Uncategorized
On one foot: Five essential things to know about Abraham Joshua Heschel on his 50th yahrzeit
(JTA) — Last week marked the 50th yahrzeit — or Hebrew anniversary — of the death of Rabbi Abraham Joshua Heschel (1907-1972), the theologian, scholar, philosopher, Holocaust survivor and modern-day prophet who was long associated with the Conservative movement’s Jewish Theological Seminary but whose embrace of “radical amazement” wasn’t contained by any movement or denomination. Monday is also Martin Luther King Jr. Day: The rabbi and the minister have often been linked thanks to Heschel’s civil rights activism and iconic photographs of them in the front lines of the march from Selma, Alabama, to Montgomery on March 21, 1965. (See below for events tied to the legacies of both men.)
I confess that Heschel’s lavish, epigrammatic prose and devotion to the living reality of God didn’t speak to a buttoned-down skeptic like me. I might quote his book “The Sabbath,” a lovely articulation of how Shabbat forms an island in time, but I’m more comfortable discussing Heschel’s political views, like his opposition to the Vietnam War, than his ideas on God and humankind.
I suspect others are similarly intimidated by Heschel, and could use a gentle onramp. For help I turned to Rabbi Shai Held, author of “Abraham Joshua Heschel: The Call of Transcendence” (2015) and the president and dean at Hadar, the nondenominational yeshiva. I challenged Held to name five works, articles, films or other media that would help people appreciate who Heschel was and why he remains celebrated.
“I fell in love with Heschel as as a teenager, because I felt he both articulated intuitions about the world that I had but didn’t remotely have language for, and he also was the first person I had heard articulate a vision of what Judaism thought that the good life could look like,” Held told me. “As a day school grad I felt I knew a lot of stuff about Judaism, but if you asked me ‘what is Judaism about and what is it for,’ I would have had no idea what to say. And Heschel gave me that narrative. It was a story that spoke to my mind and my heart at the same time. It was like asking me to become something in the world and that was incredibly moving to me.”
Here are five great ways to access Heschel, with comments by Rabbi Held. I plan to make this an ongoing series of introductions to Jewish thinkers, writers and artists who are making news or are particularly relevant to the current Jewish conversation. If there is someone you’d like to see discussed, drop me a line at asc@jewishweek.org.
(For Rabbi Held’s own introduction to Heschel, see his video, “Why Amazement Matters.”)
“The Sabbath,” (1951)
(In this slim volume, Heschel describes the Sabbath as a “palace in time,” and an opportunity for spiritual communion with the potential to help shape how its observers live the other six days of the week.)
“The number of people I have met in my travels, who tell me about how that book opened them up to spirituality, is staggering. Two things about that book are very moving. One is, at a time when American Judaism was about integration and success, Heschel launched this dramatic insistence that Judaism was about the life of the spirit. I think it landed like a bomb for a lot of American Jews. It was totally revolutionary to them. One of the ways that the book has resonated and continues to resonate is that Heschel is rebelling against a culture of technology, and wants to place a stake in the ground for the value of appreciation and gratitude. One of my favorite sentences in all of Heschel is that ‘Mankind will not perish for want of information; but only for want of appreciation.’ That line is from ‘God in Search of Man,’ but I think ‘The Sabbath’ is about Shabbat as a practice of appreciation.
“I also think that people had internalized the Christian, anti-Jewish idea that Christianity was about inwardness and spirituality and Judaism wasn’t. Heschel responds: We gave the world the gift of Sabbath which is about living in the presence of God.”
“God in Search of Man,” part 1 (1955)
(Held calls Heschel’s companion volume to his earlier work “Man Is Not Alone” a “beautiful evocation of what wonder and gratitude look like.”)
“This is Heschel as a phenomenologist: What is it like to have a sense that our lives are not something that we earned and that part of the religious life is to repay this extraordinary gift? He needs to write in a poetic mode, in part, because he’s trying to evoke in his readers a sense of gratitude, a sense of indebtedness, a sense of obligation. What I tried to do in my book is to [delete] sort of argue that amidst all that poetry, there’s an argument: Wonder is what opens the door to obligation. Wonder is about reawakening a sense that all of us, just by the nature of being human, have an intuition that we’re obligated to something and someone.”
“The Prophets,” 1962
(Heschel provides compact profiles of seven biblical prophets and attempts to understand the phenomenon of prophecy in general. Held recommends starting with the chapter titled, “The Theology of Pathos.”)
“Heschel makes the most eloquent case I think any Jew has ever made since the prophets for a God who cares, a God who is stirred to the core of God’s being by human suffering and especially human suffering that stems from oppression. It’s Heschel’s attempt to reclaim the God of the Bible from what he saw as the ravages of abstract philosophy that reduces God to an idea. God is not an idea. God is someone who cares about us. God has a name. There’s this amazing speech he gives to Jewish educators somewhere where he says, ‘I was invited to a conference to talk about my idea of God and I responded to them and said, ‘I don’t have an idea of God, I have God’ — Hakadosh baruch hu [the Holy one, blessed be God] who makes a claim on my life.”
“Religion and Race,” 1963
(On Jan. 14, 1963, Heschel gave the speech “Religion and Race” at a conference of the same name in Chicago, where he became close to King.)
“First of all, you see how Heschel’s theology and his activism are so entirely interwoven: The God who loves the downtrodden, the God who loves widows and orphans, is the God who requires us to stand up and fight for civil rights. It’s also extraordinarily beautiful, in that it combines really interesting biblical interpretation with [theological depth and profound] moral passion. Part of what Heschel and King meant to each other is that each one of them saw the other as a kind of living proof that God had not abandoned the downtrodden — and King was very important to Heschel in the context of the theology of of the Shoah: Martin Luther King embodies the reality that God has not abandoned the world. He really believed Martin Luther King was channeling God, nothing less than that.”
The NBC Interview (1972)
(Shortly before he died at age 65, Heschel recorded an interview with broadcaster Carl Stern. It aired on Dec. 10, 1972, on NBC-TV as an episode of “The Eternal Light,” the long-running religion and ethics show produced in conjunction with the Jewish Theological Seminary.)
“He makes this incredibly beautiful statement about telling kids to live their life as if it were a work of art. Which is just amazing — so beautiful and so simple. And there’s also this really interesting moment where Carl Stern asks him if he’s a prophet and he says, ‘You know, I cannot accept such a compliment. I am not a prophet. I am a child of prophets. But indeed the Talmud says all Israel are the children of prophets.’ I just love that combination of humility and elevatedness. That interview [offers a powerful glimpse of him as a human being, and not just a bunch of words on a page. You see a real person]. is also what makes him actually a human being and not just a bunch of words on a page. You see a real person.”
On Monday, Jan. 16 at 7 p.m. ET, Shai Held will join Arnold Eisen, chancellor emeritus of the Jewish Theological Seminary, for a Martin Luther King Jr. Day conversation reflecting on Heschel’s life, thought and legacy. (Register here for Zoom link.) That same night, at 8 p.m. ET, Yeshivat Chovevei Torah will commemorate Heschel’s 50th yahrzeit with a discussion with his daughter, Susannah Heschel, the Eli M. Black Distinguished Professor of Jewish Studies at Dartmouth College. (Register here.)
—
The post On one foot: Five essential things to know about Abraham Joshua Heschel on his 50th yahrzeit appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Houston Astros hire former Team Israel manager Brad Ausmus as skipper
(JTA) — The Houston Astros hired Brad Ausmus as manager, the team announced Wednesday, making the former Team Israel skipper the lone active Jewish manager in Major League Baseball.
This will be Ausmus’ third managerial stint in MLB. He previously led the Detroit Tigers from 2014-2017 and the Los Angeles Angels in 2019. Ausmus, 57, owns a 386-422 career managerial record. He will be introduced at a press conference at Houston’s Daikin Park on Friday.
Ausmus most recently served as the New York Yankees’ bench coach from 2024-2026 and also previously worked in the front offices of the San Diego Padres and Angels. He had interviewed for the Astros’ managerial opening in 2020 and for their general manager role in 2022.
Ausmus spent 10 of his 18 MLB seasons with the Astros. He finished his playing career with a .251 batting average, .325 on-base percentage and .344 slugging percentage. The New Haven, Connecticut, native managed Team Israel during the qualifiers for the 2013 World Baseball Classic, served on its coaching staff in the 2023 WBC and managed the team in the 2026 tournament.
“Regarding Aus, he is just a perfect big league manager in every way and there are not many people you can say that about,” Nate Fish, the CEO of Israel Baseball Americas and a former Israel player and coach, told the Jewish Telegraphic Agency. “He is smart. He is calm. He has the experience. He is a good fit for any team but a perfect fit in Houston considering he played 10 years there.”
Fish also pointed out that “this is the second time [Ausmus] has been hired to manage in the big leagues following a stint managing Team Israel. Just sayin’. There is a pattern!”
Israel won two of its four games in the 2026 tournament, securing a spot in the 2030 competition.
“I am honored and excited to take on this role,” Ausmus said before the March tournament. “I’ve been incredibly proud to be part of Team Israel’s journey. My focus remains exactly where it has always been: building a cohesive, competitive team that proudly represents Israel on the world stage. We have a solid foundation, and I’m ready to hit the ground running with our talented staff and players to achieve our goals for 2026.”
Ausmus, a former catcher, played for the Astros from 1997-1998 and again from 2001-2008. He won three Gold Glove Awards for his defense with Houston and was an All-Star in 1999 with Detroit. His 1,971 career MLB appearances are the most ever by a Jewish player, according to the Jewish Baseball Museum.
“I am very excited to be back in Houston,” Ausmus said in a statement. “The Astros and the city of Houston have been a huge part of my life, and I’m thrilled to create a new chapter as the team’s manager. I can’t wait to get to work.”
This article originally appeared on JTA.org.
The post Houston Astros hire former Team Israel manager Brad Ausmus as skipper appeared first on The Forward.
Uncategorized
Netanyahu’s son calls dad’s opponents ‘saboteurs’ in book to be distributed by Simon & Schuster
(JTA) — Simon & Schuster will distribute a new book by Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu’s son, which says that foreign and domestic Israeli enemies coordinated to unseat his father.
Yair Netanyahu, a 35-year-old political activist, has authored “Two-Front War: Inside Israel’s Fight for Survival — Against Foreign Enemies and Domestic Saboteurs.” The book is set to be released by RatPac Press in March 2027.
A blurb for the book on Simon & Schuster’s website said Yair Netanyahu was “a proud Jew and a devoted Zionist” who discovered that Israeli institutions conspired against his father.
“When the institutions that govern Israel — its prosecutors, judges, intelligence bureaucracy, military command, media networks, and foreign-funded NGOs — turned their attention toward removing his father from power, he found himself inside a Kafkaesque system that few citizens ever see,” the description said.
The prime minister has been on trial since 2020 in three corruption cases, facing charges of bribery, fraud and breach of trust, which he has denied. Yair Netanyahu has alleged that prosecutors and police involved in his father’s trials sought to stage a “coup” and committed “treason.”
The blurb also said the Oct. 7, 2023, Hamas attacks on Israel “unmaskted” [sic] an “alliance between neo-Nazi, radical Islamist movements, and far-left ideological networks,” which targeted Israel as the first obstacle in “a broader project to destabilize the West and erod [sic] the foundations of free civilization.”
Yair Netanyahu is a divisive figure in Israel known for social media posts that back his father’s politics and can advance far-right conspiracy theories. In 2017, he drew international condemnation for sharing an image that featured Jewish philanthropist George Soros controlling his father’s political adversaries, a post that earned him praise from the neo-Nazi website The Daily Stormer. He alleged this week that Israel’s Oct. 27 election was rigged against his father, saying the vote was “stolen by enemy states that bribed Arab voters.”
Yair Netanyahu’s publisher, RatPac Press, is part of RatPac Entertainment, founded by filmmaker Brett Ratner and Australian billionaire James Packer. Ratner immigrated to Israel in 2023 after sexual misconduct allegations stalled his Hollywood career, though he denied the allegations. He was a special guest of Benjamin Netanyahu at the United Nations General Assembly in September 2023 and posted a photo of them together on Instagram.
Packer was named in one of Benjamin Netanyahu’s corruption indictments, which alleged that he gave the prime minister and his wife gifts of cigars and champagne between 2014 and 2016. He told Australian Federal Police agents in 2017 that he was “happy to give him presents, many times at his request and his wife Sara’s request,” according to Israel’s Channel 10. Packer sold his stake in RatPac in 2017.
Simon & Schuster and RatPac Entertainment did not respond to requests for comment.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Netanyahu’s son calls dad’s opponents ‘saboteurs’ in book to be distributed by Simon & Schuster appeared first on The Forward.
Uncategorized
How to face life’s difficulties with total confidence
ווי אַזוי קען מען זיך באַוואָרענען פֿון ווערן פּאַראַליזירט ווען מען שטייט פֿאַר אַ סיטואַציע וואָס זעט אויס ווי אַ געפֿאַר?
דער ענטפֿער איז זייער פּשוט: מען דאַרף באַטראַכטן די סיטואַציע ווי אַ פֿאַרמעסט, אַנשטאָט ווי אַ באַדראָונג.
אָבער ווי אַזוי קען מען דערגרייכן אַזאַ ענדערונג פֿונעם קוקווינקל, אַז אַנשטאָט זיך צו פֿילן דערדריקט און אַנטמוטיקט, זאָל מען זיך פֿילן געשטאַרקט און מאָטיווירט?
צו דעם דאַרף מען צוויי זאַכן: ערשטנס, זיך פֿאָרשטעלן דעם רעזולטאַט וואָס מען וועט האָבן ווען מען וועט איבערקומען די שוועריקייט, און צווייטנס, זיך געהעריק צוגרייטן, כּדי צו קענען מצליח זײַן אין איבערקומען די אַרויספֿאָדערונגען.
אין דער פּרשה די וואָך, ויצא, לייענען מיר ווי יעקבֿ אָבינו איז אַרויס פֿון זײַן טאַטנס הויז אין באר־שבֿע, און זיך געלאָזט אין וועג קיין חרן, צום הויז פֿון זײַן זיידן פֿון דער מאַמעס צד, בתואל. ער האָט דאָס געמוזט טאָן ווײַל ער האָט געוווּסט אַז זײַן ברודער עשׂו וויל אים הרגענען. יעקבֿ, נישט עשׂו, האָט דאָך באַקומען די ברכות פֿון זייער טאַטן יצחק.
ס׳איז אָבער דאָ אַ צווייטע סיבה פֿאַר יעקבֿס נסיעה. ער האָט געדאַרפֿט זוכן אַ שידוך, ווײַל זײַנע עלטערן זענען נישט געווען צופֿרידן מיטן אויפֿפֿיר פֿון די פֿרויען און מיידלעך אין כּנען.
לאָמיר זיך אַרײַנשטעלן אין זײַן מצבֿ. דאָס לעבן אין באר־שבֿע איז פֿאַר יעקבֿן געווען רויִק און באַקוועם. ער האָט געוווינט בײַ זײַנע עלטערן; זײַענדיק אַ בחור האָט ער ניט געהאַט קיין באַזונדערע דאגות, און האָט געקענט זיך אָפּגעבן מיט לימוד התּורה און פּערזענלעכער אַנטוויקלונג. און פּלוצלינג, האָט ער געמוזט אַנטלויפֿן פֿון דעם באַקוועמען און באַשיצטן מצבֿ, און זיך אַרויסלאָזן אויף אַ וועג צו אַן אָרט וואָס איז געווען פֿול מיט שוועריקייטן און סכּנות.
חז״ל דערקלערן אַז דער נאָמען פֿון דעם שטאָט חרן, וווּהין ער איז געגאַנגען, איז פֿאַרבונדן מיטן וואָרט „חרון אף“, וואָס מיינט כּעס, ווײַל דער אויפֿפֿיר פֿון די אײַנוווינער האָט אַרויסגערופֿן דעם כּעס פֿונעם אויבערשטן.
דערצו איז זײַן פֿעטער לבֿן, וואָס האָט געוווינט מיט בתואל, געווען באַרימט מיט זײַן אומערלעכקייט.
קענען מיר זיך פֿאָרשטעלן אַ גרעסערן קאָנטראַסט צווישן דער רויִקייט פֿון זײַן היימישער סבֿיבֿה און דעם שווערן מצבֿ וואָס האָט אים דערוואַרט אין זײַן נײַעם אָרט?
אָן קיין ספֿק האָט ער מסתּמא געפֿילט אַנגסטן, אומזיכערקייט און הילפֿלאָזיקייט.
די תּורה באַשרײַבט ווי יעקבֿ האָט אויפֿן וועג זיך אָפּגעשטעלט דאַווענען, און ווי ער האָט גענומען שטיינער כּדי זיך צו באַשיצן פֿון ווילדע חיות בשעת ער האָט זיך געלייגט שלאָפֿן אויפֿן וועג.
אין זײַן חלום האָט יעקבֿ געזען אַ לייטער וואָס איז געשטאַנען אויף דער ערד, און זײַן שפּיץ האָט דערגרייכט ביזן הימל. ער האָט געזען מלאכים אַרויפֿגיין און אַראָפּגיין אויפֿן לייטער.
דער אייבערשטער האָט צו אים גערעדט און צוגעזאָגט אים צו באַשיצן. ער האָט איבערגעחזרט זײַן הבֿטחה צו געבן זײַנע קינדער דאָס לאַנד אויף וועלכן ער איז געלעגן. דערצו האָט ער אים געבענטשט מיט אַ גרויסער און חשובֿער נאָכקומערשאַפֿט, סײַ אין כּמות און סײַ אין איכות.
ווען יעקבֿ האָט זיך אויפֿגעוועקט פֿון זײַן חלום, האָט ער געמאַכט אַ נדר: אויב דער אויבערשטער וועט אים באַגלייטן, אים געבן ברויט צו עסן און קליידער אָנצוטאָן, און ער וועט קענען צוריקקומען צום הויז פֿון זײַן טאַטן מיט זײַן רוחניותדיקער און מאָראַלישער שלימות, וועט ער אויפֿשטעלן אַ הייליקן אָרט לכּבֿוד דעם אויבערשטן און אָפּגעבן מעשר פֿון אַלץ וואָס ער פֿאַרמאָגט. אָפּגעבן מעשׂר — אַוועקגעבן אַ צענטל פֿון דײַן פֿאַרמעגן אויף צדקה — איז אַ גרויסע מיצווה.
גלײַך דערנאָך דערציילט אונדז די תּורה: וַיִּשָּׂא יַעֲקֹב רַגְלָיו וַיֵּלֶךְ אַרְצָה בְנֵי קֶדֶם. „יעקבֿ האָט אויפֿגעהויבן זײַנע פֿיס און איז געגאַנגען צום לאַנד פֿון די מענטשן אין מזרח.“
רש״י דערקלערט אַז דער אויסערגעוויינטלעכער אויסדרוק, „וישא יעקב רגליו“, ווײַזט אָן אַז יעקבֿס פֿיס זענען געוואָרן אַ סך לײַכטער, ווײַל זײַן האַרץ איז געוואָרן פֿריילעך נאָך דער הבֿטחה פֿון דער געטלעכער שמירה. יעקבֿ האָט נישט געמיינט אַז דאָס וואָס דערוואַרט אים וועט זײַן גרינג. ער האָט אָבער געהאַט בטחון אַז ער וועט מצליח זײַן. מיט אָט דער זיכערקייט האָט ער געפֿילט אַז ער האָט די כּוחות צו קענען בײַשטיין און איבערקומען יעדע שוועריקייט וואָס האָט אים דערוואַרט.
די הבֿטחה פֿונעם אויבערשטן אַליין איז אָבער נישט געווען גענוג. ער האָט זיך אויך געדאַרפֿט געהעריק צוגרייטן צו דעם וואָס האָט אים דערוואַרט.
דרײַ יסודות פֿון אָט דער צוגרייטונג ווערן אָנגעדײַט אין די דרײַ באַדינגונגען וואָס יעקבֿ האָט דערמאָנט אין זײַן נדר: עסן; קליידער, און צוריקקומען צום טאַטנס הויז אין דעם זעלבן רוחניותדיקן און מאָראַלישן מצבֿ.
אין צוגאָב צו דעם פּשוטן זין, ליגט אין די ווערטער אויך אַ גײַסטישן באַדײַט:
עסן גיט דעם מענטש חיות און גיט אים אַרײַן כּוח. אויף אַ רוחניותדיקן אופֿן ווערט די תּורה פֿאַרגליכן צו עסן, ווײַל דורך לימוד התּורה דערנערט מען זיך אינטעלעקטועל און רוחניותדיק צום אייבערשטן. פּונקט ווי דאָס גשמיותדיקע עסן ווערט פֿאַרדייט און ווערט אַ טייל פֿון דעם מענטש אַליין, און גיט אים חיות און כּוח, אַזוי אויך ווערט די תּורה וואָס מען לערנט אַ טייל פֿון אונדזער אינערלעכן לעבן און גיט אונדז רוחניותדיקע חיות.
קליידער נעמען אַרום דעם מענטש און באַשיצן אים פֿון דרויסנדיקע השפּעות. אַזוי אויך ווען אַ ייִד איז מקיים די מיצוות שאַפֿן זיי, די מיצוות, אַ רוחניותדיקע באַשיצונג פֿונעם מענטשן.
דער לערנונג איז גילטיק אויך פֿאַר אונדז הײַנט.
כּדי צו קענען זיך שטעלן אַנטקעגן די שוועריקייטן פֿון לעבן מיט בטחון און שׂימחה, דאַרף מען זיך צוגרייטן דורך דרײַ זאַכן: ערשטנס, לימוד התּורה — דאָס שטאַרקט אונדז פֿון אינעווייניק און גיט אונדז רוחניותדיקע חיות און כּוחות. צווייטנס, מקיים זײַן די מצוות: דאָס באַשיצט אונדז פֿון דרויסן און גיט אונדז די נויטיקע רוחניותדיקע שמירה, און דריטנס, נישט פֿאַרלירן פֿון די אויגן דעם ענדגילטיקן ציל: דורך אונדזער באַגעגעניש מיט דער גשמיותדיקער וועלט פֿאַרוואַנדלען מיר די וועלט אין אַ „וווינאָרט“ פֿאַרן אויבערשטן, אַ „דירה בתּחתונים“.
דאָס איז דער טיפֿערער באַדײַט פֿון „צוריק קומען צום טאַטנס הויז“: צו ברענגען די גאַנצע וועלט צו אַ מצבֿ וווּ עס ווערט דערקענט אַז זי איז דעם טאַטנס – דעם אויבערשטנס — וווינאָרט. אַז יעדער באַגעגעניש און יעדע פֿאַרבינדונג מיט דער וועלט זאָל אויסדריקן דעם געטלעכן מקור, דעם געטלעכן בײַזײַן און דעם געטלעכן ציל פֿון זיין וועזן.
אַז מען פֿאַרשטייט קלאָר וואָס דער ציל איז, און מען גרייט זיך צו ווי געהעריק, איז מען אין אַ בעסערן צושטאַנד צו קענען אַנטקעגנגיין יעדע שוועריקייט מיט מוט און זיכערקייט.
ווי דער באַרימטער פּסיכיאַטער וויקטאָר פֿראַנקל האָט עס אַזוי שיין און טיפֿזיניק אויסגעדריקט:
„ווער עס האָט אַ ׳פֿאַרוואָס׳ אינעם לעבן, קען איבערקומען כּמעט יעדן ׳ווי אַזוי׳.“
The post How to face life’s difficulties with total confidence appeared first on The Forward.
