Uncategorized
A digital Jewish library aims to add women’s Torah scholarship to its shelves — by helping them write it
(JTA) — Sefaria, the app that contains a digital collection of Jewish texts, has made everything from Genesis to an essay on Jewish law and gambling accessible at the tap of a finger.
But in one way, it’s the same as nearly every other Jewish library in history: Almost all the texts, from ancient times to the present, are written by men.
Now, Sefaria is hoping to chip away at that gender disparity by organizing and supporting a group of 20 women Torah scholars who are writing new books on Jewish texts.
“It’s relatively recent in the history of the Jewish people that women have had access to as full a Jewish education as men,” Sara Wolkenfeld, chief learning officer at Sefaria, told the Jewish Telegraphic Agency. “And so it’s even more recent that women are able to create those works.”
She added, “When I spoke to women about this, I discovered more and more that there were amazing women teaching Torah and many fewer women who were being encouraged to write books of Torah and really have the scaffolding in place to do that.”
The participants in the new program, called Word-by-Word, range from ordained clergy to academics and teachers. They have expertise in subjects ranging from early modern Jewish studies to Jewish thought and Talmud. Most of them are affiliated with Orthodox institutions or received Orthodox ordination. There are no non-Orthodox rabbis on the list.
Non-Orthodox women have been receiving rabbinic ordination for more than half a century, and recent decades have seen the proliferation of advanced Orthodox Jewish educational institutions geared toward women. In recent years, a growing number of Orthodox women have received ordination as clergy as well.
Word-by-Word aims to parlay their expertise into texts about topics such as Sephardic women’s halacha and rabbinic literature, villains of the Torah, and environmental ethics. Many but not all of the planned books will cover women’s issues: Rabbanit Leah Sarna aims to produce a pregnancy and childbirth guide for observant Jewish women and Gila Fine in Israel will explore the six women named in the Babylonian Talmud, for example, while Adina Blaustein in Ohio will produce a book rooted in the weekly Torah portion.
The program will provide the selected scholars with a support system that will help them put their knowledge down on paper — and, crucially, will pay them to do so. Cohort members will receive $6,000 per year for three years to support their work and will also get professional coaching, peer mentoring and networking opportunities with publishers and authors. The goal is for at least 15 to publish books by the program’s end, in 2026.
Erica Brown, director of the Sacks-Herenstein Center and vice provost for values and leadership at Yeshiva University, is leading the program with Wolkenfeld at Sefaria. (Sefaria’s CEO, Daniel Septimus, is on the board of 70 Faces Media, JTA’s parent organization.)
“Word-by-Word is the program I most needed when I started writing books about 15 years ago,” Brown said in a statement. “I needed help articulating my table of contents, editing myself down, structuring my ideas, writing a proposal, and then connecting to publishers,” she said. “There is a huge difference between knowing how to write and knowing how to publish a book.”
“Writing can also be lonely,” she added. “But it doesn’t have to be. With Word-by-Word, we’ll be creating a new Jewish sisterhood.”
The program builds on a sisterhood that has been growing for some time — of Orthodox women engaged in leading Jewish communities. Many of the cohort’s members are themselves graduates of, or teach at, Orthodox women’s educational institutions. At least seven of the 20 have spent time at Yeshivat Maharat, a liberal Orthodox institution that ordains women clergy. Others are affiliated with Orthodox campuses such as Yeshiva University in New York City or Bar-Ilan University outside of Tel Aviv, or Orthodox high schools or synagogues.
At least six of the cohort members are PhDs whose academic work mostly focuses on Jewish texts. Others are senior educators or hold prominent positions at Jewish educational institutions or nonprofits ranging from the Pardes Institute of Jewish Studies to the Shalom Hartman Institute of North America.
The funders of Word-by-Word include three foundations that have supported Orthodox women’s learning and advancement: Micah Philanthropies, which allocated nearly a quarter of its grant money from 2021-2022 to Orthodox women’s leadership; the Walder Foundation, which has given grants to projects focused on Orthodox women’s education and leadership; and the Arev Fund, which has provided funding to Yeshivat Maharat, the educational center Nishmat, and other organizations geared toward Orthodox women.
Word-by-Word was open to women of all denominations and its organizers aimed for their advertising to reach a broad Jewish audience. But Wolkenfeld estimates that somewhere between 50% and 75% of the 122 women who applied were, judging from the applicants’ resumes, “plausibly Orthodox.” She also said the cohort’s denominational breakdown may have been a result of the program call for projects that closely analyzed Jewish texts.
“We got a lot of applications that were not actually close analysis of Jewish texts, but rather more, like, writing about themes in Jewish texts,” Wolkenfeld said. “To have a fellowship that was even more diverse, we probably would have needed to have different criteria.”
A predecessor to Word-by-Word launched in 2021, when Sefaria and Yeshivat Maharat partnered to create a writing fellowship for Jewish women scholars. Participants received training and, at the program’s conclusion, each presented a 3,000-word piece at a virtual event. The 14 scholars and rabbis who participated in that program included graduates of Orthodox, Conservative and transdenominational rabbinical schools.
Pamela Barmash, a Conservative rabbi and a professor of Hebrew Bible at Washington University in St. Louis, who is not involved in Word-by-Word, said the absence of non-Orthodox rabbis means “the full orchestra of voices that make up the Jewish community is not there.”
“We only see part of the colors in the spectrum,” she said. “We only see pieces of the Jewish world and we’re missing much of the vitality and creativity and initiative that is found in the rest of the Jewish world.”
Wolkenfeld is an alumna of several Jewish educational institutions and said she feels the increasing gender diversity she sees in institutions of Torah learning has been a boon. Soon, she hopes, some of the women she has studied with will see their names on those institutions’ bookshelves.
“As opposed to where we were, let’s say, 20 years ago,” she said, “I think we now have had the chance to start reaping the benefits of what happens when you have both men and women involved in learning Torah and teaching Torah and disseminating Torah.”
—
The post A digital Jewish library aims to add women’s Torah scholarship to its shelves — by helping them write it appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’
(JTA) — It’s been months since Azealia Banks turned heads when she declared she was a “Zionist” on social media in June and gave a concert in Israel for the two-year anniversary of Hamas’ Oct. 7 attacks.
But in a tirade on X this week, the rapper reversed course, lambasting the toll of the United States and Israel’s war with Iran and declaring in a series of profane posts that she no longer supports the country.
“Israel really did us dirty. This is not about terrorism, they actually wanted to see us face china head to head. Israel wants to see the petrodollar flunk. I actually HOPE Netanyahu is dead. We should strike a big [deal] with Iran and just go to war with Israel and keep the petrodollar strong,” wrote Banks in a post on X Tuesday evening.
“On second thought, F—CK ISRAEL,” Banks, who has over 240,000 followers on X, concluded.
While the rapper has frequently commented on Israel and Judaism, previously weighing in on Ashkenazi cuisine and antisemitic conspiracy theories, her latest disavowal of the Jewish state marks a sharp break from her staunch expressions of support for Israel last year.
“The lore of Israel & Zionism and the Jews is charming and relatable as hell,” Banks wrote on X ahead of her concert in Tel Aviv last October. She likened Israel to Wakanda, the futuristic Black homeland in the “Black Panther” movies, writing that “Zionism is iconic” and “Zionism is punk.”
Her reversal, which was criticized by some Jewish influencers, comes as the war in Iran has sparked growing public backlash and claims in some political and online circles that Israeli influence drove the conflict.
It wasn’t the first time that Banks has staked out an anti-Israel view. In 2018, she vowed she would never visit Israel, which she called “nuts,” after she said she encountered racism while performing there.
In posts beginning last Wednesday, Banks pivoted from criticizing Arab states to promoting internet conspiracy theories that Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu had died and saying that she was “she was “Israel/Iran/Maga’d out.”
“The way Aipac eggs it on like israeli death is cool so long as it feeds fragile jewish american ego is actually psychotic,” wrote Banks in a post on X Tuesday, referring to the pro-Israel lobby. “Like the self cannibalism, double dealing and american jealousy is too obvious to not see. The state of israel is fucking haram [prohibited] The nation, the people dont deserve to be forced into bullshit wars over american and british interests this is crazyyyyyyy.”
The post Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’ appeared first on The Forward.
Uncategorized
Longing for the way secular Jews used to be
איך זיץ דאָ און הער זיך צו צום קול פֿון מײַן פֿעטער יונה ז״ל ווי ער ריכט אָפּ דעם פּסח־סדר אינעם יאָר 1962… און איך קוועל דערפֿון.
יונה גאָטעסמאַן איז געווען אַ סעקולערער ייִד, אָדער ווי מע פֿלעג עס רופֿן אין יענע יאָרן — אַ וועלטלעכער. ער האָט נישט געהיט שבת אָדער כּשרות, און טאַקע דערפֿאַר איז בײַ אים נישט געווען קיין מניעה צו רעקאָרדירן זײַן קול בײַם סדר. אָבער ווען מע הערט ווי ער זאָגט דעם יום־טובֿדיקן קידוש, אָדער דעם „הא לחמא עניא‟ (די דערקלערונג וואָס רופֿט יעדן איינעם וואָס ס׳איז הונגעריק צו קומען און עסן) אָדער דעם „אחד מי יודע‟, דאַכט זיך דיר אַז סע זינגט אַ פֿרומער ייִד מיט אַ קיטל. ער זאָגט די הגדה מיט אַ ניגון וואָס חזרט זיך כּסדר איבער און די ווערטער פֿליִען פֿאַרבײַ אַזוי גיך אַז ס׳איז מיר אַ מאָל שווער צו דערקענען וווּ ער האַלט. אָבער טאַקע דערפֿאַר קלינגט עס אַזוי נאַטירלעך.
אונטן קענט איר אַליין הערן ווי יונה גאָטעסמאַן ריכט אָפּ דעם סדר. די ערשטע 30 סעקונדעס זענען שווער צו הערן אָבער דערנאָך הערט מען שוין אַ סך בעסער.
ווי אַ סך ייִדן פֿון זײַן דור איז דער פֿעטער דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער שטוב. די משפּחה האָט געוווינט אין סערעט, אין דער בוקאָווינע, און יונה האָט, אַ פּנים, גוט געדענקט דעם נוסח פֿון זײַן טאַטן, חיים, וואָס האָט געדאַוונט סײַ בײַ די וויזשניצער חסידים, סײַ בײַ די סאַדעגערער. ווי עס דערציילט זײַן זון, איציק גאָטעסמאַן, האָט יונהס טאַטע אָנגעשטעלט אַ גמרא־מלמד צו לערנען מיט אים ווײַל קיין ישיבֿה איז אין סערעט נישט געווען. אַפֿילו מיט יאָרן שפּעטער, ווען יונה האָט שוין אויסשטודירט אויף דאָקטער און מער נישט געפֿירט קיין פֿרום לעבן, אַז ער איז געפֿאָרן צו גאַסט צו טאַטע־מאַמע האָט דער טאַטע אָנגעשטעלט פֿאַר אים אַ גמרא־לערער.
אונדזער שרײַבערין מרים האָפֿמאַן דערציילט אַז איר מאַן, מענדל ז״ל, אויך אַן אָפּשטאַמיקער פֿון די וויזשניצער חסידים, האָט געטאָן דאָס זעלבע. נישט געקוקט אויף דעם וואָס ער האָט נאָכן חורבן (בפֿרט נאָך דעם וואָס ער האָט אָנגעוווירן זײַן טאַטע־מאַמע, זײַן 12־יעריק ברידערל בנימעלע און דרײַ שוועסטער אין גאַזקאַמער) אָפּגעוואָרפֿן זײַן אמונה און אַפֿילו געהייסן זײַן פֿרוי נישט פּראַווען קיין שבת אָדער האַלטן אַ כּשרע קיך אויס כּעס צום אייבערשטן, פֿלעגט ער יעדן פּסח זיך אָנטאָן אַ יאַרמלקע און אָפּריכטן דעם גאַנצן סדר אויפֿן אַלטן שטייגער.
אויך מײַן טאַטע האָט יעדעס יאָר אָנגעפֿירט מיט אַ טראַדיציאָנעלן סדר אויף לשון־קודש כאָטש ער איז, אין פֿאַרגלײַך מיט יונהן און מענדלען, דווקא נישט דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער היים. ווי אַ דערוואַקסענער האָט ער זיך אַליין אויסגעלערנט ווי אָפּצוריכטן דעם סדר — מסתּמא טאַקע פֿון זײַן שוואָגער יונה — ווײַל ער האָט געוואָלט אַז דער סדר זאָל האָבן אַ דורותדיק פּנים.
מיט אַנדערע ווערטער, אין יענע יאָרן איז געווען אָנגענומען אַז איינער וואָס האַלט זיך פֿאַר אַ פֿולשטענדיקן סעקולערן ייִד קען נאָך אַלץ, כאָטש איין מאָל אַ יאָר, אָנפֿירן מיט אַ רעליגיעזע צערעמאָניע (אַפֿילו אַ דרײַ־שעהיקן ריטואַל ווי דער סדר), כאָטש עס דערמאָנט גאָט אויף שריט און טריט.
אַן אַטעיִסט וואָלט אפֿשר געשטעלט די פֿראַגע: וואָס איז דער שׂכל פֿון מאַכן ברכות און דורכפֿירן רעליגיעזע ריטואַלן ווען מע גלייבט אַליין נישט אין דעם? איז דאָס נישט אַ מין נישט־אויסגעהאַלטנקייט? מײַן טאַטע ע״ה פֿלעגט, למשל, יעדן שבת מאַכן קידוש און המוציא אויף אַזאַ נאַטירלעכן אופֿן, אַז איך בין געווען זיכער ער איז אַ גלייביקער. און דערפֿאַר ווען איך האָב צו 17 יאָר אַליין זיך פֿאַראינטערעסירט אין גײַסטיקע ענינים און געפּרוּווט פֿאַרפֿירן אַ שמועס מיט אים וועגן דעם, האָט ער פּלוצלינג אויסגערופֿן: „פֿאַר וואָס פֿרעגסטו מיך די אַלע שאלות? דו ווייסט דאָך, אַז איך בין אַן אַטעיִסט!‟
„דו ביסט אַן אַטעיִסט?‟ האָב איך איבערגעפֿרעגט, אַ פֿאַרחידושטע. „פֿאַר וואָס זשע האָסטו די אַלע יאָרן געמאַכט קידוש און המוציא יעדן שבת?‟
זײַן ענטפֿער: „צוליב אײַך!‟
לאַנגע יאָרן האָב איך איבערגעקלערט וואָס עס מיינט טאַקע דער „צוליב אײַך‟. הייסט עס, אַז ער אַליין האָט נישט הנאה געהאַט דערפֿון? אַז דאָס איז בלויז געווען אַ מיטל צו פֿאַרבעסערן די שאַנסן אַז זײַנע קינדער זאָלן זיך שטאַרק אידענטיפֿיצירט ווי ייִדן?
אַז איך קלער איצט וועגן דעם, זעט מיר אויס אַז עס זענען מסתּמא געווען עטלעכע סיבות פֿאַר וואָס די דרײַ וועלטלעכע ייִדן (צוויי פֿון זיי — געשוווירענע אַטעיִסטן) און אַ סך אַנדערע פֿון זייער דור, זענען געווען גרייט אָנצופֿירן מיט אַ רעליגיעזן סדר. ערשטנס, ווי מײַן טאַטע האָט געזאָגט, האָבן זיי עס געטאָן פֿאַר זייערע קינדערס וועגן. ס׳שטייט דאָך בפֿירוש געשריבן אין דער הגדה: „והגדת לבנך — זאָלסט דערציילן דײַנע קינדער וואָס ס׳איז געשען אין לאַנד מצרים‟.
נו, אויב אַזוי, האָבן זיי דאָך געקענט פּשוט דערציילן די געשיכטע פֿון די ייִדן אין מצרים און זייער באַפֿרײַונג אויף אַ סעקולערן אופֿן, אָן צו דערמאָנען גאָט בכלל. זיי האָבן געקענט ניצן די הגדה אַרויסגעגעבן פֿונעם אַרבעטער־רינג אָדער אַן אַנדער סעקולערער ייִדישער אינסטיטוציע. זיי האָבן דאָס אָבער נישט געטאָן. יאָ, אויפֿן סדר־טיש זענען טאַקע געלעגן די וועלטלעכע הגדות, כּדי מע זאָל קענען זינגען בציבור די שיינע מאָדערנע ייִדישע לידער ווי אַבֿרהם רייזענס „אויפֿן ניל‟, דוד עדעלשטאַדטס „אין דעם לאַנד פֿון פּיראַמידן‟ און יצחק לוקאָווסקיס „חד גדיא‟. די וועלטלעכע הגדה איז אָבער בלויז געווען אַ צוגאָב צום סדר, נישט דער הויפּטטעקסט.
מיט אַנדערע ווערטער, די אָ דרײַ וועלטלעכע ייִדיש־רעדנדיקע ייִדן האָבן געוואָלט ביידע: סײַ דעם כּמעט צוויי טויזנט־יאָריקן נוסח, סײַ די וועלטלעכע ייִדישע עלעמענטן.
אויב אַזוי איז די כּוונה, אַ פּנים, געווען עפּעס שטאַרקערס ווי בלויז איבערגעבן די געשיכטע פֿון יציאת־מצרים. ס׳איז אויך געווען אַן אופֿן צו ווײַזן דעם ייִנגערן דור ווי רײַך און ווי טיף איז די ייִדישע טראַדיציע; אַז ייִדיש איז נישט בלויז אַ לשון נאָר אַ גאַנצע קולטור, וואָס איז אָנגעזאַפּט מיט רעליגיעזן וויסן; אַז אַ ייִד דאַרף קענען, אָדער כאָטש זײַן היימיש מיט, דעם רעליגיעזן אַספּעקט פֿון דער ייִדישער טראַדיציע, אַפֿילו אויב ער אַליין איז נישט קיין פֿרומער.
פֿון מײַן זײַט בין איך גאָר צופֿרידן וואָס איציק גאָטעסמאַן האָט אָנגעהאַלטן די רעקאָרדירונג פֿון זײַן טאַטן. איצט קען איך — און ווער נאָך עס וויל נאָר — זיך אויסלערנען דעם סדר־נוסח פֿון די אַמאָליקע בוקאָווינער ייִדן און דערבײַ באַרײַכערן דעם אייגענעם סדר.
The post Longing for the way secular Jews used to be appeared first on The Forward.
Uncategorized
Iran War Increases Threat to Sweden, Security Service Says
Swedish Security Service Chief Charlotte von Essen speaks next to Fredrik Hallstroem, chief of operations, during a press conference where the Swedish Security Service (SAPO) presents the situational picture of the country’s security, in Stockholm, Sweden, March 18, 2026. Photo: TT News Agency/Claudio Bresciani via REUTERS
Sweden‘s Security Service (SAPO) warned on Wednesday of increased threats to the Nordic nation from the war in Iran, including risks to Jewish targets, as it released its annual national security assessment.
“History has shown that a desperate and pressured regime can be a dangerous regime,” SAPO operative chief Fredrik Hallstrom told a press conference, referring to the US-Israeli war on Iran.
Iran has long been considered a serious threat, and Swedish authorities have noted how criminal networks – already at the center of a decade-long surge in gang-related violence – have been exploited by state actors to carry out attacks.
“The US-Israeli military operation against Iran, and the countermeasures carried out by Iran, have increased the threat against American, Israeli, and Jewish targets in Sweden,” Security Service Chief Charlotte von Essen said in the report.
In recent years, the agency has also highlighted threats from China and, above all, Russia, which it describes as increasingly willing to take risks in support of its war in Ukraine — including through hybrid operations across Europe.
“Overall, we expect that the threat levels against Sweden will continue to deteriorate in the coming years,” von Essen said, adding that Russia was regarded as a primary driver.
While it is difficult to determine what can be linked to a particular actor, Sweden assesses that Russia is behind several sabotage incidents in Europe targeting critical infrastructure, the security service said. Moscow has denied any involvement.
The agency said it has reviewed hundreds of cases of suspected sabotage in Sweden, including of underwater cables, electricity substations and water-treatment facilities.
“It has so far not been possible to link any physical sabotage to a foreign power,” it said.
The comments came as Iran executed a Swedish citizen on Wednesday, according to Sweden‘s foreign minister, who added that she had summoned the Iranian ambassador in Stockholm to condemn the decision.
The person, who was not named, was arrested in Iran in June of last year and Sweden has repeatedly raised the case with Iranian officials, Foreign Minister Maria Malmer Stenergard said.
“The death penalty is an inhumane, cruel, and irreversible punishment. Sweden, together with the rest of the EU, condemns its application in all circumstances,” Stenergard said.
The legal proceedings leading up to the execution did not meet the standards of due process, she added.
The European Union’s foreign policy chief Kaja Kallas condemned the execution in a statement on Wednesday evening.
“The appalling human rights situation in Iran and the alarming increase in executions are intolerable and show the regime’s true colors,” she said, sending condolences to the family of the citizen.
The Swedish foreign ministry and the Iranian embassy in Stockholm did not immediately respond to a request for comment when contacted by Reuters via phone and email.