Uncategorized
What I learned about antisemitism from a remarkable new archive about Jewish Civil War soldiers
(JTA) — Max Glass, a recent immigrant from Hungary, had an unhappy Civil War.
Tricked out of his enlistment bonus when he joined the Eighth Connecticut Infantry — recent arrivals were soft touches for scam artists — Glass was then “abused for reason [sic] that I never understand” by men in his regiment. “It may have been,” he speculated,
becaus I did not make them my companions in drinking, or as I am a Jew. If I went in the street or any wher I was called Jew. Christh Killer & such names. I also had stones, dirt thrown at me.
He complained to his commanding officer, begging to be transferred, because “no man that had feeling could stand such treatment,” but to no avail. Finally, Glass fled his regiment, hoping to receive better treatment if he enlisted in the Navy. Instead he was tried as a deserter and sentenced to hard labor.
Glass was not the only Jewish soldier to be cruelly mistreated when serving in the Union Army. But as the new Shapell Roster of Jewish Service in the Civil War demonstrates, his experience was far from typical.
I explored the Shapell Roster while working on my new book, on the experience of Jewish soldiers in the Union army. What I learned from the vast collection of documents and data was that indifference, benign curiosity and comradeship appear to have been much more common than conflict for the majority of Jewish soldiers in the Union army.
For every Max Glass there was a Louis Gratz. Born in Posen, Prussia, Gratz scraped by as a peddler before the war. Enlisting in April 1861 — just days after the war started — he took to military life. By August he had become an officer. As he proudly wrote to his family,
I have now become a respected man in a respected position, one filled by very few Jews. I have been sent by my general to enlist new recruits so I am today in Scranton, a city in Pennsylvania only twenty miles from Carbondale, where I had peddled before. Before this no one paid any attention to me here; now I move in the best and richest circles and am treated with utmost consideration by Jews and Christians.
In contrast to Max Glass, his letters whisper not a word about prejudice. As my new book on the experience of Jewish soldiers in the Union army demonstrates, Gratz’s experience was not unusual.
Max Glass ultimately escaped his sorry start in the army through the intercession of General Benjamin Butler. After reading Glass’ tale of woe, the general pardoned the hapless Hungarian. In doing so, Butler seemingly followed Abraham Lincoln’s lead when confronted by antisemitism within the Union army. The president, after all, had quickly countermanded Ulysses S. Grant’s General Orders Number 11 expelling Jews from the districts under his command, the “most notorious anti-Jewish official order in American history,”
But alas this story does not have a redemptive ending. Beyond the rank and file, Jews felt the sting of prejudice. The damage done in wartime left a legacy of antisemitism that continues to this day.
For even as General Butler was pardoning Max Glass, he was locked in a heated public exchange that reveals how wartime warped attitudes towards Jews. The imbroglio began when Butler took special note of the fact that a small group of smugglers, recently detained by the Union army, were Jewish. When challenged, the combative general refused to apologize. Instead, he countered that deceit and disloyalty were among the defining characteristics of Jews, and that avarice was a particularly Jewish avocation. According to his logic, Jews could never become loyal Americans because they preferred profit to patriotism.
An 1877 cartoon from the satirical newspaper Puck illustrates the antisemitic practices of the Grand Union Hotel in Saratoga, New York. The cartoon compares the corrupt gentile clients favored by the hotel, center, with respectable (albeit stereotypical) Jewish figures, including Jesus. (Library of Congress)
Butler’s corrosive claims reflected a steady drip of acid on the home-front that began in 1861. In the first year of the war, Jews felt the sting of prejudice as the “shoddy” scandals captured the public imagination. Military contractors were publicly accused of fleecing the army by supplying substandard uniforms and gear, even as soldiers shivered in the field for want of decent clothing.
In seeking to explain the profiteering and corruption that attended the rush to war, the press summoned the specter of the venal and disloyal Jew. Cartoonists delighted in identifying Jews as the archetypal cunning contractors, who not only refused to enlist but also actively undermined the war effort. Jews were also imagined as the speculators who profited at the expense of the common good and as smugglers who traded with the enemy. Butler, in other words, was drawing on calumnies that became common currency during wartime.
The contractor, smuggler, speculator and shirker, however, were more than just figures of scorn. Jews and other “shoddy aristocrats” came to be seen as the creators and beneficiaries of the new economic and social order produced by the war. This “shoddy aristocracy” — whose morals and manners marked them as undesirable, whose profits were ill gained, and whose power derived from money alone — was imagined to lord it over a new and unjust social heap summoned into being by the chaos and disruption of war.
Even as the heated rhetoric of the war years receded after 1865, these ideas remained primed for action. They were returned to service in the Gilded Age.
It was no coincidence that the episode traditionally identified as initiating modern antisemitism in America — the exclusion of Joseph Seligman by Henry Hilton from the Grand Union Hotel in Saratoga Springs on May 31, 1877 — had at its center a man who had made a fortune as a contractor and banker during the Civil War. Seligman, a friend of President Grant, was viewed as an exemplar of the new capitalism that was remaking America.
Henry Hilton slandered Seligman as “shoddy—false—squeezing—unmanly,” a social climber who “has to push himself upon the polite.” Hilton drew upon themes familiar from wartime antisemitism: the Jew as speculator who trafficked in credit and debt; the Jew as obsequious ingratiator who attached himself to the powerful; the Jew as profiteer who advanced by improper means; the Jew as vulgarian who flaunted his (and her) obscene wealth and did not know his (or her) place; and the Jew as overlord whose money allowed him (or her) to displace others. In short, the “Seligman Jew” was the “shoddy aristocrat” by another name.
In an age of inequality and excess, the antisemite imagined the Jew as embodying all that was wrong with American capitalism. And during an age of mass immigration from Romania and the Russian Empire, they soon added another theme familiar from General Butler’s wartime diatribe: The Jew could not be trusted to become fully American.
Sadly, even as Louis Gratz, Max Glass and many other Jewish soldiers became American by serving in the Union army, the Civil War produced a range of pernicious ideas about Jews that have proven remarkably durable. We have escaped the everyday torments that afflicted Max Glass, but are still haunted in the present by the fantasies of Benjamin Butler and Henry Hilton.
—
The post What I learned about antisemitism from a remarkable new archive about Jewish Civil War soldiers appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
A new collection of Yiddish rhymes and games for children (and Yiddish students!)
עס קומט באַלד צו גיין דער יום־טובֿ פּורים, האָב איך פֿאַר אײַך לייענער צוגעגרײט שלח־מנות: אַ גוגל־דאָקומענט מיט מאַטעריאַלן פֿאַר קינדער און תּלמידים, געשעפּטע סײַ פֿון עלטערע פֿאָלקלאָר־זאַמלונגען, סײַ פֿון שאַפֿונגען פֿון דער נײַערער צײַט. ער געפֿינט זיך דאָ. װײַטער קענט איר לײענען פֿאַר װאָס איך האָב זיך אונטערגענומען אַזאַ פּראָיעקט, און זיך דערװיסן נאָך פּרטים װעגן די מאַטעריאַלן װאָס געפֿינען זיך דערין.
* * * *
אינעם הײַפֿעלע ייִדישיסטישע משפּחות צעשאָטענע איבערן ערדקײַלעך קומט נישט זעלטן אױס צו פֿילן, אַז עפּעס פֿעלט אונדז מאַטעריאַל װאָס זענען אי אױף ייִדיש אי זײ נעמען אױס בײַ די קינדער.
אָט דער כּלומרשטער דוחק שפּירט זיך אין פֿאַרשידענע תּחומען: אין גראַמען, געזאַנג, שפּילן, מעשׂהלעך — קורץ, אַלצדינג װאָס טראָגט אַרײַן פֿרײד און כּישוף אין לעבן פֿון אַ קינד. נישט אײן מאָל בין איך געזעסן און געהאָצקעט אַ קינד אױפֿן שױס און געװאָלט פֿרײלעך מאַכן, צוזינגען עפּעס אַ לידעלע אָדער אַ גראַם, נאָר פּונקט איז מיר נישט געקומען אױפֿן געדאַנק מער װי „פּאַטשע פּאַטשע קיכעלעך“, אָדער פּשוט שמײכלען און מאַכן גרימאַסן.
איז אַװדאי גוט, אַן עופֿעלע װעט נישט זײַן קײן גרױסער איבערקלײַבער, אָבער װיפֿל איז דער שיעור איבערצוקײַען די זעלבע צװײ־דרײַ גראַמען, אַז מיר פֿאַרמאָגן אַזאַ רײַכן קינדער־פֿאָלקלאָר מיט שפּילן און גראַמען? און פֿאַר װאָס זאָלן מיר כּסדר טאַנצן אױף פֿרעמדע חתונות, אָנקומענדיק צו איבערזעצונגען פֿון ענגלישע לידעלעך, אַז ס׳איז פֿאַראַן הונדערטער קינדערלידער אױף ייִדיש, אָדער סתּם ייִדישע לידער, סײַ לעבעדיקע סײַ רויִקע, צוגעפּאַסטע צו פֿאַרשידענע טעמעס און סיטואַציעס?
איך זאָג אַ „כּלומרשטער דוחק“ װײַל אין דער אמתן איז עס אַ נעכטיקער טאָג. אָט האָט ש. לעהמאַן צונױפֿגעזאַמלט און אָפּגעדרוקט אַ שלל מיט קינדער־פֿאָלקלאָר אינעם פֿאָלקלאָריסטישן־פֿילאָלאָגישן באַנד בײַ אונז יודען אין 1923. אָפּטײלן מיט קינדערלידער און קינדער־פֿאָלקלאָר קען מען אױך טרעפֿן אין די זאַמלונגען פֿון י. ל. כּהן, באַסטאָמסקי, בערעגאָװסקי און פֿעפֿער, און נאָך אַזעלכע. הײַנט, װוּ איז רוט (רבֿקה) רובינס קלאַנגאַרכיװ בײַם ייִװאָ, װאָס האַלט אין זיך גאַנצע פֿינעף טאַשמעס מיט קינדערלידעלעך? און, און, און… איר זעט שױן מסתּמא אַלײן די צרה.
מיר זענען נישט חלילה אָרעם, נאָר פֿאַרקערט: ס׳איז פֿאַראַן צו פֿיל, און װער האָט דאָס די צײַט צו צעקײַען, דורכזיפּן, און אָפּקלײַבן פֿון די אַלע מאַטעריאַלן? בפֿרט אַז אַ סך פֿון די זאַמלונגען זענען גאַנץ שלעכט געדרוקט אָדער דער טינט איז שױן אָפּגעשפּרונגען. אַראָפּצולײענען װאָס דאָרט שטײט איז נישט קײן קלײנער קונץ. און עלטערן פֿון קלײנע קינדער, אַזױ אױך פֿאַרהאַװעטע און פֿאַרהאָרעװעטע מיט די טאָג־טעגלעכע אַחריותן, זאָלן גײן גריבלען אין װיסנשאַפֿטלעכע שריפֿטן?
דערצו נאָך, אַז מע האָט זיך שױן יאָ אַ ביסל אָריענטירט אין די זאַמלונגען, דאַרף מען ערשט דערטאַפּן די, װאָס קענען שטימען מיט אונדזערע הײַנטצײַטישע השׂגות. װי למשל בײַם באַװוּסטן קינדערגראַם: „ציגעלע מיגעלע קאָטינקע / רױטע פּאָמעראַנצן / אַז דער טאַטע שלאָגט די מאַמע / גײען קינדערלעך טאַנצן“. נו, איך װײס נישט װי בײַ אַנדערע, אָבער איך קען באַשטײן, אַז דאָס זאָל בלײַבן אַ קוריאָז פֿונעם אַמאָליקן לעבן אין דער אַלטער הײם. נישט יעדע סחורה איז פּאַסיק פֿאַר הײַנטיקע קינדער.
װען סע קומט, װידער, צו ייִדישע לידער איז דער מצבֿ שױן אַ סך פֿױגלדיקער, אָבער די מענטשלעכע טבֿע איז פֿאָרט אַזאַ, אַז מע גײט זעלטן אַרױס פֿון די אײגענע דלתּ אַמות. „די גרינע קאַטשקע“ און „פֿלי, מײַן פֿלישלאַנג“ קענען דאָך אַלע, אָבער פֿאַראַן אַ סך פֿײַנע אַלבומען, נײַערע און עלטערע, פֿון דער סעקולערער װעלט און פֿון דער פֿרומער װעלט, צעשאָטן איבער דער אינטערנעץ, נאָר גײן זוכן אױף דער הײסער מינוט װען די קינדער פֿאַרלאַנגען „מוזי־י־י־י־ק!“?
כאַפּט מען זיך צו די אײן־צװײ באַליבטע און באַקאַנטע און שױן. װאָס שײך געזאַנג, זענען די מלאָטעק־ביכער אַװדאי אַ געװאַלדיקער אוצר, אָבער יעדעס מאָל גײן אױפֿמישן אַ באַנד און האָפֿן, אַז מע װעט אָנטרעפֿן אױף עפּעס גוטס, איז אױך נישט קײן פּלאַן. אַז מאַכט זיך יאָ אַ פּאָר פֿרײַע מינוט און מע װיל זיך אױסלערנען אַ נײַ ליד, דאַרף מען ערשט װיסן װוּ צו געפֿינען די גוטע סחורה.
צום גליק האָב איך אין די לעצטע חדשים יאָ געהאַט צײַט זיך אַ טונק צו טאָן אין דעם ים פֿון קינדער־פֿאָלקלאָר און קינדער־מאַטעריאַלן, צעשאָטענע איבער זאַמלונגען און װעבזײַטלעך, אָפּקלײַבן פֿון זײ אַזוינע װאָס זאָלן זײַן צוטריטלעך פֿאַר עלטערן און צוציִיִק פֿאַר די קינדער, און מאַכן פֿון דעם אַ שטיקל װעגװײַזער. דאַכט זיך, אַז דאָס קען אױך נוציק זײַן פֿאַר לערערס און תּלמידים, װאָס זוכן פֿריש, אינטערעסאַנט לערנװאַרג. דער װעגװײַזער באַשטײט פֿון פֿינעף אָפּטײלן:
-
- גראַמען און לידעלעך. אין דער קאַטעגאָריע גײען אַרײַן קינדערגראַמען, סײַ צו יעדער געלעגנהײט, סײַ פֿאַר ספּעציפֿישע פֿאַלן אָדער קאָנטעקסטן, למשל: אַז דאָס קינד גיט אַ גרעפּס, אָדער אַז דאָס קינד טוט זיך אָן דאָס העמד, אָדער אַז מע דערזעט אַ שנעקל, צי אַ משה־רבינוס קיִעלע, אָדער אַז סע רעגנט… און נאָך אַ סך אַזעלכע.
- שפּילן. נישט נאָר האַנט־ און פֿינגער־שפּילן און גלאַט פֿאַרשפּילענישן, װי, צום בײַשפּיל, „באַראַן־באַראַן־בוץ“, „שׂרהניו װאָרעניע“, „אַ זעקעלע מעל“, „אין אַ שטעטעלע פּיטשעפּױ“, נאָר אױך שפּילן פֿאַר עלטערע קינדער, װאָס מע האָט אַ מאָל געשפּילן אין חדר און אין די הױפֿן — „בלינדע קו“, „פֿײגעלע פֿליט“, „רודענע ראַנע“, און פֿאַרשידענע שפּילן אין באַלעמס, מטבעות און ניסעלעך.
- רעקאָרדירטע מוזיק. נישט נאָר אַלבומען געמאַכט פֿאַר קינדער, נאָר אױך אַן אָפּקלײַב פֿון די שענסטע אַלבומען פֿאָלקסלידער װאָס קענען אױסנעמען אױך בײַ קינדער.
- געזאַנג. אין דעם אָפּטײל װערט געבראַכט אַ רשימה לידער װאָס מע קען זינגען מיט אָדער פֿאַר די קינדער, סײַ רויִקע סײַ לעבעדיקע, סײַ קינדערלידער סײַ גלאַט פֿאָלקסלידער, װי אױך לידער מיט באַװעגונגען — אַ שטײגער, „בלעטער“, „מיכלקו“, און „פֿון אַ קלײנעם גרינעם הױז“. בײַ יעדן ליד װערט געגעבן אַ לינק צום טעקסט און צו אַ רעקאָרדירונג.
- מעשׂהלעך. פֿון די פֿאָלקס־מעשׂיות און װוּנדער־מעשׂיות, פֿון בערן און לצים און כעלעמער חכמים און באַהאַלטענע אוצרות, װאָס מע פֿלעג דערצײלן די קינדער שבת אױף דער נאַכט, אָדער אין שול צווישן מינחה און מעריבֿ, אָדער װינטער הינטערן אױװן.
צום סוף געפֿינען זיך עטלעכע הוספֿות: װײַטערדיקע רעסורסן פֿאַר די װאָס װילן אַלײן אַרײַנקוקן אין די רױע מאַטעריאַלן, איבערזעצונגען פֿון פּאָפּולערע ענגלישע לידער (אַ מאָל מוז מען דאָך נאָכגעבן!), און אַ רשימה חיה־קלאַנגען אױף ייִדיש. האָט איר געװוּסט אַז אױף ייִדיש מאַכט דער בער „בו־בו“?
אַ לעצטע באַמערקונג: כאָטש דעם גרעסטן טײל מאַטעריאַל האָב איך געשעפּט טאַקע פֿון עלטערע מקורים, האָב איך אױך אַרײַנגענומען שאַפֿונגען פֿון דער מאָדערנער צײַט, צי פֿון דער פֿרומער־חסידישער װעלט, צי פֿון די ייִדישע שולן, צי פֿון אונדז ייִדישיסטן פֿון 21סטן יאָרהונדערט. איך האָף, אַז אינעם דאָזיקן װעגװײַזער װעט יעדער טרעפֿן עפּעס װאָס װעט געפֿינען חן בײַ די אײגענע קינדער, און באַװײַזן דערמיט אײַנצופֿירן אַ גרעסערע מאָס געװאָרצלטקײט און פֿאַרשידנקײט אין דער שפּראַכיקער סבֿיבה פֿון די קינדער (אָדער תּלמידים). טאָמער געפֿעלט עפּעס נישט, אָדער מע װיל עפּעס צוגעבן, מעג מען איבערלאָזן אַ קאָמענטאַר אינעם גוגל־דאָקומענט אַלײן, אָדער קען מען אַלײן אױפֿמישן די זאַמלונגען געבראַכטע אין די הוספֿות און דערבײַ אױפֿדעקן די אוצרות, װאָס װאַלגערן זיך נאָך הײַנט אין די פֿאַרגעלטע בלעטלעך און װאַרטן אױף זײער תּיקון אין די מײַלער פֿון ייִדישע קינדערלעך.
The post A new collection of Yiddish rhymes and games for children (and Yiddish students!) appeared first on The Forward.
Uncategorized
Mass shooter at Canadian elementary school tweeted antisemitic content 2 days before attack, ADL finds
(JTA) — The shooter who killed eight people and wounded dozens more in one of Canada’s deadliest mass shootings Tuesday allegedly tweeted antisemitic content two days before the attack.
“I need to hate jews because the zionists want me to hate jews. This benefits them, somehow,” Jesse Van Rootselaar, the alleged Tumbler Ridge school shooter, tweeted on Sunday, according to research by the Anti-Defamation League’s Center on Extremism.
Authorities in British Columbia have identified Van Rootselaar, 18, as the shooter who killed six people at Tumbler Ridge Secondary School and two family members at home before also dying, apparently from a self-inflicted gunshot wound.
According to the ADL, Van Rootselar had a “troubling pattern of online radicalization” that included using WatchPeopleDie, a platform that glorifies violence and has been linked to several mass violence events.
The ADL also found what it believes to be Van Rootselar’s X account, which it says “regularly shared antisemitic and racist content and material glorifying previous mass killers, including the 2022 Buffalo supermarket shooter and the 2019 Christchurch mosque shooter.”
Additionally, the ADL said, “The Tumbler Ridge shooter’s X profile photo also featured an image of the Christchurch shooter superimposed over a Sonnenrad, a neo-Nazi symbol, and a transgender pride flag.”
Other recent mass shooters have been WatchPeopleDie users. In August, alleged Minneapolis shooter Robin Westman entered a Catholic mass at an elementary school and allegedly used a gun featuring antisemitic and anti-Israel writing to kill two children and injure another 17 people before dying of a self-inflicted gunshot wound. The gun also included writing with the name of the man convicted of the deadliest antisemitic attack in U.S. history, the 2018 mass shooting on a Pittsburgh synagogue.
The alleged shooter behind the January 2025 Antioch High School shooting, Solomon Henderson, was found to have extensive online documents that praised Adolf Hitler and included links to “groyper” content.
Authorities in British Columbia say they cannot speculate on the motive of Van Rootselaar, who they said dropped out of school in Tumbler Ridge, a town of about 2,500, about four years ago. The dead included a 39-year-old teacher; five students, ages 12 to 13; and Van Rootselar’s mother and 11-year-old stepbrother.
Tuesday’s attack was the deadliest mass shooting in Canada since a 2020 attack in Portapique, Nova Scotia, left 23 people dead, including the shooter. A gun buyback program was implemented days after that shooting, but has proven both logistically challenging and unpopular.
“To the students, the teachers, the parents, and every resident of Tumbler Ridge: all of Canada stands with you. May the memories of those lost be a blessing,” Canadian Prime Minister Mark Carney said in a statement Wednesday morning. “May this community, which has shown its resilience so many times before, once again find the strength to heal.”
The post Mass shooter at Canadian elementary school tweeted antisemitic content 2 days before attack, ADL finds appeared first on The Forward.
Uncategorized
International social workers group set to vote on expelling Israeli union for ‘not acting to promote peace’
(JTA) — The Israeli Union of Social Workers could be booted from a global federation after at least three countries called for a vote on its expulsion on allegations of ethical breaches.
The countries — Ireland, Spain and Greece — charged that the Israeli union should have moved to seek exemptions from military service for its members or “issue a call for peace.” Their call for an expulsion vote escalated the International Federation of Social Workers’ January 2025 censure of the Israeli union over the alleged breaches, which the federation said violated ethics rules that say social workers “should not use weapons in their professional or personal capacities against people.”
The Israeli union has called for the vote to be abandoned while signaling that it remains committed to dialogue with Palestinian colleagues.
“Expelling or suspending a social workers’ union will not promote change — rather, it will promote polarization and radicalization, which arise in situations of isolation or perceived threat,” it said in a statement issued on Monday. “In our reality, this means that expulsion or suspension would hinder our ability to promote dialogue with our neighbors or with other countries. Those who oppose shared life between Israelis and Palestinians would welcome such an outcome. It would serve as an excuse to maintain extreme positions and continue fighting.”
In the statement, the Israeli union also said that the demand to request Israeli social workers be granted an exemption from military service was “entirely unimaginable within Israeli society.”
“Demanding that specifically during wartime (a war Israel did not initiate) social workers receive different treatment is not feasible in a society where military service is a universal civic duty,” the statement read.
The International Federation of Social Workers represents 141 national associations of social workers. It has previously sparred with the Israeli union, which it censured in 2018 for “failing to act as an independent professional voice on issues of occupation and Palestinian rights.” The 2018 censure was lifted in 2022 after the Israeli union invited the Palestinian Union of Social Workers to engage in dialogue.
The expulsion vote is set for Feb. 18 and will require a 75% majority to pass. Each member union gets one vote.
The vote comes as Israelis have faced marginalization in a range of international associations during the war in Gaza. The International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association, for example, suspended its Israeli affiliate in 2024 before reinstating it the following year.
The Jewish Social Work Consortium argued in a statement that the expulsion proposal at the International Federation of Social Workers “advances an ideologically driven effort to isolate Israeli social workers as a collective, based on nationality rather than actual professional conduct.”
“This is not principled critique or ethical debate. It is antizionism operating through professional institutions, denying Israelis moral complexity, collective legitimacy, and equal participation in global social work,” the statement continued. “When professional bodies adopt this framework, they normalize collective punishment under the guise of ethics.”
The consortium and several other Jewish groups have petitioned American and Canadian members of the international federation to “publicly oppose and refuse to endorse” the vote. The petition had gained over 10,000 signatures by Thursday morning.
“Ethical accountability must be based on individual conduct rather than identity or nationality,” the petition says. “This is not the time for silence as this motion carries grave consequences for our profession.”
The post International social workers group set to vote on expelling Israeli union for ‘not acting to promote peace’ appeared first on The Forward.