Uncategorized
ESPN broadcaster Chris Berman among International Jewish Sports Hall of Fame’s 11 inductees for 2023
(JTA) — Renowned broadcaster Chris Berman and a German Jew who once said hockey “saved me and my family from the Holocaust” are among the International Jewish Sports Hall of Fame’s annual class of inductees.
The 2023 class, shared exclusively with the Jewish Telegraphic Agency, includes athletes and sports figures from across sports and around the world — from water polo to fencing, and from the United States to Hungary.
Jed Margolis, president of the hall of fame, told JTA that the 11 inductees were selected from a list of 150 nominees submitted through an open process throughout the past year. A confidential election committee of around 20 athletes, past award winners and sports experts voted on a smaller list of approximately 30 finalists.
“I’m first of all impressed with how there’s no shortage of qualified people — world record holders, people who’ve been at the highest level of their sport and voted into their particular sport hall of fame,” Margolis said. “You would think that we may run out of people, but we’re getting great nominations all the time.”
Margolis added that honoring Jewish athletes can help push back against stereotypes that Jews may not be athletic — most infamously depicted in the 1980 film “Airplane!”
“If you take a look at the numbers of who we represent worldwide, what are we, about 0.02% of the world population, and we’ve won about 0.03% of the Olympic medals. So we’re boxing above our weight, so to speak,” Margolis said.
The 2023 class brings the hall’s total to 448 members since its inauguration in 1981. Shoe designer and Maccabiah athlete and philanthropist Stuart Weitzman is also being honored, as are the recently retired editors of the Jewish Sports Review magazine.
The Hall, which is housed at the Wingate Institute for Physical Education and Sport in Netanya, Israel, will recognize this year’s honorees at its next induction ceremony in July 2025. Inductees are announced annually, but the ceremony itself is held every four years, when the Maccabiah Games take place.
For now, here’s what you need to know about this year’s honorees.
Rudi Ball, ice hockey
Rudi Ball, center, scores a goal in December 1931. (ullstein bild via Getty Images)
A member of the International Ice Hockey Hall of Fame, Ball (1911-1975) was one of two Jewish athletes to represent Germany at the 1936 Winter Olympics, held in Germany six months before the Berlin summer games that drew the world’s attention to Adolf Hitler’s Nazi regime.
During Ball’s playing career, which spanned from 1928 to 1952, the right winger won eight German championships and a bronze medal in the 1932 Winter Olympics in Lake Placid.
When the German Olympic Committee threatened to remove Ball from the team because he was Jewish, his teammates threatened to boycott the Games. According to The Guardian, Ball may have struck a deal with the Nazi regime, agreeing to play for Germany if his parents were allowed out of the country. He later said, “I am the one who owes hockey. It saved me and my family from the Holocaust.”
Chris Berman, broadcaster
ESPN anchor Chris Berman speaks during the Pro Football HOF Centennial Class of 2020 enshrinement ceremonies in Canton, Ohio, Aug. 7, 2021. (MSA/Icon Sportswire via Getty Images)
Award-winning broadcaster Chris Berman has been an anchor for ESPN’s flagship program “SportsCenter” since 1979, a month after it launched. Berman, 67, has primarily been the face of the network’s football coverage, but he has also anchored the U.S. Open golf tournament and the NHL Stanley Cup Finals and has done play-by-play for Major League Baseball games as well.
Nicknamed “Boomer,” Berman was raised in a Jewish family in Irvington, New York. He is a six-time recipient of the National Sportscasters and Sportswriters Association’s National Sportscaster of the Year award, an inductee of the Sports Broadcasting Hall of Fame and has his own star on the Hollywood Walk of Fame.
David Blatt, basketball
David Blatt coaching during a Turkish Airlines Euroleague match between the Olympiacos and Bayern Munich in Athens, Greece, March 19, 2019. (Ayhan Mehmet/Anadolu Agency/Getty Images)
David Blatt is a decorated former basketball player, coach and executive whose career has included playing at Princeton University; professional basketball leagues in Israel, Italy, Russia, Turkey and Greece; and a stint as head coach of the NBA’s Cleveland Cavaliers.
Blatt, 63, who was born in Boston and grew up attending a Reform synagogue, moved to Israel in 1981, where he served in the military and played professionally for more than a decade before turning to coaching.
Blatt won championships and coaching accolades throughout his career, and has also played in the Maccabiah Games and coached in the Olympics. He led the Cavaliers to the 2015 NBA Finals in his first season as coach, and received a ring for the team’s championship the following year, despite being fired halfway through the season.
Deena Kastor, track & field
Deena Kastor attends an ASICS event, Feb. 27, 2020. (Carmen Mandato/Getty Images for ASICS)
A Boston-area native, Deena Kastor is an eight-time national champion in cross country who won a bronze medal at the 2004 Olympics and holds U.S. records for the 10-mile, 15-kilometer and 8-kilometer women’s road races. She previously held the U.S. record for women’s marathon and half marathon.
Kastor, 49, is a member of the National, New York and Southern California Jewish Sports Halls of Fame, and has also earned various honors from USA Track & Field.
Ilona Elek-Schacherer, fencing
The Hungarian fencer Ilona Elek-Schacherer wins in foil fencing during the Olympic Games, Aug. 1936. (Austrian Archives/Imagno/Getty Images)
Born in Budapest to a Jewish father and Catholic mother, Ilona Elek-Schacherer (1907-1988) would go on to become perhaps the greatest woman fencer of all time.
Elek-Schacherer competed in three Olympics for Hungary between 1936 and 1952, winning two gold medals and one silver medal. She also won 10 gold medals, five silver medals and two bronze medals in World Championships spanning 1934 to 1956. (It is unclear how she spent the war years.)
She won more international fencing titles than any other woman.
John Frank, football
John Frank, center, during a game at Candlestick Park on Dec. 7, 1990, in San Francisco, California. (Andrew D. Bernstein/Getty Images)
John Frank is a two-time Super Bowl champion tight end with the San Francisco 49ers who has enjoyed a successful second career as an otolaryngologist (ear, nose and throat doctor) with a focus on hair restoration surgery.
Frank, 60, also played football at Ohio State University, where he set a school record for receptions by a tight end and was twice honored as an Academic All-American. He was the team’s most valuable player his senior year.
Frank also co-founded the Israeli bobsled team and is a member of the Ohio State Athletic Hall of Fame, the National Jewish Sports Hall of Fame and the Western Pennsylvania Jewish Sports Hall of Fame.
Merrill Moses, water polo
Merrill Moses during a match between the United States and Russia in Kazan, Russia, July 27, 2015. (Streeter Lecka/Getty Images)
Merrill Moses is a three-time Olympic water polo goalkeeper who earned a silver medal at the 2008 Beijing Olympics and won the 1997 NCAA water polo championship with Pepperdine University.
Moses, 45, also played for the U.S. team in the 2012 and 2016 Olympics, and won gold medals at three Pan American Games in 2007, 2011 and 2015. He was inducted into the USA Water Polo Hall of Fame in 2021 and is also a member of the Southern California Jewish Sports Hall of Fame.
Moran Samuel, rowing
Moran Samuel competes during the 2022 World Rowing Championships in Racice, Czech Republic, Sept. 21, 2022. (Adam Nurkiewicz/Getty Images)
Moran Samuel is an Israeli world champion paralympic rower and basketball player. After suffering a spinal stroke in 2006, Samuel became paralyzed in her lower body.
Samuel, 40, played for Israel in the 2013 European Wheelchair Basketball Championship in Frankfurt. As a rower, she represented Israel at the Paralympic Games in 2012, 2016 and 2020. She won bronze and silver medals, respectively, in the latter two tournaments. Samuel also won a gold medal at the 2015 World Rowing Championships.
In 2012, Samuel won a race in single scull competition at a rowing tournament in Italy, but the event organizers were unable to play the Israeli national anthem — so she sang it herself.
Mordechai Spiegler, soccer
Mordechai Spiegler, far left, and the Israeli national soccer team lines up before a friendly match against Australia, May 25, 1970, in Mexico City. (Staff/AFP via Getty Images)
Considered among the best Israeli soccer players ever, Mordechai Spiegler’s crowning achievement was helping Israel qualify for the 1970 FIFA World Cup, the last time the country did so. He scored Israel’s only World Cup goal in history.
Spiegler, 78, was captain of the Israeli Olympic team that reached the quarterfinals at the 1968 Mexico City Olympics, and his 32 national team goals were a record until 2021. Spiegler also coached for many years in Israel. He is a member of the Israeli Football Hall of Fame.
Outside of Israel, Spiegler played for the vaunted Paris Saint-Germain club and for the New York Cosmos of the North American Soccer League, where he was teammates with the Brazilian soccer legend Pelé, who died last month.
Dwight Stones, track & field
Dwight Stones competes in the men’s high jump final during the 1984 United States Olympic Track and Field Trials in Los Angeles, June 1984. (David Madison/Getty Images)
Los Angeles native Dwight Stones is a two-time Olympic bronze medalist in high jump, including at the 1972 Munich Olympics, which was marred by the terrorist attack that killed 11 members of the Israeli delegation.
Stones, 69, won 19 national championships in his 16-year career, and still holds multiple world records. In 1984, he became the first athlete to both compete and be an announcer at the same Olympics. He has since served as a television analyst, including at the 2008 Summer Olympics.
Stones is a Maccabiah Games alum and is a member of the U.S. Track Hall of Fame, the California Sports Hall of Fame and the Orange County Jewish Sports Hall of Fame.
Ariel Ze’evi, judo
Israel’s Arik Ze’evi in action against France’s Frederic Demontfaucon in the Men’s -100kg class in Beijing, 2008. (Tony Marshall/PA Images via Getty Images)
Ariel Ze’evi is a retired Israeli judo champion.
Nicknamed “Arik,” the 45-year-old Bnei Brak native won a bronze medal at the 2004 Olympics as well as four European championships and a silver medal at the 2001 World Championships.
He also competed in the 1997 Maccabiah Games, two International Judo Federation Grand Slams (including a 2011 win) and two IJF Grand Prix.
Other honorees
Stuart Weitzman served as the U.S. team’s flag bearer. (Courtesy Maccabi USA)
The IJSHOF is also honoring shoe designer Stuart Weitzman with its lifetime achievement award and longtime co-editors of the Jewish Sports Review Ephraim Moxson and Shel Wallman with an award of excellence.
Weitzman is a Maccabiah pingpong medalist who has supported Maccabi USA with millions of dollars of support.
Moxson and Wallman recently concluded a 25-year run producing the Jewish Sports Review, a bimonthly magazine identifying Jewish athletes from college through professional sports.
—
The post ESPN broadcaster Chris Berman among International Jewish Sports Hall of Fame’s 11 inductees for 2023 appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Assailant stabs two men, one visibly Jewish, on Upper West Side
(JTA) — NEW YORK – An assailant stabbed two victims, at least one of whom was visibly Jewish, in an area of the Upper West Side known for its Jewish institutions.
Police said two male victims, aged 57 and 50, were in stable condition and being treated for stab wounds to the torso.
Rabbi Allen Schwartz of the neighborhood’s Congregation Ohab Tzedek told the Jewish Telegraphic Agency that one of the victims was a congregant who is visibly Jewish and wears a kippah.
Schwartz, who is in Israel, said he spoke to the congregant on the phone and that he is “alert.” “He may go home before Shabbos,” Schwartz said.
One person of interest has been taken into custody, according to the New York Police Department, who announced no immediate motive for the attack.
This article originally appeared on JTA.org.
The post Assailant stabs two men, one visibly Jewish, on Upper West Side appeared first on The Forward.
Uncategorized
What sort of Yiddish do Yiddishists speak today?
Ask the question: “What sort of Yiddish do Yiddishists speak?” and a jokester might respond: “Well, these days they speak English.”
But let’s consider the Yiddishists who really do speak it in order to preserve it as a living language, because they see it as a treasured part of the Ashkenazi cultural heritage.
Their purpose is different than the Hasidim who speak the language as a way of preserving their religious lifestyle and traditional Jewish values.
Linguist Emma Breslow recently defended her dissertation about the way that Yiddishists speak the language. She interviewed 30 Yiddish speakers at the annual week-long Yiddish immersion retreat Yiddish Vokh and also met with Yiddish speakers from New York, Boston and Montreal.
When she asked people whether they considered themselves Yiddishists, most said no. Perhaps the words Yiddishism and Yiddishist sound rather old-fashioned today. Since Breslow couldn’t find a label that speakers could agree on, she uses the phrase “minority-context Yiddish community” in her study. This category, she writes, also includes former Hasidim who occasionally participate in Yiddishist gatherings.
One surprise in her dissertation is the diversity in this community’s Yiddish. An outsider might assume that all Yiddishists speak the same but that isn’t so: some adhere to Standard Yiddish — the literary standard established by the YIVO Institute for Jewish Research and used in most Yiddish language courses today. Others use the Polish or Ukrainian Yiddish dialect or switch dialects. Sometimes they would say gut (good) and other times — git; sometimes zogn (to say) and other times — zugn.
When Breslow asked people their opinion of Standard Yiddish she mainly received negative answers, although some acknowledged that Standard Yiddish could be useful for learning the language, since the spelling closely matches the pronunciation.
Some interviewees made unexpected comments about Standard Yiddish, as in “Nobody speaks that,” even if, being at the Yiddish Vokh, they might have earlier chatted with Standard Yiddish speakers, and even heard children speak it as a native language. Her dissertation discusses this feeling they have that Standard Yiddish lacks authenticity — maybe precisely because so few people speak it from birth.
The minority-context Yiddish community consists of several groups: a) native speakers — those who speak Yiddish well from home; b) heritage speakers — those who heard it as children, but don’t speak it well; c) students and others who studied the language as adults, and d) former Hasidim, who now live in the larger secular world. Each group speaks differently, but there are interesting points of comparison.
Among her subjects, the former Hasidim speak so-called Hasidic Yiddish — a dialect that linguists have been researching intensely in recent years. Students mostly speak a sort of Standard Yiddish, which they learned from their teachers. All of the Yiddish speakers often exhibited a certain influence or interference from English; no surprise, considering that Hasidim — the largest group of Yiddish speakers today by far — mix English words into their Yiddish too.
Breslow’s quotations include interesting examples of code-switching — when speakers go back and forth between languages. Some of the younger speakers use the word like as a discourse marker in their Yiddish just as in their English.
A second topic of Breslow’s investigation is the articulation of the Yiddish letter reysh, which is similar to the R sound. In the older dialects there were two sorts of reysh: the throat (uvular) reysh, like in French or Modern Hebrew, and the tongue-tip (apical) reysh, as in Russian or Spanish. In addition to those two pronunciations, today’s Yiddishists also use the English-style (retroflex) reysh. Interestingly, linguist Uriel Weinreich, who authored the textbook, cautioned in the preface that students should not use the American reysh.
The grammar of the Yiddishists is also worth examining. Although many have taken courses teaching the grammar of Standard Yiddish, they don’t necessarily follow the rules. That shouldn’t come as a surprise, since even authentic Yiddish speakers of previous generations spoke in dialects that differed considerably from the way Yiddish was written in books and in the press. That’s why there’s no reason to criticize Hasidim for “ruining the grammar,” as many non-Hasidic Yiddish speakers do, since Yiddish speakers have been “ruining” the proper grammar for centuries.
The post What sort of Yiddish do Yiddishists speak today? appeared first on The Forward.
Uncategorized
Argentina rabbi: What can can learn from losing the World Cup?
דעם פֿאַרגאַנגענעם זונטיק, גלײַך נאָכן סוף פֿונעם וועלט־בעכער טורניי 2026 האָב איך אָנגערופֿן אַ גוטן פֿרײַנד אין אַרגענטינע, כּדי צו הערן ווי עס גייט אים.
איך בין ממש צעבראָכן — האָט ער געזאָגט — פֿאַרוואָס האָט דער אויבערשטער דאָס געטאָן?!
האָב איך אים געענטפֿערט: — איך בין נישט דעם אויבערשטנס בוכהאַלטער, און זיכער נישט זײַן אַדוואָקאַט. איך ווייס נישט פֿאַרוואָס ער טוט וואָס ער טוט, און פֿאַרוואָס ער טוט נישט וואָס ער טוט נישט. איך מיין אַז די וויכטיקסטע פֿראַגע איז נישט: „פֿאַרוואָס איז דאָס געשען“? נאָר גיכער: „וואָס איצט? וואָס קענען מיר זיך דערפֿון לערנען?“
האָט ער מיך געפֿרעגט, וואָס איך האַלט איז דער מוסה־השׂכּל. האָב איך אים געפֿרעגט צי ער געדענקט די מעשׂה פֿון יונה.
— אַוודאי. דער פֿיש האָט אים אײַנגעשלונגען.
ריכטיק — האָב איך געזאָגט — אָבער דאָס איז בלויז דער ערשטער טייל פֿון דער מעשׂה. נאָך דעם וואָס יונה האָט אין נינווה איבערגעגעבן די נבֿואה, מיט וועלכער דער אויבערשטער האָט אים געשיקט, איז ער אַרויס פֿון שטאָט און זיך אַוועקגעזעצט צו זען וואָס עס וועט ווערן.
דער אויבערשטער האָט דעמאָלט געמאַכט אויפֿוואַקסן אַ קיקיון, וואָס האָט אים געגעבן שאָטן, און יונה האָט זיך זייער געפֿרייט. אָבער אויף מאָרגן האָט דער אויבערשטער געשיקט אַ וואָרעם, וואָס האָט פֿאַרדאָרבן דעם קיקיון, און דער בוים איז פֿאַרטריקנט געוואָרן.
ווען די זון האָט שטאַרק געברענט, האָט יונה געליטן פֿון דער היץ און איז געוואָרן גאָר פֿאַרצווייפֿלט. האָט אים דער אויבערשטער געפֿרעגט: טרויערסטו איבערן קיקיון?
און יונה האָט געענטפֿערט: יאָ, ביז צום טויט.
האָט דער אויבערשטער געזאָגט: דו באַדויערסט אַ קיקיון, וואָס דו האָסט נישט פֿאַרפֿלאַנצט און נישט אויפֿגעהאָדעוועט. אין איין נאַכט איז ער אויפֿגעקומען, און אין איין נאַכט איז ער פֿאַרגאַנגען.
און זאָל איך דען נישט רחמנות האָבן אויף דער גרויסער שטאָט נינווה, וווּ עס וווינען מער פֿון צוועלף טויזנט מענטשן?“…
די מעשׂה שטעלט אונדז פֿאָר אַ פּשוטע אָבער טיפֿע פֿראַגע: וואָס פֿאַרדינט טאַקע אונדזער גרעסטע זאָרג?
און דאָ קומען מיר צוריק צום וועלט־בעכער. עס איז גאָר פֿאַרשטענדלעך, אַז אַן אַרגענטינער זאָל זײַן אַנטוישט ווען זײַן מאַנשאַפֿט פֿאַרשפּילט. ספּאָרט רופֿט אַרויס שטאַרקע געפֿילן, און דאָס איז דווקא איינע פֿון די סיבות, פֿאַרוואָס מענטשן האָבן עס אַזוי ליב.
— דײַן טרויער איז נישט קיין חסרון — האָב איך אים געזאָגט — פֿאַרקערט. עס ווײַזט, אַז דו ביסט אַ מענטש מיט געפֿיל. און געפֿיל איז אַ טײַערע מידה.
אָבער ווען די ערשטע אַנטוישונג הייבט שוין אָן זיך אָפּצושוואַכן, איז כּדאַי זיך צו פֿרעגן: וואָס נאָך אין לעבן פֿאַרדינט אַזאַ מאָס פֿון דײַן איבערגעגעבנקייט?
באַטראַכט נאָר אַ מאָמענט. דו האָסט נישט געקענט ברענגען דעם נצחון, און דו האָסט אויך נישט גורם געווען די מפּלה. און דאָך האָט דער רעזולטאַט, וואָס איז בכלל נישט געווען אין דײַנע הענט, אַזוי שטאַרק באַווירקט דײַנע געפֿילן.
אפֿשר וואָלט זיך געלוינט אַרײַנצולייגן די זעלבע עמאָציאָנעלע ענערגיע אין אַן אַנדער מין „פֿאַרמעסט“ — אין אַזאַ, וווּ דײַנע באַשלוסן און דײַנע מעשׂים קענען טאַקע מאַכן אַן אמתן חילוק.
וואָס פֿאַר אַ פֿאַרמעסט מיין איך? דאָ קומט אַרײַן אַן אויסערגעוויינטלעכע הוראה פֿונעם רמב״ם.
דער רמב״ם שרײַבט, אַז יעדער מענטש דאַרף שטענדיק זען זיך אַליין און די גאַנצע וועלט ווי פּונקט באַלאַנצירט צווישן זכות און חובֿה.
איין מצווה. איין גוט וואָרט. איין מעשׂה פֿון חסד. אַפֿילו איין גוטער געדאַנק.
יעדער איינער פֿון זיי קען איבערוועגן די גאַנצע וואָג לטובֿה — נישט נאָר פֿאַר זיך אַליין, נאָר פֿאַר דער גאַנצער וועלט.
מיר טראַכטן אָפֿט: וואָס מאַכט אויס וואָס איך׳ל טאָן? איך בין דאָך בלויז איין מענטש צווישן אַכט ביליאָן? דער רמב״ם בעט אונדז צו קוקן אויף דער וועלט מיט אַנדערע אויגן:
שטעל זיך פֿאָר אַ וואָג. אויף איין זײַט שטייען פֿיר ביליאָן מענטשן. אויף דער צווייטער זײַט — נאָך פֿיר ביליאָן. די וואָג איז פּונקט באַלאַנצירט. איצט שטעל זיך פֿאָר, אַז דו טרעטסט צו און באַשליסט אויף וועלכער זײַט זיך צו שטעלן. אין יענער רגע ווערט דײַן באַשלוס דער באַשליסנדיקער. דו ביסט דער וואָס האָט איבערגעוואָגן די גאַנצע וואָג.
אויב דאָס קלינגט צו אַבסטראַקט, לאָמיר זיך אומקערן צום וועלט־בעכער.
דער גאַנצער טורניר — נאָך וואָכן פֿון שפּילן, צענדליקער נאַציאָנאַלע מאַנשפֿאַטן און הונדערטער שפּילער — איז דער סוף באַשלאָסן געוואָרן דורך איין איינציקן מאָמענט.
איין שפּילער. איין גאָל. אַזוי איז אויך אין דער רוחניותדיקער וועלט.
דער גרויסער געראַנגל צווישן גוטס און שלעכטס, וואָס באַגלייט די גאַנצע געשיכטע פֿון דער מענטשהייט, קען אויסזען ווי עפּעס צו גרויס, כּדי אַ יחיד זאָל קענען אײַנווירקן דערויף.
אָבער אויב די וואָג איז טאַקע באַלאַנצירט, ווי דער רמב״ם באַשרײַבט, קען דער גאַנצער סוף־רעזולטאַט אָפּהענגען פֿון איין מענטש. פֿון איין מצווה. פֿון איין גוט וואָרט. פֿון איין גוטן געדאַנק.
און יענער מענטש קען זײַן דווקא דו אַליין. מיט דעם באַשלוס וואָס ליגט הײַנט אין דײַנע הענט.
עס איז דאָ נאָך אַן ענין, וואָס דער וועלט־בעכער קען אונדז לערנען. די נבֿיאים באַשרײַבן אַ צײַט, ווען די וועלט וועט דערגרייכן איר אמתן ציל. דעמאָלט וועט דער משיח קומען און ברענגען אַן עפּאָכע פֿון שלום, גערעכטיקייט און אַלגעמיינער דערקענונג פֿון גאָט.
קען מען זיך פֿרעגן: ווי אַזוי איז עס מעגלעך, אַז איין מענטש זאָל אינספּירירן די גאַנצע וועלט?
אָבער טראַכט צוריק וועגן דעם וואָס מיר האָבן פּונקט איצט מיטגעזען. ביליאָנען מענטשן האָבן אין איין אויגנבליק זיך צוגעקוקט אויף איין מענטש: ליאָנעל מעסי.
פֿאַר אַ קורצן מאָמענט איז ער געוואָרן דער צענטער פֿונעם אויפֿמערק פֿון ביליאָנען מענטשן!
אויב דאָס איז מעגלעך אין דער וועלט פֿון ספּאָרט, איז עס נאָך מער פֿאַרשטענדלעך, אַז עס וועט קומען אַ טאָג, ווען די גאַנצע מענטשהייט וועט זיך ווענדן צו אַ פֿירער, וועמענס כּוח וועט נישט ליגן אין זײַנע פֿיס, נאָר אין זײַן רוח.
משיח וועט נישט פֿאַראייניקן מענטשן אַרום אַ פּילקע. ער וועט פֿאַראייניקן זיי אַרום אמת. אַרום גוטסקייט. אַרום גערעכטיקייט. אַרום שלום. און אַרום דער ידיעה פֿון ג-טליכקייט.
איך האָב דעמאָלט צוגעגעבן מיט ַא שמייכל: „ס׳איז דאָ אַ טשיקאַווער צופֿאַל. דער נאָמען Messi קלינגט ַא ביסל ענלעך צו Messiah.
אַוודאי איז דאָס בלויז אַ לשון־צופֿאַל. אָבער אַ מאָל קען אַ קליינע צופֿעליקייט דינען ווי אַ בריק צו אַ גרעסערן געדאַנק. און דער געדאַנק איז פּשוט:
אויב די גאַנצע וועלט קען זיך פֿאַראייניקן אַרום אַ פֿוסבאָל־פֿינאַל, אויב ביליאָנען מענטשן קענען זיך טיילן די זעלבע האָפֿענונג, די זעלבע שפּאַנונג און די זעלבע באַגײַסטערונג, דערמאָנט דאָס אונדז, אַז די מענטשהייט איז פֿעיִק זיך צו פֿאַראייניקן.
די פֿראַגע איז נאָר: אַרום וואָס?
די נבֿיאים זעען פֿאָרויס א טאָג, ווען די וועלט וועט זיך פֿאַראייניקן נישט אַרום קיין שפּיל, נאָר אַרום אַ ציל. נישט אַרום אַ געווינער, נאָר אַרום אמת. נישט אַרום אַ גאָל, נאָר אַרום דעם אויבערשטן.
און ביז עס קומט יענער טאָג, האָט יעדער איינער פֿון אונדז זײַן אייגענע ראָלע. מיר דאַרפֿן נישט וואַרטן אויף אַ פֿולן סטאַדיאָן. מיר דאַרפֿן נישט וואַרטן אויף אַ וועלט־פֿינאַל. און מיר דאַרפֿן זיכער נישט וואַרטן ביז אַלע אַנדערע וועלן טאָן וואָס זיי דאַרפֿן טאָן.
די געלעגנהייט ליגט פֿאַר אונדז יעדן טאָג. יעדער באַשלוס. יעדער גוט וואָרט. יעדע מצוה. יעדער אַקט פֿון חסד. זיי אַלע זײַנען מער באַטײַטנדיק, ווי מיר שטעלן זיך פֿאָר.
אפֿשר וועלן מיר קיינמאָל נישט וויסן, ווי ווײַט די השפּעה פֿון אַן איינציקער מעשׂה האָט זיך פֿאַרשפּרייט. אָבער לויט דעם רמב״ם דאַרפֿן מיר לעבן מיט דעם באַוווּסטזײַן, אַז עס איז זייער מעגלעך, אַז דווקא יענע מעשׂה האָט איבערגעווויגן די גאַנצע וואָג.
מיר קענען אפֿשר נישט באַשליסן ווער עס זאָל געווינען דעם וועלט־בעכער. אָבער מיר קענען יעדן טאָג באַשליסן וואָס פֿאַר אַ וועלט מיר העלפֿן בויען.
אויב יעדער פֿון אונדז וועט טאָן זײַן טייל, וועלן מיר אַלע צוזאַמען העלפֿן ברענגען דעם טאָג, ווען די וועלט וועט דערגרייכן איר אמתן נצחון — די גאולה האמתית והשלימה, מיט ביאת משיח צדקנו במהרה בימינו, ממש.
The post Argentina rabbi: What can can learn from losing the World Cup? appeared first on The Forward.
