Uncategorized
Jewish caricature in Ukrainian Christmas tradition resurfaces at New Jersey church, drawing criticism
(JTA) — It had all the trappings of a conventional Christmas pageant: the three wise men, Christmas carols, and children dressed as angels.
But there was a twist: This pageant, performed on Sunday in New Jersey, also included a Hasidic Jewish caricature, carrying a sack of coins and dancing with the devil.
Earlocks swaying, the character called Moshko entered the room to the tune of “Hava Nagila,” offered a greeting in mock Yiddish, and announced that he was selling liquor, in a brazen effort to distract the Christians from reverence about the birth of Jesus.
The pageant that took place at St. Mary Protectress Ukrainian Orthodox Church in Clifton, New Jersey, is known as a vertep — a form of theater prominent in Slavic Christmas celebrations. Caricatures of Jewish figures that promote stereotypes about Jews and greed are a longstanding and frequent feature.
Especially as Ukraine has sought to shed any association with antisemitism amid its ongoing conflict with Russia, calls to remove the vertep’s antisemitic components have gained traction. In recent years, some have replaced Jews with Russians as the villainous characters.
But some communities have continued to embrace the Jewish caricature — leading Lev Golinkin, a Jewish author born in Ukraine who has written about antisemitism there, recently to call out the importation of antisemitic stereotypes from the old country to Ukrainian diaspora communities, usually under the auspices of the Catholic church.
Golinkin said in an interview that seeing the Clifton pageant on Facebook, where the church posted a video, was a “jarring” reminder of antisemitism he experienced as a child.
“It feels like a betrayal,” Golinkin said. “America should be where things are left behind and there are new starts — and there you have this show, this pageant that it seems like it’s a new generation of mockery, teaching kids to mock.”
The Anti-Defamation League condemned the pageant’s contents after learning about it from the Jewish Telegraphic Agency.
“There is no place for antisemitic stereotypes in any religious celebration,” Scott Richman, the regional director of ADL New York and New Jersey, said in a statement. “At a time when antisemitism is surging to alarming levels, continuing harmful stereotypes — even in the context of traditional religious customs — undermines the efforts built to understand and maintain safety for Jewish communities.”
Richman said his office was reaching out to “local leaders to discuss the harm these portrayals cause” but said he had not yet been in touch with St. Mary Protectress, a small church in a suburb with a growing Orthodox Jewish population.
“We hope future celebrations will focus on the joy of the holiday season and the shared values that bring us together, rather than reviving centuries-old stereotypes that have no place in today’s society,” Richman said.
St. Mary Protectress, which had invited members to the pageant by saying on Facebook that it would “take us back to our childhood Christmas,” did not respond to requests for comment. Neither did two organizations serving Ukrainians in the United States, the Ukrainian Institute of America and the Ukrainian American Cultural Center of New Jersey.
Ukrainians have addressed the vertep’s portrayal of Jews in the past. In a 2017 interview with Ukrainian Jewish Encounter, a nonprofit aiming to build bridges between Ukrainians and Jews, the writer and art critic Diana Klochko explained that antisemitism was long baked into Ukrainian society.
“There was also a lot of it in everyday Ukrainian life, and this was fed by unacceptability, negligence, or threat,” Klochko said. “There were very many situations that constantly spilled over into what is, one way or another, a very strong antisemitic motif in Christianity itself. And it exists in the vertep, too.”
But she added, “You have to understand that this is history, and it is not mandatory to drag this from tradition, from history, into the contemporary world.”
The St. Mary Protectress pageant conformed to the patterns that make up the traditional vertep: a retelling of the Christmas story (sans a Jesus character) blended with a satirical take on Ukrainian issues of the day. After discovering that his prospective customers prefer Jesus to alcohol, the Jewish character reports to King Herod, the Roman Jewish king overseeing Jerusalem, about the threat to his power. Herod dispatches soldiers to kill Jesus.
The arc amounts to a romp through antisemitic tropes, from the charge that Jews killed Jesus to the theories that Jews are greedy, use Christian blood in their rituals and exercise inordinate power. The tropes have been used to justify centuries of violent antisemitism, including but not only by the church.
Evolved from puppet theater, the vertep includes a cast of Ukrainian folkloric characters such as the Cossack, the Pole, the Muscovite, the Lithuanian, the Roma and the Jew — referred to in the story as Moshko the “zhyd,” a derogatory term for “Jew.”
In the St. Mary vertep, Moshko introduces himself as a “zhyd,” and Sarah introduces herself as a “zhydivka.”
Though the word was once an acceptable word for “Jew” in Ukrainian, it is widely considered a slur today. Still, it remains contested in Ukraine: In 2012, a member of an antisemitic political party in the Ukrainian government referred to Ukrainian-American actress Mila Kunis as a “zhydovka” on a Facebook post, causing immediate backlash from the Jewish community. The country’s justice ministry ruled that the use of the word was acceptable because it appears in the official Ukrainian dictionary.
Hearing the slur being used in his own state felt especially distressing to Golinkin.
“‘Zhyd out’ was ‘kike out’ — just a slogan in my childhood. I saw it written in alleyways, and in bathroom stalls, and it was a call to cleanse Ukraine. When things go bad and things fall apart, the solution is ‘Jew out,’” Golinkin said, adding, “We left everything in Ukraine to have a life in which you don’t hear ‘Jew, out.’”
After Russia invaded Ukraine in 2022, Golinkin wrote about how his sense of identity as a Ukrainian was deepening. The pageant in Clifton, he said, would not erase all that is positive about Ukrainian culture.
“Choosing this filth is just a shameful thing to do,” Golinkin said. “It doesn’t do justice to Ukraine which has so much more than this.”
The post Jewish caricature in Ukrainian Christmas tradition resurfaces at New Jersey church, drawing criticism appeared first on The Forward.
Uncategorized
Longing for the way secular Jews used to be
איך זיץ דאָ און הער זיך צו צום קול פֿון מײַן פֿעטער יונה ז״ל ווי ער ריכט אָפּ דעם פּסח־סדר אינעם יאָר 1962… און איך קוועל דערפֿון.
יונה גאָטעסמאַן איז געווען אַ סעקולערער ייִד, אָדער ווי מע פֿלעג עס רופֿן אין יענע יאָרן — אַ וועלטלעכער. ער האָט נישט געהיט שבת אָדער כּשרות, און טאַקע דערפֿאַר איז בײַ אים נישט געווען קיין מניעה צו רעקאָרדירן זײַן קול בײַם סדר. אָבער ווען מע הערט ווי ער זאָגט דעם יום־טובֿדיקן קידוש, אָדער דעם „הא לחמא עניא‟ (די דערקלערונג וואָס רופֿט יעדן איינעם וואָס ס׳איז הונגעריק צו קומען און עסן) אָדער דעם „אחד מי יודע‟, דאַכט זיך דיר אַז סע זינגט אַ פֿרומער ייִד מיט אַ קיטל. ער זאָגט די הגדה מיט אַ ניגון וואָס חזרט זיך כּסדר איבער און די ווערטער פֿליִען פֿאַרבײַ אַזוי גיך אַז ס׳איז מיר אַ מאָל שווער צו דערקענען וווּ ער האַלט. אָבער טאַקע דערפֿאַר קלינגט עס אַזוי נאַטירלעך.
אונטן קענט איר אַליין הערן ווי יונה גאָטעסמאַן ריכט אָפּ דעם סדר. די ערשטע 30 סעקונדעס זענען שווער צו הערן אָבער דערנאָך הערט מען שוין אַ סך בעסער.
ווי אַ סך ייִדן פֿון זײַן דור איז דער פֿעטער דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער שטוב. די משפּחה האָט געוווינט אין סערעט, אין דער בוקאָווינע, און יונה האָט, אַ פּנים, גוט געדענקט דעם נוסח פֿון זײַן טאַטן, חיים, וואָס האָט געדאַוונט סײַ בײַ די וויזשניצער חסידים, סײַ בײַ די סאַדעגערער. ווי עס דערציילט זײַן זון, איציק גאָטעסמאַן, האָט יונהס טאַטע אָנגעשטעלט אַ גמרא־מלמד צו לערנען מיט אים ווײַל קיין ישיבֿה איז אין סערעט נישט געווען. אַפֿילו מיט יאָרן שפּעטער, ווען יונה האָט שוין אויסשטודירט אויף דאָקטער און מער נישט געפֿירט קיין פֿרום לעבן, אַז ער איז געפֿאָרן צו גאַסט צו טאַטע־מאַמע האָט דער טאַטע אָנגעשטעלט פֿאַר אים אַ גמרא־לערער.
אונדזער שרײַבערין מרים האָפֿמאַן דערציילט אַז איר מאַן, מענדל ז״ל, אויך אַן אָפּשטאַמיקער פֿון די וויזשניצער חסידים, האָט געטאָן דאָס זעלבע. נישט געקוקט אויף דעם וואָס ער האָט נאָכן חורבן (בפֿרט נאָך דעם וואָס ער האָט אָנגעוווירן זײַן טאַטע־מאַמע, זײַן 12־יעריק ברידערל בנימעלע און דרײַ שוועסטער אין גאַזקאַמער) אָפּגעוואָרפֿן זײַן אמונה און אַפֿילו געהייסן זײַן פֿרוי נישט פּראַווען קיין שבת אָדער האַלטן אַ כּשרע קיך אויס כּעס צום אייבערשטן, פֿלעגט ער יעדן פּסח זיך אָנטאָן אַ יאַרמלקע און אָפּריכטן דעם גאַנצן סדר אויפֿן אַלטן שטייגער.
אויך מײַן טאַטע האָט יעדעס יאָר אָנגעפֿירט מיט אַ טראַדיציאָנעלן סדר אויף לשון־קודש כאָטש ער איז, אין פֿאַרגלײַך מיט יונהן און מענדלען, דווקא נישט דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער היים. ווי אַ דערוואַקסענער האָט ער זיך אַליין אויסגעלערנט ווי אָפּצוריכטן דעם סדר — מסתּמא טאַקע פֿון זײַן שוואָגער יונה — ווײַל ער האָט געוואָלט אַז דער סדר זאָל האָבן אַ דורותדיק פּנים.
מיט אַנדערע ווערטער, אין יענע יאָרן איז געווען אָנגענומען אַז איינער וואָס האַלט זיך פֿאַר אַ פֿולשטענדיקן סעקולערן ייִד קען נאָך אַלץ, כאָטש איין מאָל אַ יאָר, אָנפֿירן מיט אַ רעליגיעזע צערעמאָניע (אַפֿילו אַ דרײַ־שעהיקן ריטואַל ווי דער סדר), כאָטש עס דערמאָנט גאָט אויף שריט און טריט.
אַן אַטעיִסט וואָלט אפֿשר געשטעלט די פֿראַגע: וואָס איז דער שׂכל פֿון מאַכן ברכות און דורכפֿירן רעליגיעזע ריטואַלן ווען מע גלייבט אַליין נישט אין דעם? איז דאָס נישט אַ מין נישט־אויסגעהאַלטנקייט? מײַן טאַטע ע״ה פֿלעגט, למשל, יעדן שבת מאַכן קידוש און המוציא אויף אַזאַ נאַטירלעכן אופֿן, אַז איך בין געווען זיכער ער איז אַ גלייביקער. און דערפֿאַר ווען איך האָב צו 17 יאָר אַליין זיך פֿאַראינטערעסירט אין גײַסטיקע ענינים און געפּרוּווט פֿאַרפֿירן אַ שמועס מיט אים וועגן דעם, האָט ער פּלוצלינג אויסגערופֿן: „פֿאַר וואָס פֿרעגסטו מיך די אַלע שאלות? דו ווייסט דאָך, אַז איך בין אַן אַטעיִסט!‟
„דו ביסט אַן אַטעיִסט?‟ האָב איך איבערגעפֿרעגט, אַ פֿאַרחידושטע. „פֿאַר וואָס זשע האָסטו די אַלע יאָרן געמאַכט קידוש און המוציא יעדן שבת?‟
זײַן ענטפֿער: „צוליב אײַך!‟
לאַנגע יאָרן האָב איך איבערגעקלערט וואָס עס מיינט טאַקע דער „צוליב אײַך‟. הייסט עס, אַז ער אַליין האָט נישט הנאה געהאַט דערפֿון? אַז דאָס איז בלויז געווען אַ מיטל צו פֿאַרבעסערן די שאַנסן אַז זײַנע קינדער זאָלן זיך שטאַרק אידענטיפֿיצירט ווי ייִדן?
אַז איך קלער איצט וועגן דעם, זעט מיר אויס אַז עס זענען מסתּמא געווען עטלעכע סיבות פֿאַר וואָס די דרײַ וועלטלעכע ייִדן (צוויי פֿון זיי — געשוווירענע אַטעיִסטן) און אַ סך אַנדערע פֿון זייער דור, זענען געווען גרייט אָנצופֿירן מיט אַ רעליגיעזן סדר. ערשטנס, ווי מײַן טאַטע האָט געזאָגט, האָבן זיי עס געטאָן פֿאַר זייערע קינדערס וועגן. ס׳שטייט דאָך בפֿירוש געשריבן אין דער הגדה: „והגדת לבנך — זאָלסט דערציילן דײַנע קינדער וואָס ס׳איז געשען אין לאַנד מצרים‟.
נו, אויב אַזוי, האָבן זיי דאָך געקענט פּשוט דערציילן די געשיכטע פֿון די ייִדן אין מצרים און זייער באַפֿרײַונג אויף אַ סעקולערן אופֿן, אָן צו דערמאָנען גאָט בכלל. זיי האָבן געקענט ניצן די הגדה אַרויסגעגעבן פֿונעם אַרבעטער־רינג אָדער אַן אַנדער סעקולערער ייִדישער אינסטיטוציע. זיי האָבן דאָס אָבער נישט געטאָן. יאָ, אויפֿן סדר־טיש זענען טאַקע געלעגן די וועלטלעכע הגדות, כּדי מע זאָל קענען זינגען בציבור די שיינע מאָדערנע ייִדישע לידער ווי אַבֿרהם רייזענס „אויפֿן ניל‟, דוד עדעלשטאַדטס „אין דעם לאַנד פֿון פּיראַמידן‟ און יצחק לוקאָווסקיס „חד גדיא‟. די וועלטלעכע הגדה איז אָבער בלויז געווען אַ צוגאָב צום סדר, נישט דער הויפּטטעקסט.
מיט אַנדערע ווערטער, די אָ דרײַ וועלטלעכע ייִדיש־רעדנדיקע ייִדן האָבן געוואָלט ביידע: סײַ דעם כּמעט צוויי טויזנט־יאָריקן נוסח, סײַ די וועלטלעכע ייִדישע עלעמענטן.
אויב אַזוי איז די כּוונה, אַ פּנים, געווען עפּעס שטאַרקערס ווי בלויז איבערגעבן די געשיכטע פֿון יציאת־מצרים. ס׳איז אויך געווען אַן אופֿן צו ווײַזן דעם ייִנגערן דור ווי רײַך און ווי טיף איז די ייִדישע טראַדיציע; אַז ייִדיש איז נישט בלויז אַ לשון נאָר אַ גאַנצע קולטור, וואָס איז אָנגעזאַפּט מיט רעליגיעזן וויסן; אַז אַ ייִד דאַרף קענען, אָדער כאָטש זײַן היימיש מיט, דעם רעליגיעזן אַספּעקט פֿון דער ייִדישער טראַדיציע, אַפֿילו אויב ער אַליין איז נישט קיין פֿרומער.
פֿון מײַן זײַט בין איך גאָר צופֿרידן וואָס איציק גאָטעסמאַן האָט אָנגעהאַלטן די רעקאָרדירונג פֿון זײַן טאַטן. איצט קען איך — און ווער נאָך עס וויל נאָר — זיך אויסלערנען דעם סדר־נוסח פֿון די אַמאָליקע בוקאָווינער ייִדן און דערבײַ באַרײַכערן דעם אייגענעם סדר.
The post Longing for the way secular Jews used to be appeared first on The Forward.
Uncategorized
Iran War Increases Threat to Sweden, Security Service Says
Swedish Security Service Chief Charlotte von Essen speaks next to Fredrik Hallstroem, chief of operations, during a press conference where the Swedish Security Service (SAPO) presents the situational picture of the country’s security, in Stockholm, Sweden, March 18, 2026. Photo: TT News Agency/Claudio Bresciani via REUTERS
Sweden‘s Security Service (SAPO) warned on Wednesday of increased threats to the Nordic nation from the war in Iran, including risks to Jewish targets, as it released its annual national security assessment.
“History has shown that a desperate and pressured regime can be a dangerous regime,” SAPO operative chief Fredrik Hallstrom told a press conference, referring to the US-Israeli war on Iran.
Iran has long been considered a serious threat, and Swedish authorities have noted how criminal networks – already at the center of a decade-long surge in gang-related violence – have been exploited by state actors to carry out attacks.
“The US-Israeli military operation against Iran, and the countermeasures carried out by Iran, have increased the threat against American, Israeli, and Jewish targets in Sweden,” Security Service Chief Charlotte von Essen said in the report.
In recent years, the agency has also highlighted threats from China and, above all, Russia, which it describes as increasingly willing to take risks in support of its war in Ukraine — including through hybrid operations across Europe.
“Overall, we expect that the threat levels against Sweden will continue to deteriorate in the coming years,” von Essen said, adding that Russia was regarded as a primary driver.
While it is difficult to determine what can be linked to a particular actor, Sweden assesses that Russia is behind several sabotage incidents in Europe targeting critical infrastructure, the security service said. Moscow has denied any involvement.
The agency said it has reviewed hundreds of cases of suspected sabotage in Sweden, including of underwater cables, electricity substations and water-treatment facilities.
“It has so far not been possible to link any physical sabotage to a foreign power,” it said.
The comments came as Iran executed a Swedish citizen on Wednesday, according to Sweden‘s foreign minister, who added that she had summoned the Iranian ambassador in Stockholm to condemn the decision.
The person, who was not named, was arrested in Iran in June of last year and Sweden has repeatedly raised the case with Iranian officials, Foreign Minister Maria Malmer Stenergard said.
“The death penalty is an inhumane, cruel, and irreversible punishment. Sweden, together with the rest of the EU, condemns its application in all circumstances,” Stenergard said.
The legal proceedings leading up to the execution did not meet the standards of due process, she added.
The European Union’s foreign policy chief Kaja Kallas condemned the execution in a statement on Wednesday evening.
“The appalling human rights situation in Iran and the alarming increase in executions are intolerable and show the regime’s true colors,” she said, sending condolences to the family of the citizen.
The Swedish foreign ministry and the Iranian embassy in Stockholm did not immediately respond to a request for comment when contacted by Reuters via phone and email.
Uncategorized
Israel Doubles Troops in Hezbollah Fight, Searches Homes in South Lebanon
Israeli soldiers walk next to military vehicles on the Israeli side of the Israel-Lebanon border, amid escalation between Hezbollah and Israel, and amid the US-Israeli conflict with Iran, in northern Israel, March 16, 2026. Photo: REUTERS/Avi Ohayon
Israel has more than doubled the number of troops along its border with Lebanon since March 1 and they are searching homes in southern Lebanese villages that the military has ordered evacuated, a senior Israeli commander said on Wednesday.
As Israeli warplanes pound Beirut in operations against Hezbollah that have become the deadliest spillover of the US-Israeli war on Iran, heavy smoke could be seen rising from villages in southern Lebanon as troops fired artillery across the border.
Hundreds of thousands of Lebanese have fled southern Lebanon since Israel ordered people to clear the area south of the Litani River, viewed by Israel as a stronghold of Iran-backed terrorist group Hezbollah. The Shi’ite Islamist group has been firing rockets toward Israel since joining the war in support of Iran on March 2.
‘DEFENSIVE POSITIONS’ INSIDE LEBANON
“The plan is to make sure that Hezbollah does not have military infrastructure,” said the commander, whose name was withheld by the Israeli military on security grounds.
Speaking to Reuters in Eilon, an Israeli town four kilometers from the border, the commander, who is responsible for infantry warfare in Lebanon, declined to say how many troops Israel had now deployed in the area.
Describing the military’s fortifications inside Lebanon as “defensive positions,” he said troops were searching “the villages to see if Hezbollah hid weapons or communications centers.”
Asked if that included searching houses that residents had fled following Israeli orders, the commander said: “In some of the cases they hid their weapons in houses. We have no choice but to make sure that house is not a military installation.”
Two Israeli soldiers have been killed since the start of operations in southern Lebanon, the Israeli military says.
At least 968 people in Lebanon have been killed since the start of Israel‘s attacks, Lebanese authorities say.
Hezbollah has not provided regular updates on deaths among its fighters. On Monday, a Hezbollah official told Reuters that at least 46 had been killed so far.
LEBANESE VILLAGE OF KHIYAM AN INITIAL TARGET
The Israeli military is advancing slowly through southern Lebanon, aiming to completely clear the town of Khiyam as a first step before advancing toward the Litani River, according to a Lebanese security source and a foreign official tracking developments on the ground.
In response to a question on whether Israel intended to establish positions up to the Litani, the commander said it was not his decision. If troops receive orders, he added, they are “prepared to do all kind of operations.”
The Israeli military did not immediately comment on its operations in Khiyam, five kilometers inside the Lebanese border from the Israeli town of Metula.
Along the border near Metula, Reuters saw several Israeli military fortifications dug into hillsides, filled with rows of tanks, armed personnel carriers, and bulldozers.
Smoke rose from Khiyam throughout the day on Wednesday, and many of the buildings on the southern side of the town had been reduced to rubble. A neighboring town remains in ruins from Israel‘s attacks in 2024.
‘EVERY FIVE MINUTES YOU CAN HEAR THE BOMBS’
Israel‘s northern border area with Lebanon is known as the Upper Galilee, its rolling hills offering vantages into southern Lebanese villages now occupied and bombarded by Israeli troops.
Near Metula, Israeli Apache helicopters and jets were making near-constant sorties on Tuesday and Wednesday, with the sounds of rocket fire from Lebanon interspersed with the booms of Israeli artillery fire.
For residents of Israel‘s far north, the current war with Hezbollah has seen less rocket fire than during a year of fighting that ended in 2024.
Hezbollah‘s ability to launch missiles has largely been degraded, but it still retains capacity to strike areas deep inside Israel, Israeli officials say.
Ofer Moskovitz, 60, who works at an avocado farm in the area, and said being so close to the border meant he had little time to run to a bomb shelter when sirens signaled incoming Hezbollah fire.
Near his farm, the military dug out a muddy fortification from where troops fired artillery across the border.
“Every five minutes you can hear the bombs,” he said.