Uncategorized
‘A Series Of Unfortunate Events’ author to write horror film based on the Golem of Prague
(JTA) — The Jewish author of best-selling children’s book series “A Series of Unfortunate Events” has been tapped to write a horror film based on the legend of the Golem of Prague.
Daniel Handler, known by his pen name “Lemony Snicket,” will write the movie for independent Jewish production company Leviathan Productions, from veteran film producer Ben Cosgrove and Josh Foer, a freelance journalist, the co-founder of the adventure travel brand Atlas Obscura and co-founder of Sefaria, the open-source Jewish text library.
The film will update the 16th century narrative of the golem of Prague, where Rabbi Judah Loew ben Bezalel created an anthropomorphic golem out of clay or mud to protect the ghetto from antisemitic attacks.
In the upcoming film, “a young woman on a college campus finds herself terrorized by a creature with a mysterious past,” Deadline reports.
In the classic golem legend, the Hebrew word for “truth,” “emet” is inscribed on the golem’s body, giving it its powers. Once the golem becomes destructive, the only way to kill it is to remove the letter “aleph,” which leaves the remaining word for “death,” or in Hebrew, “met”.
Handler grew up in a household that “hovered between Reform and Conservative Judaism,” he told Moment Magazine in 2007. And, the main characters of his beloved gothically dark and humorous “Series of Unfortunate Events,” which was adapted into a 2004 film and a 2017 Netflix series, are Jewish.
“Yes. The Baudelaires are Jewish! I guess we would not know for sure but we would strongly suspect it, not only from their manner but from the occasional mention of a rabbi or bar mitzvah or synagogue,” he said. “The careful reader will find quite a few rabbis.”
Handler is also the author of a children’s book, “The Latke Who Couldn’t Stop Screaming,” about an angry latke telling the Hanukkah story while running into various Christmas symbols who are uneducated about Jewish history.
Leviathan Productions has acquired a number of other projects with Jewish themes, including “Photograph 51,” a play by Anna Ziegler about Rosalind Franklin, the British Jewish chemist who discovered the structure of DNA; “The Secret Chord,” a novel by Geraldine Brooks about King David; and “The Pledge,” a 1970 nonfiction book by Leonard Slater about the U.S.’s role in Israel’s 1948 war for independence.
“Jewish stories have incredible resonance because they explore ideas that are universally identifiable,” Cosgrove told Deadline. “Everyone knows what it feels like to be the underdog, the outsider, or the immigrant. Jewish stories tackle these ideas with humor and drama, and people around the world see themselves in our stories.”
—
The post ‘A Series Of Unfortunate Events’ author to write horror film based on the Golem of Prague appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Human Rights Watch’s top Israel-Palestine staffer quits over shelved report criticizing Israel
(JTA) — The former executive director of Human Rights Watch is defending the group after two staffers quit over allegations that a report accusing Israel of a “crime against humanity” was blocked from publication.
Omar Shakir, the director of Human Rights Watch’s Israel-Palestine team, and assistant researcher Milena Ansari tendered their resignations after they said the organization refused to publish a report concluding that Israel’s denial of the “right of return” for Palestinian refugees amounted to a “crime against humanity.”
“I’ve resigned from @hrw after 10+ yrs—most as Israel/Palestine Director—after HRW’s new ED pulled a finalized report on the right of return for Palestinian refugees on eve of its release & blocked for weeks its publication in a principled way,” Shakir tweeted earlier in the week.
He linked to an article about the resignations in Jewish Currents. Shakir, who formerly worked as a legal fellow for the Center for Constitutional Rights, which has long engaged in pro-Palestinian legal advocacy, is on Jewish Currents’ advisory board.
In a resignation letter obtained by Jewish Currents, Shakir wrote, “I have lost my faith in the integrity of how we do our work and our commitment to principled reporting on the facts and application of the law.”
Multiple former Human Rights Watch staffers panned Shakir and his critique, including Ken Roth, the group’s former executive director and himself a vociferous critic of Israel. Roth’s replacement, Philippe Bolopion, was named in November.
“The new @HRW director was right to suspend a report using a novel & unsupported legal theory to contend that denying the right to return to a locale is a crime against humanity,” tweeted Roth, whose father was a Jewish refugee from Nazi Germany. “It had been rushed through the review process during a leadership transition.”
Danielle Haas, who served as the senior editor at Human Rights Watch from 2009 to 2023, criticized Shakir sharply in a post on X.
“‘Nourish a wolf,’ Aesop said, ‘and it will eat you.’ For years, @hrw tolerated, placated, excused, and incubated @OmarSShakir as BDSer-turned-Israel/Palestine director. Now it’s their turn to get the ideological mob treatment,” wrote Haas. “His old tricks used v. others, now turned v. them: petitions, division, politics. Appeasement always bites you in the end.”
Shakir served as the lead researcher and author of a 2021 Human Rights Watch report that argued that Israel’s treatment of Palestinians had crossed the threshold into apartheid. The report was widely criticized by Jewish groups at the time. In 2019, he was deported from Israel in accordance with a law that banned entry to foreigners who publicly call for boycotting the Jewish state or its settlements.
NGO Monitor, a Jerusalem-based pro-Israel advocacy group, wrote in a post on X that the internal dispute at Human Rights Watch served as “a reminder of what happens when an NGO promotes the most extreme activists to positions of influence.”
The episode is casting light on the issue of Palestinian refugees, who many pro-Palestinian advocates believe should be able to return to the homes and communities their families left in 1948. Such a right is widely seen as both out of step with international precedent and a tactic to undo a Jewish majority in Israel.
While Human Rights Watch has long supported a right of return for Palestinian refugees, Shakir told Jewish Currents that the group is more hesitant when applying that principle in practice.
“The one topic,” he said, “even at Human Rights Watch, for which there remains an unwillingness to apply the law and the facts in a principled way is the plight of refugees and their right to return to the homes that they were forced to flee.”
In a statement shared with Jewish Currents and the New York Times, Human Rights Watch stated that the report “raised complex and consequential issues” and its publication was “paused pending further analysis and research.”
“In our review process, we concluded that aspects of the research and the factual basis for our legal conclusions needed to be strengthened to meet Human Rights Watch’s high standards,” the group said.
The post Human Rights Watch’s top Israel-Palestine staffer quits over shelved report criticizing Israel appeared first on The Forward.
Uncategorized
Protests roil Australia ahead of Israeli President Isaac Herzog’s planned visit
(JTA) — Israeli President Isaac Herzog’s planned visit to Australia this weekend, which was scheduled in the wake of the Bondi massacre in December, has drawn widespread opposition and planned protests, including from some Jews.
Following Herzog’s invitation to visit the country by Australian Prime Minister Anthony Albanese, some Labor party members and pro-Palestinian groups called for the invitation to be rescinded.
Those calls have reached a fever pitch in recent weeks, with Australian human rights lawyer Chris Sidoti calling on Albanese to rescind the invitation or arrest Herzog on arrival for inciting “genocide.”
Australia’s minister of foreign affairs, Penny Wong, defended the visit in an interview with ABC radio, telling the station that it was the wishes of the Jewish community following the December terror attack on a Hanukkah celebration in Sydney that killed 15.
“We have the Australian Jewish community who have been targeted in an overtly antisemitic terrorist attack. We have had 15 Australians die, we have families mourning, and this was a request from the Jewish community for President Herzog to visit,” said Wong, herself a staunch a critic of Israel.
In an interview with the Sydney Morning Herald published Friday, Herzog called Sidoti’s statements “another lie and another distortion of the facts,” adding that he was visiting the country to “visit my sisters and brothers of the Jewish community to console and pay our respects to the grieving families and to the community.”
Herzog is expected to visit the country from Sunday to Thursday and is slated to meet with Albanese as well as the survivors and the families of the victims of the shooting.
Multiple groups have petitioned for Herzog’s possible arrest. On Thursday, Human Rights Watch cited a U.N. Commission of Inquiry report accusing Herzog and other Israeli leaders of “direct and public incitement to commit genocide” in calling on Albanese to consider deploying local laws to prosecute him.
“While showing appropriate concern for the Jewish community, the Australian government should not shy away from denouncing and pushing for an end to the Israeli government’s longstanding serious violations of human rights and international humanitarian law,” the human rights NGO said.
The progressive Jewish Council of Australia lodged a legal complaint last week calling for Herzog to be “arrested or barred from entering Australia.”
The complaint, which was jointly filed with the Hind Rajab Foundation and the Australian National Imams Council, alleges that Herzog “incited genocide and aided and abetted war crimes, rendering him unfit to enter the country under Australian law.”
Widespread protests against Herzog’s visit have been planned throughout Australia by the Palestine Action Group, including in Sydney, where New South Wales Police have announced restrictions on protests, citing the behavior of some protesters who “continue to incite violence and cause fear and harm.”
New South Wales Police have deployed thousands of officers to ensure the mandate is upheld. They have also warned that they will arrest protesters who breach the restrictions in place.
While officials said during a press conference earlier in the week that there was “no particular known threat” to Herzog known by police, a 19-year-old Sydney man was granted bail on Thursday after he being charged with making online threats to Herzog.
The executive director of the Australia/Israel and Jewish Affairs Council, Colin Rubenstein, condemned the protest efforts as the group issued a rebuttal on Friday to claims against Herzog.
“We are disturbed and saddened by the groups and individuals determined to politicise this visit by labelling it ‘divisive’ and attempting to misrepresent Herzog’s words after October 7,” he said in a statement. “Our view is that, after Bondi, Herzog’s visit is not only appropriate, but an essential part of the healing process — and we are very confident we represent the overwhelming majority of Australian Jews in saying as much.”
The post Protests roil Australia ahead of Israeli President Isaac Herzog’s planned visit appeared first on The Forward.
Uncategorized
The coffee capital of the world
צו הערן דעם אַרטיקל און אַנדערע אַרטיקלען דורכן פֿאָרווערטס־פּאָדקאַסט, גיט אַ קוועטש דאָ:
אין מײַנע יונגע יאָרן האָב איך געקוקט סײַ מיט ביטול, סײַ מיט רחמנות אויף די אַלע דערוואַקסענע, קאַווע־אַדיקטן, וואָס קענען ניט אויפֿשטיין אין דער פֿרי אָן אַ טעפּל, אָדער אַ גאַנצן טאָפּ קאַווע. דאָס הייסט, אויף איבער 80% אַמעריקאַנער. זעענדיק ווי דער טאַטע גיסט אָן אַ טערמאָס מיט קאַווע, ער זאָל האָבן מיט וואָס איבערצולעבן די נסיעה צו דער אַרבעט, האָב איך געשוווירן צו זיך אַליין, אַז איך וועל קיין מאָל ניט ווערן פֿאַרשקלאַפֿט פֿון דעם דאָזיקן אומווערדיקן געטראַנק.
אָבער די יוגנט איז פֿול מיט נאַרישע געדאַנקען, און נאָר די יאָרן ברענגען חכמה און פֿאַרשטאַנד. איצט דערמאָן איך זיך אין יענע אידילישע צײַטן און וווּנדער זיך, ווי אַזוי האָב איך אָן קאַווע אָנגעשריבן די אַלע אַרבעטן פֿאַר דער שול און געלייזט די אַלע מאַטעמאַטישע רעטענישן? הײַנט וואָלט איך די רעטענישן ניט געלייזט אַפֿילו מיט קאַווע. נאָר צום גליק, האָב איך אַנטדעקט, אַז די קאַווע איז ניט אַזאַ געפֿערלעכער סם־המוות, ווי איך האָב זיך דעמאָלט פֿאָרגעשטעלט.
פֿאַקטיש שאַדט די קאַווע ניט צום געזונט, פֿאַרקערט, זי היט אָפּ דעם טרינקער פֿון פֿאַרשיידענע קרענק, ווי ראַק און פּאַרקינסאָנס. זי פֿאַרשטאַרקט די מוסקלען, קלאָרט אויס דעם קאָפּ, און גיט צו מער ענערגיע און שוווּנג. ניטאָ קיין ספֿק, אַז אַ גרויסן חלק פֿונעם מענטשלעכן פּראָגרעס אין די לעצטע 400 יאָר האָבן מיר צו פֿאַרדאַנקען דער קאַווע, וואָס אָן איר וואָלטן אונדזערע דערפֿינדער אַנטשלאָפֿן געוואָרן אין מיטן דער אַרבעט און אפֿשר גאָרניט דערפֿונדן.
פּונקט אַזוי וויכטיק ווי די קאַווע אַליין, איז די קולטור אַרום דער קאַווע. אין יאָר 2011 האָט „אונעסקאָ“ אָנערקענט די ווינער קאַוועהויז־קולטור ווי אַ טייל פֿון דער „אוממאַטעריעלער קולטור־ירושה“ פֿון עסטרײַך, און דערמיט באַשטעטיקט ווין ווי די קאַווע־הויפּטשטאָט פֿון דער וועלט. דאָרט איז קאַווע ניט בלויז אַ געטראַנק, נאָר אַ גאַנצער לעבנס־שטייגער מיט אַ טראַדיציע פֿון הונדערטער יאָרן.
לויט דער לעגענדע איז דער ערשטער ווינער קאַפֿע אויפֿגעקומען נאָך אין „מלך סאָביעסקיס צײַטן“ — טאַקע אין 1683, ווען דער פּוילישער קעניג יאַן סאָביעסקי האָט באַפֿרײַט ווין פֿון דער טערקישער באַלאַגערונג. צווישן די זאַכן, וואָס די טערקישע אַרמיי האָט דאָרט איבערגעלאָזט, זײַנען געווען זעק מיט קאַווע־בעבלעך. סאָביעסקי האָט זיי איבערגעגעבן צו זײַנעם אַן אָפֿיציר, וואָס האָט דערנאָך געעפֿנט דעם ערשטן קאַפֿע.
די בליצײַט פֿונעם ווינער קאַפֿע איז אָבער געווען סוף 19טן, אָנהייב 20סטן יאָרהונדערט, ווען די שטאָט האָט געקאָכט מיט קאַוועהויז־ליטעראַטן און קינסטלער. זיי פֿלעגן באַשטעלן איין טעפּעלע קאַווע און זיצן איבער אים אַ גאַנצן טאָג, און דער דעמאָלטיקער קעלנער האָט זיי ניט געטשעפּעט. אין זײַנע זכרונות האָט דער פּראָזאַיִקער שטעפֿאַן צווײַג באַשריבן דעם קלאַסישן ווינער קאַפֿע אַזוי:
„ער שטעלט מיט זיך פֿאָר אַן אינטסיטוציע פֿון אַ ספּעציעלן סאָרט, וואָס מע קען זי ניט פֿאַרגלײַכן מיט קיין ענלעכער אין דער וועלט. דאָס איז טאַקע געווען אַ מין דעמאָקראַטישער קלוב, צוטריטלעך פֿאַר יעדן איינעם פֿאַר אַ ביליקן טעפּל קאַווע, וווּ יעדער גאַסט האָט געקענט פֿאַר אַ גראָשן זיצן שעהען לאַנג, שמועסן, שרײַבן, שפּילן אין קאָרטן, באַקומען זײַן פּאָסט און, דער עיקר, קאָנסומירן אָן אַ שיעור צײַטונגען און זשורנאַלן. יעדן טאָג זײַנען מיר געזעסן שעהען לאַנג, און האָבן גאָרנישט פֿאַרפֿעלט.“
זינט די 1990ער יאָרן איז די קאַוועהויז־קולטור צוריק אַרײַן אין דער מאָדע און די ווינער האָבן מזל, וואָס ניט ווייניק פֿון זייערע אַלטע קאַפֿעען זײַנען נאָך פֿאַראַן — כאָטש ווי ערטער ניט פֿאַר שרײַבער און קינסטלער, נאָר פֿאַר גבֿירים און טוריסטן. אין דער אַלטער קײַזערלעכער קאָנדיטערײַ „דעמעל“, למשל, מישן זיך די ריחות פֿון קאַווע און שאָקאָלאַד מיטן גלאַנץ פֿון שפּיגלען און גאָלדענע הענגלײַכטערס. אַז אַן אָרעמער שרײַבער וואָלט זיך דאָרט געזעצט צו דער אַרבעט, וואָלט ער ניט פֿאַרענדיקט אַפֿילו די ערשטע זײַט, ווײַל די ניט זייער העפֿלעכע קעלנערינס וואָלטן אים אַרויסגעטריבן.
צו דער ווינער קאַוועהויז־קולטור געהערט אויך אַ רײַך־אַנטוויקלטער קאַווע־וואָקאַבולאַר: באַליבט איז דער „מעלאַנזש“ — האַלב קאַווע, האַלב געשוימטע מילך; די „אײַזקאַווע“ — אַ דריטל קאַווע, אײַזקרעם און קרעם (זייער געשמאַק!); דער „פֿאַרלענגערטער“ — האַלב מאָקאַ (קאַווע מיט שאָקאָלאַד), האַלב הייס וואַסער. ווי אויך מער עקזאָטישע מינים: די „קאָזאַקן־קאַווע“ — אַ מאָקאַ, געמישט מיט צוקער, רויטווײַן און וואָדקע; דער „אָטעלאָ“ — אַן עספּרעסאָ מיט הייסן שאָקאָלאַד; און די „צאַרן־קאַווע“ — אַן עספּרעסאָ, באַדעקט מיטן פֿאַרצוקערטן געלכל פֿון אַן איי. דערצו קומט יעדע קאַווע מיט אַ גלעזל וואַסער און אַ קיכל אָדער ביסקוויט, וואָס מאַכט פֿונעם קאַווע-טרינקען אַ גאַנצע צערעמאָניע.
אין די לעצטע יאָרן איז די ווינער קאַוועהויז־קולטור נאָך „באַרײַכערט“ געוואָרן מיט אַן אַמעריקאַנער אימפּאָרט — די פֿירמע „סטאַרבאָקס“ האָט געעפֿנט אַ צענדליק פֿיליאַלן אין דער שטאָט. איינער אַזאַ קאַפֿע שטייט אַנטקעגן דער „הויפֿבורג“, דעם קײַזערלעכן פּאַלאַץ, וווּ עס האָט אין משך פֿון 600 יאָר רעזידירט די האַבסבורג־דינאַסטיע. דערווײַל זײַנען די ווינער אפֿשר צופֿרידן, וואָס זיי האָבן נאָר אַ צענדליק „סטאַרבאָקס“, און ניט 250, ווי ניו־יאָרק.
איין וויכטיקע זאַך האָב איך זיך געלערנט פֿון די ווינער: דרך־ארץ פֿאַר דער קאַווע. זי איז ניט סתּם אַן אַדיקציע, וואָס האָט פֿאַרשקלאַפֿט כּמעט די גאַנצע מענשהייט. זי איז אַן אַדיקציע מיט אַן אַריסטאָקראַטישער טראַדיציע און מיט אַ לאַנגער היסטאָריע פֿון קינסטלערישער שעפֿערישקייט. אַזוי דאַרף מען טראַכטן, ווען מע פֿילט אָן דעם טערמאָס מיט קאַווע אין דער פֿרי.
The post The coffee capital of the world appeared first on The Forward.