Uncategorized
Picking a new rabbi? A new novel about a church shows how
(JTA) — About a decade ago, I served on my synagogue’s rabbinic search committee. Normally I am allergic to any activity at which minutes will be taken, but it was a great experience, thanks to the care and intelligence that my fellow committee members brought to the process. Flush with satisfaction for a job well done and probably a little full of ourselves, we even imagined other synagogues might learn from our example. We spoke about putting together a seminar, or perhaps a how-to book.
No one, I recall, suggested turning the experience into a novel.
That’s why I’m not Michelle Huneven, who this year published a novel about a church’s search for a new minister. I’ve been recommending it to anyone who wants to understand shul politics, or wants reassurance that Jews are just like everybody else, no more and no less.
“Search” is narrated by Dana, a 50-something restaurant critic, former seminarian and once-active congregant at a Unitarian Universalist church in Arroyo, California, who is recruited to the search committee when the current pastor announces plans to retire. The book tracks the search process from in-house focus groups to Skype interviews with applicants to the finalists’ “candidating week” — what you and I might call “auditions.”
Despite an unlikely premise for a mainstream novel, ”Search” is a smart, funny and enlightening book about contemporary religion, especially of the liberal, undogmatic variety that is typical of Unitarian Universalism and, well, much of non-Orthodox Judaism. It’s a worthy companion to “The New Rabbi,” Stephen Fried’s 2002 nonfiction book about a Philadelphia-area synagogue and its own search.
Huneven captures the impossible nature of a clergy person’s job, and especially the unrealistic expectation of congregations that want their spiritual leader to be all things to all people. Trying to narrow down what they are looking for, members of the search committee call out qualifications:
“‘Sermons with more spiritual depth and intellectual content,’ said Charlotte.
“‘Someone with an efficient, organized management style,’ said Belinda.”
Wonders Dana: “Who didn’t want a warm presence with a progressive social conscience, the management skills of a corporate CEO, and the work-life boundaries of a New Age life coach?”
As the Conservative movement’s Rabbinical Assembly warns in its manual for search committees, searches founder “not because of a dearth of qualified candidates but because the congregation’s expectations of rabbinic candidates is unrealistic.”
Regular synagogue-goers will recognize the tensions in the novel between the older members and the newcomers, between boomers and millennials, between theists and humanists. At one point, the assistant minister remembers when a midweek service led by a student intern began attracting a core of people who weren’t showing up on Sundays.
“You can’t have two congregations, no matter how small one is,” she explains. “It sets up a potential schism.”
Clergy searches are fraught because nearly every congregant regards themself as the rabbi’s boss. On the flip side, members grow attached to longtime rabbis, even when they outlast their changing congregations. In “Search,” the senior minister has been with the church for eight years, but remains under the shadow of his beloved predecessor, who had served for 28 years. (I was married by the “new rabbi” at my wife’s family’s synagogue, who at that point had been on the job for about 20 years.)
“Search” isn’t a satire, exactly, but Huneven has fun with the political and social winds that are blowing through liberal denominations. Some of the congregants are set on hiring a woman after almost four decades of male leadership. “But we can’t say that explicitly,” Dana warns. Another character is angling to be the head of the national church association, “though it’s not such a clear shot for straight white guys these days,” says a church consultant.
Unitarian Universalist, or UU, churches are also staunchly secular, which means the clergy don’t have to express a belief in God, let alone Jesus or a strict theology. That brings with it the paradox of choice: “Our ministers can be gay, trans, Buddhist, atheist, any race, or same-sex adoptive parents with mixed-race families. You name it,” says a member of the committee. “That’s the future. Everybody’s in.”
I would guess that a lot of liberal synagogues would love to be as open and diverse as that, but bump up against the reality that, despite a growing number of Jews by choice and Jews of color, synagogues tend to be white, upper-middle-class and heteronormative. As for theology, rare is the synagogue that doesn’t want its rabbi to “have been inspired to serve God,” as the R.A. handbook puts it; on the other hand, search committees disagree about how much theology and “God talk” they want from the bima.
And yet, even the most secular UU church or most liberal synagogue pursues the sacred in the ways they gather, worship, mourn and serve the community. As the squabbles intensify in “Search,” one older member of the committee laments that they’ve lost sight of their goal: how the search for a new clergyperson is a “a sacred task that will grow us spiritually.”
During my time on the search committee, I saw the sausage-making of synagogue life. Compromise is always hard. Even the most thorough, transparent search process is bound to disappoint someone.
And “Search” the novel can be, at times, as tedious as a real-life rabbinic search, as characters deliberate over candidates at painstaking length. But Huneven understands that holiness is not just a matter of reading from a prayer book or studying from a text, but lives in the way people create communities and choose their leaders. It’s a messy process, but if you do it in good faith and in a spirit of humility, you might end up with a pretty great rabbi.
—
The post Picking a new rabbi? A new novel about a church shows how appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Houston Astros hire former Team Israel manager Brad Ausmus as skipper
(JTA) — The Houston Astros hired Brad Ausmus as manager, the team announced Wednesday, making the former Team Israel skipper the lone active Jewish manager in Major League Baseball.
This will be Ausmus’ third managerial stint in MLB. He previously led the Detroit Tigers from 2014-2017 and the Los Angeles Angels in 2019. Ausmus, 57, owns a 386-422 career managerial record. He will be introduced at a press conference at Houston’s Daikin Park on Friday.
Ausmus most recently served as the New York Yankees’ bench coach from 2024-2026 and also previously worked in the front offices of the San Diego Padres and Angels. He had interviewed for the Astros’ managerial opening in 2020 and for their general manager role in 2022.
Ausmus spent 10 of his 18 MLB seasons with the Astros. He finished his playing career with a .251 batting average, .325 on-base percentage and .344 slugging percentage. The New Haven, Connecticut, native managed Team Israel during the qualifiers for the 2013 World Baseball Classic, served on its coaching staff in the 2023 WBC and managed the team in the 2026 tournament.
“Regarding Aus, he is just a perfect big league manager in every way and there are not many people you can say that about,” Nate Fish, the CEO of Israel Baseball Americas and a former Israel player and coach, told the Jewish Telegraphic Agency. “He is smart. He is calm. He has the experience. He is a good fit for any team but a perfect fit in Houston considering he played 10 years there.”
Fish also pointed out that “this is the second time [Ausmus] has been hired to manage in the big leagues following a stint managing Team Israel. Just sayin’. There is a pattern!”
Israel won two of its four games in the 2026 tournament, securing a spot in the 2030 competition.
“I am honored and excited to take on this role,” Ausmus said before the March tournament. “I’ve been incredibly proud to be part of Team Israel’s journey. My focus remains exactly where it has always been: building a cohesive, competitive team that proudly represents Israel on the world stage. We have a solid foundation, and I’m ready to hit the ground running with our talented staff and players to achieve our goals for 2026.”
Ausmus, a former catcher, played for the Astros from 1997-1998 and again from 2001-2008. He won three Gold Glove Awards for his defense with Houston and was an All-Star in 1999 with Detroit. His 1,971 career MLB appearances are the most ever by a Jewish player, according to the Jewish Baseball Museum.
“I am very excited to be back in Houston,” Ausmus said in a statement. “The Astros and the city of Houston have been a huge part of my life, and I’m thrilled to create a new chapter as the team’s manager. I can’t wait to get to work.”
This article originally appeared on JTA.org.
The post Houston Astros hire former Team Israel manager Brad Ausmus as skipper appeared first on The Forward.
Uncategorized
Netanyahu’s son calls dad’s opponents ‘saboteurs’ in book to be distributed by Simon & Schuster
(JTA) — Simon & Schuster will distribute a new book by Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu’s son, which says that foreign and domestic Israeli enemies coordinated to unseat his father.
Yair Netanyahu, a 35-year-old political activist, has authored “Two-Front War: Inside Israel’s Fight for Survival — Against Foreign Enemies and Domestic Saboteurs.” The book is set to be released by RatPac Press in March 2027.
A blurb for the book on Simon & Schuster’s website said Yair Netanyahu was “a proud Jew and a devoted Zionist” who discovered that Israeli institutions conspired against his father.
“When the institutions that govern Israel — its prosecutors, judges, intelligence bureaucracy, military command, media networks, and foreign-funded NGOs — turned their attention toward removing his father from power, he found himself inside a Kafkaesque system that few citizens ever see,” the description said.
The prime minister has been on trial since 2020 in three corruption cases, facing charges of bribery, fraud and breach of trust, which he has denied. Yair Netanyahu has alleged that prosecutors and police involved in his father’s trials sought to stage a “coup” and committed “treason.”
The blurb also said the Oct. 7, 2023, Hamas attacks on Israel “unmaskted” [sic] an “alliance between neo-Nazi, radical Islamist movements, and far-left ideological networks,” which targeted Israel as the first obstacle in “a broader project to destabilize the West and erod [sic] the foundations of free civilization.”
Yair Netanyahu is a divisive figure in Israel known for social media posts that back his father’s politics and can advance far-right conspiracy theories. In 2017, he drew international condemnation for sharing an image that featured Jewish philanthropist George Soros controlling his father’s political adversaries, a post that earned him praise from the neo-Nazi website The Daily Stormer. He alleged this week that Israel’s Oct. 27 election was rigged against his father, saying the vote was “stolen by enemy states that bribed Arab voters.”
Yair Netanyahu’s publisher, RatPac Press, is part of RatPac Entertainment, founded by filmmaker Brett Ratner and Australian billionaire James Packer. Ratner immigrated to Israel in 2023 after sexual misconduct allegations stalled his Hollywood career, though he denied the allegations. He was a special guest of Benjamin Netanyahu at the United Nations General Assembly in September 2023 and posted a photo of them together on Instagram.
Packer was named in one of Benjamin Netanyahu’s corruption indictments, which alleged that he gave the prime minister and his wife gifts of cigars and champagne between 2014 and 2016. He told Australian Federal Police agents in 2017 that he was “happy to give him presents, many times at his request and his wife Sara’s request,” according to Israel’s Channel 10. Packer sold his stake in RatPac in 2017.
Simon & Schuster and RatPac Entertainment did not respond to requests for comment.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Netanyahu’s son calls dad’s opponents ‘saboteurs’ in book to be distributed by Simon & Schuster appeared first on The Forward.
Uncategorized
How to face life’s difficulties with total confidence
ווי אַזוי קען מען זיך באַוואָרענען פֿון ווערן פּאַראַליזירט ווען מען שטייט פֿאַר אַ סיטואַציע וואָס זעט אויס ווי אַ געפֿאַר?
דער ענטפֿער איז זייער פּשוט: מען דאַרף באַטראַכטן די סיטואַציע ווי אַ פֿאַרמעסט, אַנשטאָט ווי אַ באַדראָונג.
אָבער ווי אַזוי קען מען דערגרייכן אַזאַ ענדערונג פֿונעם קוקווינקל, אַז אַנשטאָט זיך צו פֿילן דערדריקט און אַנטמוטיקט, זאָל מען זיך פֿילן געשטאַרקט און מאָטיווירט?
צו דעם דאַרף מען צוויי זאַכן: ערשטנס, זיך פֿאָרשטעלן דעם רעזולטאַט וואָס מען וועט האָבן ווען מען וועט איבערקומען די שוועריקייט, און צווייטנס, זיך געהעריק צוגרייטן, כּדי צו קענען מצליח זײַן אין איבערקומען די אַרויספֿאָדערונגען.
אין דער פּרשה די וואָך, ויצא, לייענען מיר ווי יעקבֿ אָבינו איז אַרויס פֿון זײַן טאַטנס הויז אין באר־שבֿע, און זיך געלאָזט אין וועג קיין חרן, צום הויז פֿון זײַן זיידן פֿון דער מאַמעס צד, בתואל. ער האָט דאָס געמוזט טאָן ווײַל ער האָט געוווּסט אַז זײַן ברודער עשׂו וויל אים הרגענען. יעקבֿ, נישט עשׂו, האָט דאָך באַקומען די ברכות פֿון זייער טאַטן יצחק.
ס׳איז אָבער דאָ אַ צווייטע סיבה פֿאַר יעקבֿס נסיעה. ער האָט געדאַרפֿט זוכן אַ שידוך, ווײַל זײַנע עלטערן זענען נישט געווען צופֿרידן מיטן אויפֿפֿיר פֿון די פֿרויען און מיידלעך אין כּנען.
לאָמיר זיך אַרײַנשטעלן אין זײַן מצבֿ. דאָס לעבן אין באר־שבֿע איז פֿאַר יעקבֿן געווען רויִק און באַקוועם. ער האָט געוווינט בײַ זײַנע עלטערן; זײַענדיק אַ בחור האָט ער ניט געהאַט קיין באַזונדערע דאגות, און האָט געקענט זיך אָפּגעבן מיט לימוד התּורה און פּערזענלעכער אַנטוויקלונג. און פּלוצלינג, האָט ער געמוזט אַנטלויפֿן פֿון דעם באַקוועמען און באַשיצטן מצבֿ, און זיך אַרויסלאָזן אויף אַ וועג צו אַן אָרט וואָס איז געווען פֿול מיט שוועריקייטן און סכּנות.
חז״ל דערקלערן אַז דער נאָמען פֿון דעם שטאָט חרן, וווּהין ער איז געגאַנגען, איז פֿאַרבונדן מיטן וואָרט „חרון אף“, וואָס מיינט כּעס, ווײַל דער אויפֿפֿיר פֿון די אײַנוווינער האָט אַרויסגערופֿן דעם כּעס פֿונעם אויבערשטן.
דערצו איז זײַן פֿעטער לבֿן, וואָס האָט געוווינט מיט בתואל, געווען באַרימט מיט זײַן אומערלעכקייט.
קענען מיר זיך פֿאָרשטעלן אַ גרעסערן קאָנטראַסט צווישן דער רויִקייט פֿון זײַן היימישער סבֿיבֿה און דעם שווערן מצבֿ וואָס האָט אים דערוואַרט אין זײַן נײַעם אָרט?
אָן קיין ספֿק האָט ער מסתּמא געפֿילט אַנגסטן, אומזיכערקייט און הילפֿלאָזיקייט.
די תּורה באַשרײַבט ווי יעקבֿ האָט אויפֿן וועג זיך אָפּגעשטעלט דאַווענען, און ווי ער האָט גענומען שטיינער כּדי זיך צו באַשיצן פֿון ווילדע חיות בשעת ער האָט זיך געלייגט שלאָפֿן אויפֿן וועג.
אין זײַן חלום האָט יעקבֿ געזען אַ לייטער וואָס איז געשטאַנען אויף דער ערד, און זײַן שפּיץ האָט דערגרייכט ביזן הימל. ער האָט געזען מלאכים אַרויפֿגיין און אַראָפּגיין אויפֿן לייטער.
דער אייבערשטער האָט צו אים גערעדט און צוגעזאָגט אים צו באַשיצן. ער האָט איבערגעחזרט זײַן הבֿטחה צו געבן זײַנע קינדער דאָס לאַנד אויף וועלכן ער איז געלעגן. דערצו האָט ער אים געבענטשט מיט אַ גרויסער און חשובֿער נאָכקומערשאַפֿט, סײַ אין כּמות און סײַ אין איכות.
ווען יעקבֿ האָט זיך אויפֿגעוועקט פֿון זײַן חלום, האָט ער געמאַכט אַ נדר: אויב דער אויבערשטער וועט אים באַגלייטן, אים געבן ברויט צו עסן און קליידער אָנצוטאָן, און ער וועט קענען צוריקקומען צום הויז פֿון זײַן טאַטן מיט זײַן רוחניותדיקער און מאָראַלישער שלימות, וועט ער אויפֿשטעלן אַ הייליקן אָרט לכּבֿוד דעם אויבערשטן און אָפּגעבן מעשר פֿון אַלץ וואָס ער פֿאַרמאָגט. אָפּגעבן מעשׂר — אַוועקגעבן אַ צענטל פֿון דײַן פֿאַרמעגן אויף צדקה — איז אַ גרויסע מיצווה.
גלײַך דערנאָך דערציילט אונדז די תּורה: וַיִּשָּׂא יַעֲקֹב רַגְלָיו וַיֵּלֶךְ אַרְצָה בְנֵי קֶדֶם. „יעקבֿ האָט אויפֿגעהויבן זײַנע פֿיס און איז געגאַנגען צום לאַנד פֿון די מענטשן אין מזרח.“
רש״י דערקלערט אַז דער אויסערגעוויינטלעכער אויסדרוק, „וישא יעקב רגליו“, ווײַזט אָן אַז יעקבֿס פֿיס זענען געוואָרן אַ סך לײַכטער, ווײַל זײַן האַרץ איז געוואָרן פֿריילעך נאָך דער הבֿטחה פֿון דער געטלעכער שמירה. יעקבֿ האָט נישט געמיינט אַז דאָס וואָס דערוואַרט אים וועט זײַן גרינג. ער האָט אָבער געהאַט בטחון אַז ער וועט מצליח זײַן. מיט אָט דער זיכערקייט האָט ער געפֿילט אַז ער האָט די כּוחות צו קענען בײַשטיין און איבערקומען יעדע שוועריקייט וואָס האָט אים דערוואַרט.
די הבֿטחה פֿונעם אויבערשטן אַליין איז אָבער נישט געווען גענוג. ער האָט זיך אויך געדאַרפֿט געהעריק צוגרייטן צו דעם וואָס האָט אים דערוואַרט.
דרײַ יסודות פֿון אָט דער צוגרייטונג ווערן אָנגעדײַט אין די דרײַ באַדינגונגען וואָס יעקבֿ האָט דערמאָנט אין זײַן נדר: עסן; קליידער, און צוריקקומען צום טאַטנס הויז אין דעם זעלבן רוחניותדיקן און מאָראַלישן מצבֿ.
אין צוגאָב צו דעם פּשוטן זין, ליגט אין די ווערטער אויך אַ גײַסטישן באַדײַט:
עסן גיט דעם מענטש חיות און גיט אים אַרײַן כּוח. אויף אַ רוחניותדיקן אופֿן ווערט די תּורה פֿאַרגליכן צו עסן, ווײַל דורך לימוד התּורה דערנערט מען זיך אינטעלעקטועל און רוחניותדיק צום אייבערשטן. פּונקט ווי דאָס גשמיותדיקע עסן ווערט פֿאַרדייט און ווערט אַ טייל פֿון דעם מענטש אַליין, און גיט אים חיות און כּוח, אַזוי אויך ווערט די תּורה וואָס מען לערנט אַ טייל פֿון אונדזער אינערלעכן לעבן און גיט אונדז רוחניותדיקע חיות.
קליידער נעמען אַרום דעם מענטש און באַשיצן אים פֿון דרויסנדיקע השפּעות. אַזוי אויך ווען אַ ייִד איז מקיים די מיצוות שאַפֿן זיי, די מיצוות, אַ רוחניותדיקע באַשיצונג פֿונעם מענטשן.
דער לערנונג איז גילטיק אויך פֿאַר אונדז הײַנט.
כּדי צו קענען זיך שטעלן אַנטקעגן די שוועריקייטן פֿון לעבן מיט בטחון און שׂימחה, דאַרף מען זיך צוגרייטן דורך דרײַ זאַכן: ערשטנס, לימוד התּורה — דאָס שטאַרקט אונדז פֿון אינעווייניק און גיט אונדז רוחניותדיקע חיות און כּוחות. צווייטנס, מקיים זײַן די מצוות: דאָס באַשיצט אונדז פֿון דרויסן און גיט אונדז די נויטיקע רוחניותדיקע שמירה, און דריטנס, נישט פֿאַרלירן פֿון די אויגן דעם ענדגילטיקן ציל: דורך אונדזער באַגעגעניש מיט דער גשמיותדיקער וועלט פֿאַרוואַנדלען מיר די וועלט אין אַ „וווינאָרט“ פֿאַרן אויבערשטן, אַ „דירה בתּחתונים“.
דאָס איז דער טיפֿערער באַדײַט פֿון „צוריק קומען צום טאַטנס הויז“: צו ברענגען די גאַנצע וועלט צו אַ מצבֿ וווּ עס ווערט דערקענט אַז זי איז דעם טאַטנס – דעם אויבערשטנס — וווינאָרט. אַז יעדער באַגעגעניש און יעדע פֿאַרבינדונג מיט דער וועלט זאָל אויסדריקן דעם געטלעכן מקור, דעם געטלעכן בײַזײַן און דעם געטלעכן ציל פֿון זיין וועזן.
אַז מען פֿאַרשטייט קלאָר וואָס דער ציל איז, און מען גרייט זיך צו ווי געהעריק, איז מען אין אַ בעסערן צושטאַנד צו קענען אַנטקעגנגיין יעדע שוועריקייט מיט מוט און זיכערקייט.
ווי דער באַרימטער פּסיכיאַטער וויקטאָר פֿראַנקל האָט עס אַזוי שיין און טיפֿזיניק אויסגעדריקט:
„ווער עס האָט אַ ׳פֿאַרוואָס׳ אינעם לעבן, קען איבערקומען כּמעט יעדן ׳ווי אַזוי׳.“
The post How to face life’s difficulties with total confidence appeared first on The Forward.
