Uncategorized
2 Jewish delis and a modest falafel joint are among the ‘100 best restaurants in NYC’
(New York Jewish Week) — The legacy Upper West Side appetizing store Barney Greengrass and the hot new “Jewish luncheonette” S&P are among the Jewish eateries on the New York Times’ list of the city’s top 100 restaurants of 2023.
Other Jewish and Jewish-adjacent restaurants on the list are Falafel Tanami, an unassuming kosher falafel counter in Midwood, Brooklyn, and Mark’s Off Madison, which offers eggplant parm alongside smoked fish, freshly baked bagels and Jewish rye bread.
The list, compiled by restaurant critic Pete Wells, includes 65 spots in Manhattan, 19 each in Brooklyn and Queens, four in the Bronx and two in Staten Island.
Barney Greengrass, a neighborhood icon on 541 Amsterdam Ave. that has been open since 1908, is feted for its herring, latkes, scrambled eggs and smoked fish.
At Flatiron’s S&P Lunch (174 5th Ave.), which reopened and reinvented the classic Eisenberg’s deli in 2022, Wells calls a lunch there a “time-honored Manhattan ritual.” With the updated menu, “the pastrami, tuna-salad, chopped liver and so on are as easy to love as the atmosphere was all along.”
Wells calls Mark’s Off Madison, a bakery and restaurant, a “career retrospective” from Mark Strausman, who once was the chef at Freds at Barneys and Campagna.
As for Falafel Tanami (1305 East 17th St.), “Your options are basically falafel or sabich,” Wells writes, referring to its fried eggplant and hard-boiled egg sandwich. “The falafel are extraordinary. The thick cushions of pita, baked to order, may be better yet.” The food is “as fresh as if you were standing in a market in Tel Aviv.”
Also mentioned is the Lower East Side’s Shopsin’s General Store, which occupies Stall #8 in Essex Street Market (88 Essex St.). The eponymous diner and its extensive menu was run by the Jewish and famously eccentric Kenny Shopsin from 1973 until his death in 2018. “Seeing the restaurant he founded on this list would kill Kenny Shopsin if he weren’t already dead,” Wells writes.
Nearby at 86 Allen St. is Amanda Cohen’s vegan restaurant Dirt Candy, number 60 on the list, which has been open since 2008. “I have a big family and we spend a lot of time together around the Jewish holidays, so to me that’s always been a really important time in my life,” Cohen told Life & Thyme in 2016. “Those are certainly the moments I love food the most, because it’s about the people.”
Israeli-inspired Middle Eastern restaurant Shukette (230 9th Ave.), whose name is a riff on the Hebrew and Arabic word “shuk,” meaning market, gets a nod, though Brooklyn-born chef Ayesha Nurdjaja is neither Jewish, Israeli or Arab. Wells names the spicy house pickles, labneh, hummus, pita and laffa brushed with za’atar in a mouthwatering sequence.
—
The post 2 Jewish delis and a modest falafel joint are among the ‘100 best restaurants in NYC’ appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Words of rescue: Yermiyahu Ahron Taub’s new book of poetry
עס זײַנען דאָ פּאָעטן װאָס זײַנען נבֿיאים, ווי למשל משה קולבאַק און חיים־נחמן ביאַליק. פֿאַראַן פּאָעטן פֿילאָסאָפֿן, װי עמילי דיקינסאָן אָדער אַהרן צײטלין. און טײל פּאָעטן זײַנען קינסטלער פֿון אימזאַש, װי רחל פֿישמאַן. זעלטן װען אָבער זעט מען אַ פּאָעט, װאָס איז מסוגל דורך זײַנע לידער צו באַלעבן אָדער באַװױנען עטלעכע פּערזענלעכקײטן, פּאַרשױנען, און דערבײַ אױפֿצובױען אַ גאַלעריע פֿון פֿאַרשײדענע מענטשן־טיפּן.
דער פּאָעט איז אָפֿט מאָל אַ שרײַבער פֿון ליריק, דאָס הײסט, פֿערזן װאָס װערן אַרױסגעזאָגט פֿון אַ געװיסן „איך“ װען לידער זײַנען אינטערעסאַנט, װיל מען הערן אַלץ מער פֿונעם „איך“. נאָר אַ פּאָעט װאָס קען באַשילדערן פֿאַרשײדענע פֿיגורן טוט אױף עפּעס ברײטערס.
אין זײַן נײַסטן ביכל פּאָעזיע, „עלות־הלילה אױפֿן בױדעם,“ שטעלט ירמיהו אַהרן טאַוב פֿאָר סײַ קאָמפּאָזיציעס פֿון לירישן „איך“, אַ נאַראַטאָר װאָס איז אין געװיסע אַספּעקטן ענלעך צו טאַובן אַלײן, סײַ דיכטונגען פֿון אַנדערע װעלטן, גאַסן און געגנטן. דאָס אַלץ טוט ער אין פֿאַרשײדענע זשאַנערס (לידער, פּראָזע־מיניאַטורן) און פֿאַרשײדענע שפּראַכן: נישט נאָר ענגליש מיט ייִדיש, נאָר אױך (אין אײן פֿאַל) ענגליש צוזאַמענגעפֿלאָכט מיט לשן־קודש.
לײענערס װאָס זײַנען שױן באַקאַנט מיט טאַובס װערק װעלן דאָ דערקענען פֿריִערדיקע מאָטיװן, װאָס זײַנען עיִקר־טעמעס פֿאַרן דאָזיקן מחבר. ער איז דער מײַסער־פּאָרטרעטיסט פֿון סעקסועלע דערװאַכונג, אַנטױשטן באַגער (סײַ רעליגיעזער, סײַ קערפּעלערכער), ריסן צװישן דורות, פֿאַרװעלקטער פֿרומקײט. נאָר זיכער האָט מען שױן אין אַנדערע קאָנטעקטן באַרירט די פֿאַרבינדונגען צװישן „קװירשאַפֿט“, אָפּגעפֿאָרנקײט פֿון פֿרומען דרך, און ייִדיש, װי טעמעס פֿון פּאָעזיע און ליטעראַטור בכלל. די דאָזיקע צװישנשײדן זײַנען גאָר װיכטיק פֿאַר טאַובס שאַפֿונגען.
באַזונדערש רירנדיק דאָ זײַנען די בילדער פֿון משפּחה־רײַבונגען, פֿון באַגעגענישן װאָס ברענגען נישט צו קײן עמאָציאָנעלע פֿאַרשטענדיקונגען.
אין אײנעם אַ ליד טרעפֿן מיר דעם נאַראַטאָרס פֿאָטער, אַ פֿרומען ייִד, װאָס סע װילט זיך אים גאָר שטאַרק לערנען זײַן קינד װי אַזױ צו װאַרפֿן אַ בײסבאָל. צום באַדױערן, טױג דאָס קינד צו דעם אַזױ פֿיל װי ער טױג צו לערנען — דאָס הײסט, גאַנץ שװאַך.
די זעלבע פֿיגור, דער פֿרומער פֿאָטער װאָס איז נישט צופֿרידן מיט זײַן אָפּגעפֿאָרענעם קינד, באַװײַזט זיך אין נאָך עטלעכע לידער אין באַנד, אַלע מאָל אין הינטערגרונד, בעטנדיק נאָך אַ קדיש, נאָך אַ בלאַט גמרא, כאָטש אַ מנחה, און אַלע מאָל דעם שטױס נאָך פּרו־ורבֿו. דער נאַראַטאָר, װידער, פֿאַרצײכנט זײַנע פֿאָטערס באַגערן. זײַנע אײגענע באַגערן ליגן אָבער ערגעץ אַנדערש.
טאַוב פֿאַרברײטערט אָפֿט זײַן קוק צו באַקענען אונדז מיט אַנדערע פּאַרשױנען: פֿרױען אין פֿאַרשלאָפֿענע שטעטלעך, ערשטמאָליקע „גײ“־ליבע־באַגעגענישן, אױסשטאַרבנדיקע מנינים. אױך חיות באַלעבט ער אין זײַנע פֿערזן:
די װילדע קאַץ װאָס האָסט געראַטעװעט פֿונעם הינטערגעסל
קאָרטשעט זיך, אומרויִק אונטערן גלעט פֿון דײַן האַנט,
ניט אין שטאַנד אױסצוהאַלטן, ניט אין שטאַנד זיך אַװעקצודרײען פֿון אַזאַ הנאָה.“
אַ באַמערקונג װעגן שפּראַך: װי אין זײַנע פֿריִערדיקע ביכלעך, װערן דאָ אַרײַנגענומען לידער אױף ענגליש און אױף ייִדיש. די ייִדיש־נוסחאות זײַנען אַלע מאָל באַגלײגט מיט פּאַראַלעלע ענגלישע װערסיעס. (איך דערלױב זיך דאָ אַ פּאָר אײדעלע טענות װעגן די גרײַזן װאָס זײַנען אַרײַנגעפֿאַלן אין די ייִדישע טעקסטן, און דאָס, װאָס טײל פֿון די ייִדיש־װערסיעס װערן געדרוקט אין קלענערע אותיות פֿון די ענגלישע.)
מע װאָלט דאָ געקענט זיך אַרײַנלאָזן אין אַ לענגערער דיסקוסיע װעגן די באַציִונגען פֿון די דאָזיקע װערסיעס. זײ זײַנען איבערזעצונגען אײנס פֿון אַנדערן, נאָר אױך אינטערפּרעטאַציעס. די ייִדישע לידער זײַנען (װאָדען?) מער אַדורכגעדרונגען מיט דער דראַמע װאָס באַגלײגט דאָס גאַנץ ביכל: די רײַבונגען צװישן דעם טראַדיציאָנעלן לעבן־שטײגער, פֿול מיטן שטרענגען דין, און דער בענקשאַפֿט פֿון דעם נאַראַטאָר, אַן אָפּגעפֿאָרענער װאָס װיל זיכער נישט זיך אומקערן, און פֿאָרט בענקט זיך אַהין. אינעם ליד „מילך־און־האָניקדיקע לבֿנה־האַרבסטונג“ לײענט זיך אַ ביסל טרוקן די ענגלישע שורה And, in that way, the Day of Rest lived up to its name
בשעת דאָס ייִדישע „און אַזױ טאַקע האָט דער יום־מנוחה אונדז נישט אַנטױשט“ גיט איבער אױף אַ קלאָרן אױפֿן װעגן װאָסער מין רו גײט דאָ די רײד.
איך האָב דאָ באַװיזן איבערצוגעבן נאָר אױפֿן שפּיץ מעסער די טעמאַטיק פֿון די דאָזיקע לידער. כאָטש טאַוב, בדרך־כּלל, גיט די בכורה עמאָציעס און געפֿילן, נישט קאָנסטאַטירונגען און אידעאָלאָגיעס, איז דאָס ביכל נישט קיין אומפּאָליטישע. פֿאַרקערט, די (ענגלישע) לידער „דער אָפּרו פֿון אַקטיװיסט“ און „פּערמאַנענטער אײַנװױנער, אָן קײן גרינעם קאַרטל“ גיבן איבער אױף אַ האַרץ־רײַסנדיקן אופֿן, װי זײערע טיטלען זאָגן אָן, די אָנשטרענגען און קאָמפּראָמיסן פֿון הײַנטיקן פּאָליטישן מאָמענט.
לױט מײַן מיינונג ווערט דאָס ביכל אָרגאַניזירט מיטן דראַמאַטישן בױגן פֿון אַ מענטשלעכן לעבן, פֿון ענגלישן ליד „דאָס ליכט בײַם אָנהײב טונעל“, אין אָנהײב, ביזן לעצטן ליד „צום סוף“, װאָס װענדט זיך צום לײענער אַזױ:
װען איך גײ אַװעק,
רײַס ניט די קלײדער,
און טראָג ניט קײן שװאַרץ,
באַהאַלט ניט דעם שפּיגל….
זײַ נישט קײן אָבֿל אין גאַנצן.
„װען איך גײ אַװעק,“ זאָגט דער נאַראַטאָר, „מאַך פֿאַר זיך אַ שׂימחה.“
נאָכן געזעגענען זיך מיטן דאָזיקן ביכל, װינטשט מען דעם מחבר נאָך לאַנגע יאָרן פֿון דער שׂימחה פֿון שאַפֿן נאָך טיף־גרײכנדיקע און פֿילעװדיקע מעדיטאַציעס װעגן לעבן און טױט, פֿרומקײט און װעלטלעכקײט, סעקס און ליבשאַפֿט, „קװיר“־ און העטעראָ־אידענטיטעט.
אין „געבעט“, דאָס סאַמע ערשטע ליד, װענדט זיך דער פֿאָטער צום נאַראַטאָר: „דער טאַטע רופֿט מיך צו היטן שבת“, צו דאַװנען, צו לערנען, זאַכן װאָס דער נאַראַטאָר װיל נישט, איז נישט מסוגל צו טאָן. קומט דער פּאָעט צום אױספֿיר אַז „נאָר די װערטער קענען מיך ראַטעװען.“
אַ בעסערע װעלטלעכע תּפֿילה קען נישט זײַן. הלװאַי אױף אונדז אַלעמען געזאָגט געוואָרן.
The post Words of rescue: Yermiyahu Ahron Taub’s new book of poetry appeared first on The Forward.
Uncategorized
Israel, US condemn Belgium over planned prosecutions tied to Jewish circumcisions
(JTA) — A diplomatic spat erupted on Wednesday after Belgian prosecutors moved to charge two Jewish men tied to ritual circumcisions, prompting Israeli and U.S. officials to accuse Belgium of targeting Jews for practicing their faith.
Gideon Saar, Israel’s minister of foreign affairs, lit into the country in a post on X Wednesday morning, calling the indictments a “scarlet letter on Belgian society.”
“With this act Belgium joins a short and shameful list, together with Ireland, of countries that use criminal law to prosecute Jews for practicing Judaism,” Saar wrote, later calling circumcision a “cornerstone of Jewish faith” and urging the Belgian government to “act immediately and to find a solution.”
Saar’s condemnation was quickly joined by the U.S. ambassador to Belgium, Bill White, who had previously called on Belgium to drop the “ridiculous and antisemitic” investigation of mohels in February.
“This is a shameful stain on Belgium,” White wrote in a post on X. “The prosecution of these religious figures (mohels), one of whom is American, is WRONG and won’t be tolerated. Belgium will be thought of now as anti Semitic by world. Until this is resolved – there is no way around it.”
White, a President Donald Trump appointee who faced criticism for amplifying social media posts by a far-right Belgian political activist convicted of racism and Holocaust denial, added that the “Trump Administration condemns this judicial action” and called on the Belgian government to “work with the Jewish leaders and communities to find a certification solution immediately.”
The condemnation by White and Saar comes after the Antwerp Public Prosecutor’s Office announced that it intends to prosecute two Jewish men on charges related to performing circumcisions, a practice that is required by law to be performed by licensed medical professionals in Belgium.
Last year, Belgian authorities raided multiple sites, including two in Antwerp’s Jewish Quarter, at the beginning of an investigation into illegal circumcisions. Investigators also requested lists of children who had recently been circumcised, according to VRT NWS, the Flemish public broadcaster.
But the sharp criticism by the two leaders was later dismissed by Belgian Foreign Minister Maxime Prévot, who wrote in a reply to White’s post that it was “inappropriate to publicly criticize a country and tarnish its image simply because you disagree with judicial proceedings.”
“I recall that the proceedings in question were initiated by representatives of the Jewish community themselves,” Prévot continued. “To portray those as a country’s desire to undermine the religious freedom of Jews is defamatory. This freedom has never been called into question and never will be in our country. Our Constitution protects it. And it is not for an ambassador to dictate the government’s agenda.”
In response to Saar’s post, Prévot wrote, “Enough with these caricatures.”
“Since you yourself recently urged against conducting diplomacy via Twitter, I suggest that we discuss all these issues during a meeting in Israel at a time that suits you best, in order to put an end to any misinterpretations,” Prévot continued.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Israel, US condemn Belgium over planned prosecutions tied to Jewish circumcisions appeared first on The Forward.
Uncategorized
Rutgers disinvites commencement speaker over tweet claiming Israelis ‘train dogs to sexually assault prisoners’
(JTA) — Administrators at Rutgers University have canceled a commencement speaker scheduled for next week, citing an “inflammatory claim” the speaker tweeted about Israel.
Rami Elghandour, a Rutgers alumnus and a producer of an Oscar-nominated docudrama about a Palestinian girl who died in Gaza, was set to deliver the speech at the university’s School of Engineering on May 15. But the university, New Jersey’s public flagship, rescinded the invitation on Wednesday.
The Associated Press was the first to report that Elghandour’s invitation had been rescinded and that the university said social media posts about Israel were the cause.
To the Jewish Telegraphic Agency, a university representative specifically cited an April 20 tweet by Elghandour that accuses Israel of genocide and says the Israelis are “running dungeons where they train dogs to sexually assault prisoners.”
The tweet was a response to a post from California Rep. Ro Khanna advocating for cutting U.S. aid to Israel, which was itself a response to a post by AIPAC, the pro-Israel lobby that has become a bogeyman in U.S. politics. The unsubstantiated claim that Israel trains dogs to assault prisoners has circulated widely in recent weeks among some pro-Palestinian activists.
“The Rutgers School of Engineering was recently informed that some graduating students would not attend their graduation ceremony due to concerns about the invited speaker’s social media posts, including one that shared an inflammatory claim,” Dory Devlin, a representative for Rutgers University, told JTA in an email. “After discussing these concerns with the speaker, the School of Engineering has rescinded the convocation speaker invitation to Rami Elghandour.”
Elghandour, who owns a biotech company and was an executive producer for the award-winning documentary “The Voice of Hind Rajab,” declined through a spokesperson to respond to a JTA request for comment. The spokesperson pointed to his statement on social media, where he disparaged the school’s decision.
“After a ‘few’ students complained about my selection as speaker because of my social media advocacy for Palestine, Rutgers has canceled my speech,” Elghandour wrote. “They decided that the feelings of a handful of students who said that my social media posts ‘opposed their beliefs’, were more important than the experience of the entire graduating class, the reputation of the school, the dignity and belonging of Arab and Muslim students, and the First Amendment.”
In addition to executive-producing “The Voice of Hind Rajab,” Elghandour was also a producer on the film “American Doctor,” about three physicians — including a Palestinian and a Jew — who traveled to Gaza to aid civilians there.
Rutgers University Hillel, the campus Jewish group that also engages students around Israel, did not immediately respond to a request for comment.
Rutgers settled a federal civil rights investigation into its handling of antisemitism in January 2025. It agreed to update its anti-discrimination policies as investigators were poised to find that the school did not protect Jewish students from antisemitism in the wake of the Oct. 7, 2023, attack on Israel and the subsequent war in Gaza.
The incident adds to a string of dustups over Israel at commencements this year and in the past. The University of Michigan’s president apologized after faculty senate chair Derek Peterson praised pro-Palestinian student protesters during his speech on Saturday; Elghandour shared several posts in defense of Peterson’s speech.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Rutgers disinvites commencement speaker over tweet claiming Israelis ‘train dogs to sexually assault prisoners’ appeared first on The Forward.