין ניט וואו ר׳זאָל אַהינטער
צי פֿון וואַנעט ר׳זאָל אַרויסעט,
ווײַל ער האָט מער ניט קיין עתיד.
שיקט ער ליבע־בריוו דעם זומער,
נאָר פֿון היץ ווערט יענער — שטומער —
ביז די פֿייגל בויען נעסטן
לשם וועסנע, לשם וועסנע…
2017
•
פֿינעף סאָנעטן
1. און אפֿשר האׇט ער רעכט
און אפֿשר איז גערעכט דער מעכטיקער פּאָעט:
דער עכטיקער איז ער, די איבעריקע זאַנען
אַן ערבֿ־רבֿ פֿון שטיקלעך גראַפֿאָמאַנען
בעת ער באַשאַפֿט פֿון טאָיוּ־וואָיוּ אַ סאָנעט?
און אפשר האָט ער רעכט, דער מײַסטער פוֿן קופּלעט,
וואָס דויערט, ברויזט און קלינגט איבער אַ טויזנט ימען,
בלויז ער, רק ער אַליין לסוף געווינען וועט
די קרוין די איינציקע פֿון ליד דעם סאַמע־סאַמע?
נו יאָ, ווער ווייסט, ווער קאָן דאָס משפּטן אַצינד,
צווישן אַפּנים, מעגלעך, אפֿשר און מסתמא,
צי וועט דען איבערבלײַבן מיטן גײַסט פֿון ווינט
דער וועלטבאַשאַף פֿון ניסימדיקע גראַמען?
טאָ וואָס זשע דען? — מערניט, אַ שטילער עפּיטאַף:
אין ליד זײַנס חנדלט זיך אויך פּראָסטער ערבֿ־רבֿ
2017
•
2. „לידער, לידער, לידערליי“
אַ לידער־קלעטער, צי אַ לידער־פֿלי
צו־מאָל אין שפּעטסטער שפּעט
ווען ס׳ווערט שוין גראָד גאַנצפֿרי
צו־מאָל אינמיטן גאַנג פֿון גיכן טאָג
וואָס זשאַלעוועט אַ גלעט
קיין צײַט ער ניט פֿאַרמאָגט
אַ ליד אַ וווּנדער, צי אַ ליד אַ וווּנד
אַ פלֿאַם אַ קוועלכל וועקט
אַ הימל גרייכט צום גרונד
אַ לידער־אָטעם, צי אַ לידער־גרוס
אין יעדן וואָרט עס שטעקט
די מעגלעכקייט פֿון מוז
אַ ליד־געזאַנג, צי גאָר אַ ליד־געשריי
פֿון טיפֿער פֿרייד, פון וויי
2018
•
3. אַ ליבע־גרוס
דער ווינטער ווי קאַלט ר׳זאָל ניט ווערן
די וויוגע די בייזע, דער פֿראָסט —
זיי וועלן ניט קענען צעשטערן
די ליכט וואָס צו מיר דו דערטראָגסט
די שטערן, קאָן דאַכטן, געהערן
ניט מיר און ניט דיר, און פֿאַרדראָס
וויל אונדזער ממשות פֿאַרשטערן
און פֿאָרט ס׳איז פֿאַר דיר — יעדער אות
וואָס כ׳טו פֿון מײַן האַרצן אויסשרײַבן
מיט זוניקן שטראַל אויפּֿן שניי
און כ׳ווייס אַז די אויפֿשריפֿט וועט בלײַבן
וועט אויסשטיין דעם גרעסטן זאַוויי
דער ווינטער אַלץ שאַרפֿער און שאַרפֿער
נאָר אים איבערלעבן באַדאַרף מען.
2019
•
4. ביימער
דערהערן דעם זיכּרון פֿון די ביימער
וואָס שטייען וואַך יאָרהונדערטער, צי מער
און בלײַבן דאָ מיט זיי איינער אַליינער
כּל־זמן עס קומט ניט קיינער ניט אַהער
זיך שאָקלענדיק צום טאַקט פֿון זייער תּפֿילה
דערשפּירן יעדן רינג און רונג אין זיי
מיט יעדן שאָרך און בייג פֿון צווײַגן פֿילע
מיט פֿרייד פֿון פֿרילינג און מיט אָסיען־וויי
מיט אומגעהײַער זאַפֿטיקייט פֿון גרינקייט
אום רײַפֿן זומער ווען אַלץ זשומט און בליט…
אום פֿראָסטיק קאַלטן ווינטער מיט זײַן פֿלינקײַט —
צעכראַסטעטעטע זיי שטייען אויפֿן ווינט
דערהערן דעם זיכּרון פֿון געדויער
פֿון קיוּם און פֿון ווידערקום ביסט לאָער
2022
•
5. פּאַנטאַריישיתדיקס
.
שוין צײַט דו זאָלסט וויסן דער טאָג איז פֿאַרבײַ
דער אָוונט איז יונג נאָך, די נאַכט איז נאָך פֿרײַ
די שטערן נאָך שלאָפֿן, דער ווינט איז נאָך לינד
די בערן פאַֿרשלאָפֿן דעם ווינטער געשווינד
און אַלץ וואָס קאָן טרעפֿן, וועט טרעפֿן געוויס:
דער בונד ווערן לויז און דער גזר ווערן ברית
דער אומרו פֿון אָנמאַכט וועט דויערן לאַנג
בעת דו טוסט צעוויקלען דײַן ניגון און קלאַנג
געשוועסטער, געברידער — געמיינזאַמע לײַט —
די זון גייט באַלד אונטער פֿון יעטווידער זײַט
זי בעט זיך פּאַטעטיש: פֿאַרגעסט זשע מיך ניט
די האָפֿענונג לעצטע צום אין־סוף דערפליט
נאָר אַלץ וואָס וועט ווערן, וועט גרייכן דעם צוועק
בעת גלגל החוזר זיך דרייט אָן אַן עק
2026
The post Four seasons in five sonnets appeared first on The Forward.
Uncategorized
My university is enabling the Trump administration’s worst fallacies on antisemitism
The Department of Justice has filed its second lawsuit of the year alleging rampant antisemitism at UCLA, where I teach.
The suit is a repetition of the same old string of allegations that President Donald Trump’s administration first made in the summer of 2025, when it froze $584 million in research funds and then tried to extract an additional $1.2 billion from UCLA. Those assertions are based on a mix of self-reporting and hearsay, assembled to make the case that the UCLA campus is awash in antisemitism.
A small number of the allegations I know or believe to be true. But the overarching claim made in the federal complaint is so partisan and partial as to be comical.
The new suit alleges that UCLA tolerated antisemitic expression and acts on campus — especially at a short-lived pro-Palestinian encampment that took place in April 2024.
It accuses UCLA of tolerating an “appalling hostile educational environment against its Jewish and Israeli students.” The fact that UCLA’s chancellor, Julio Frenk, has made the fight against antisemitism one of the pillars of his administration — and makes constant reference to the recent recommendations of a campus Initiative to Combat Antisemitism — seems not to have registered. The feds are clearly suffering from a bit of UCLA Derangement Syndrome.
This latest federal suit against UCLA succumbs to the Trumpian instinct to alter the facts to fit one’s political proclivities. In this worldview, every instance of support for Palestinians or criticism of Israel is cast as antisemitic; there can be no legitimate form of pro-Palestinian expression.
Even more remarkably, there can be no admission that the greatest display of violence that unfolded on our campus amid pro-Palestinian protests was not against pro-Israel students. Instead, it was perpetrated by pro-Israeli hooligans against the pro-Palestinian encampment activists on the evening of April 30, 2024.
Yet true to form, the complaint describes the events of that night as a battle between equals: “the occupiers and counter-protestors attacked each other with pepper spray, blunt objects, and even fireworks.” In fact, what took place was a vicious assault by one group against another — those in the encampment — that went on for more than four hours without police intervention.
This reshaping of truths seen as inconvenient betrays a tendency by Trump and his associates to adopt an exceptionally narrow lens of observation that allows for shameful distortion and denial. That tendency showed up in a farcically named 2025 executive order, “Restoring Truth and Sanity to American History,” which sought to erase any trace of racial prejudice from the annals of this country. And it continues to be present in Trump’s astounding revisionist account of January 6, 2021, which casts the violent insurrectionists as American heroes betrayed by their country.
Sadly the Justice Department’s misrepresentations in its latest complaint are founded not only on Trumpian denialism, but also on UCLA’s own antisemitism initiatives.
Both the taskforce and a subsequent action group charged with investigating on-campus antisemitism have advanced a decontextualized and one-sided story of what took place at UCLA. They have failed to acknowledge the relational nature of anti-Israeli and anti-Palestinian expression; blurred the distinction between hate speech and legitimate, albeit harsh, political expression; and left the concerns of the pro-Palestine side almost entirely unrecognized.
Paradoxically, the singular focus on antisemitism dilutes the very effort to combat it by ignoring the wider ecosystem of hate in which antisemitism operates.
I know members of the taskforce and the action group, as well as Chancellor Frenk. They are colleagues and friends of mine. But I disagree with the way they have gone about the work of combatting antisemitism at UCLA.
To begin with, none of the six UCLA scholars who hold chairs in Jewish studies and whose work touches on antisemitism — myself included — were part of the taskforce that issued its report, or the action group that followed in its wake. Some were initially invited to be part of the taskforce but chose to step down because they did not feel in sync with its direction.
Why?
Because that direction was grounded in a flawed equation of antisemitism with anti-Zionist and anti-Israel expression.
The UCLA action group’s most recent recommendations call for the adoption of the International Holocaust Remembrance Alliance definition of antisemitism, which largely advances this understanding. The recommendations give lip service to the assertion that not all criticism of Israel is antisemitic, but neither the taskforce nor the action group has ever indicated when, if ever, criticism of Israel is not anti-Israel — a category so capacious as to leave little room for criticism of any sort.
An additional concern: many of the recent action group recommendations focus on “time, place, and manner” restrictions on campus debate. While ostensibly intended to promote a safe campus environment, in practice they seem to be largely aimed at inhibiting pro-Palestinian forms of expression.
What about an alternative strategy that leverages what we do best at universities: education?
Restricting conversation has never led to positive social change. What could is a major new educational effort devoted to a multi-disciplinary analysis of antisemitism, perhaps alongside Islamophobia. The university could investigate more deeply the interconnected nature of hate in our time by supporting research efforts like those of the UCLA Initiative to Study Hate — which, full disclosure, I direct.
A more expansive tack like this stands a better chance of being effective in bringing various campus stakeholders, including students, into the fight against identity-based hate — which includes but is not restricted to antisemitism. That, rather than narrowing space for free speech, should be the goal.
Unfortunately, our own campus’ efforts to combat antisemitism move in another direction, a choice the Trump administration is working hard to reinforce with their ill-intentioned weaponization of antisemitism. I fear that UCLA will suffer for this — and that, at the end of the day, little will be done to reduce hatred and prejudice against Jews.
The post My university is enabling the Trump administration’s worst fallacies on antisemitism appeared first on The Forward.