Uncategorized
How HaZamir youth choir serves as ‘an on-ramp to Jewish life’
(New York Jewish Week) — All across the country, groups of Jewish teenagers meet each week to rehearse as a choir. In groups as small as two and as large as 18, they gather in synagogue basements, Jewish community centers, senior centers and even churches to sing together. For many, it’s their only involvement with Jewish life.
These 450 young people, who range in age from 13 to 18, are members of HaZamir, an international choir for Jewish high school students. With 26 chapters in the United States and 10 in Israel, they convene each year for a spring concert in New York City.
But this coming concert — to be held on Sunday, March 19, at Lincoln Center’s Frederick P. Rose Hall — will be different than most years. This weekend’s celebration, which includes more than 300 student and alumni singers, will commemorate HaZamir’s 30th birthday as well as the 75th anniversary of the founding of the State of Israel.
“The idea behind the creation of HaZamir was to give Jewish teenagers the opportunity to have a high-level music experience and to express their Jewish selves and their music selves,” said Mati Lazar, HaZamir’s conductor and founder. “At that point, and even now, [that] is not really a given.”
Sunday’s concert will include performances by the entire ensemble, as well as songs performed by the Israeli cohort and members of the Chamber Choir, an elite group of HaZamir singers. (Students have to audition to join HaZamir, and select singers are invited to audition for the Chamber Choir.) The highlight is always the “senior song” — “Yachad Na’Amod” (“Together We Stand”) — that closes out the concert, said Vivian Lazar, Mati’s wife and the director of HaZamir.
“This is a problem with any high school teacher — you fall in love with your 12th graders,” Vivian told the New York Jewish Week. “They’re adults already. They’re smart, and they’re intuitive and then they leave you. For the last verse, they put their arms around each other. Some of them don’t sing because they’re crying so hard.”
HaZamir singers at the 2013 Gala Concert. (Courtesy HaZamir)
Mati Lazar, who declined to provide his age, founded HaZamir in 1993 as the high school arm of the Zamir Chorale, a professional Hebrew-language choir and Jewish choral performance group in North America that was established in 1960. A native of Brooklyn, he had been a member of Zamir Chorale as a teenager, and wanted to create an opportunity for other young people to have the same experience.
Starting with just one small chapter in New York — which Mati personally ran — he watched it grow, and grow, over the next three decades. “I knew it would be important — I knew it would evolve into what it has evolved into,” Mati said. “The surprise for me was how successful it would be in Israel.” The first Israeli chapter was founded in 2006.
He is also the founder and director of Zamir Choral Foundation, the umbrella organization that operates HaZamir and Zamir Chorale, as well as a choir for middle schoolers and a choir for young adults in their 20s and 30s.
Though HaZamir is an extracurricular activity for these high schoolers, the Lazars place serious demands on their members. “We empower these teenagers,” Vivian Lazar said. “When they go and have free time together, they’re kids. When they’re sitting in rehearsal, we treat them like professionals, and so they behave that way.”
As a result, participating in the choir can often become a lifelong commitment — and sometimes even a family affair. Sophie Lee Landau grew up in New York listening to her mother perform as a member of Zamir Chorale. Landau joined HaZamir in seventh grade and stayed with the group throughout high school. In college, she became a member of Zamir Chorale for a number of years until she moved out of New York in 2015.
For the past six years, Landau, 29, has been the conductor for the Houston-based chapter of HaZamir. “It’s an opportunity to connect with your peers who have come from a similar faith and to connect more to Jewish text,” Landau told the New York Jewish Week. “It’s really special to be able to give [students] an outlet to connect to their heritage and to find peers and friendships with similar interests and similar backgrounds. It’s about not feeling like you’re alone.”
HaZamir singers performed a concert at the Tree of Life synagogue in Pittsburgh to commemorate the one year anniversary of the deadly shooting that took the lives of 11 synagogue members. (Courtesy HaZamir)
The Lazars see the choir as “an on-ramp to Jewish life” with an emphasis on pluralism, community and Zionism. HaZamir is not designed to be religious, Vivian explained, though she suggested that singing together in harmony is often a spiritual experience.
However, “to be Jewish is to be literate,” Vivian said, adding part of being in the choir and learning to sing the Hebrew music includes learning the texts and their meanings.
“The more you know about your history and your tradition and your culture, the better human being you can be,” Vivian said she tells her students.
For participants, these principles culminate during “Festival,” a Shabbat sleepover that takes place in the days leading up to the annual concert. This year, the group will congregate at the Sleepy Hollow Hotel in Tarrytown, New York.
“Festival” is the first time chapters from around the world meet after having rehearsed the same songs as individual groups throughout the year. “It is a spiritual kind of experience singing music together: You’re breathing together, you’re thinking about the same text at the same time, and you’re making harmony,” Mati Lazar said. “All differences really subside.”
According to Landau, the weekend is especially rewarding for participants who hail from smaller Jewish communities. “This is the one opportunity for the kids to all get together,” she said. “Once you get together and you sing with 300 other kids, the sound is overwhelming. It’s the thing that they look forward to most, after working hard all year they finally get to put it all together and hear what the music can do.”
Over 400 students attended HaZamir’s “Festival” in 2019. (Courtesy HaZamir)
Though it’s meant to be a rehearsal boot camp for the teenagers, Festival also aims to nurture the cross-country and international friendships that are made on Zoom throughout the year. Activities include a Thursday-night jam session, hours of rehearsals during the day and a range of Shabbat services on Friday night and Saturday morning — egalitarian, Orthodox, Reform, and all-women services are among the options. For many participants, Vivian said, it’s the first time they can explore these different types of Jewish religious expression.
For Milo Shaklan, a senior in HaZamir’s Brooklyn chapter, whose ninth and tenth grade concerts were canceled due to COVID-19, going to Festival and the Gala concert for the first time last year was “a moment of understanding,” he said.
“I got to connect with all these other Jews,” Shaklan said. “I had no idea how big the community was. When I’m interacting with people in my synagogue community, I am interacting with people who more or less observe like me. At HaZamir, I’m interacting with Americans who are less observant than me and Americans who are more observant than me, and then Israelis who are both more and less observant than me.”
Landau concurs. “To be able to establish such a network is really incredible, and that’s why this weekend is so important,” she said.
For the Lazars, it’s alumni like Landau — who has maintained a long-term relationship with the choir — who are the biggest reward for the efforts. This year, 14 HaZamir alumni are now conductors of their own chapters, and all HaZamir alumni will be invited on stage to sing during the second half of the two-hour concert.
“It’ll be a very, very beautiful moment,” said Vivian.
The HaZamir 30th Anniversary Concert will take place on March 19 at 3:00 pm. Buy tickets here.
—
The post How HaZamir youth choir serves as ‘an on-ramp to Jewish life’ appeared first on Jewish Telegraphic Agency.
Uncategorized
Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’
(JTA) — It’s been months since Azealia Banks turned heads when she declared she was a “Zionist” on social media in June and gave a concert in Israel for the two-year anniversary of Hamas’ Oct. 7 attacks.
But in a tirade on X this week, the rapper reversed course, lambasting the toll of the United States and Israel’s war with Iran and declaring in a series of profane posts that she no longer supports the country.
“Israel really did us dirty. This is not about terrorism, they actually wanted to see us face china head to head. Israel wants to see the petrodollar flunk. I actually HOPE Netanyahu is dead. We should strike a big [deal] with Iran and just go to war with Israel and keep the petrodollar strong,” wrote Banks in a post on X Tuesday evening.
“On second thought, F—CK ISRAEL,” Banks, who has over 240,000 followers on X, concluded.
While the rapper has frequently commented on Israel and Judaism, previously weighing in on Ashkenazi cuisine and antisemitic conspiracy theories, her latest disavowal of the Jewish state marks a sharp break from her staunch expressions of support for Israel last year.
“The lore of Israel & Zionism and the Jews is charming and relatable as hell,” Banks wrote on X ahead of her concert in Tel Aviv last October. She likened Israel to Wakanda, the futuristic Black homeland in the “Black Panther” movies, writing that “Zionism is iconic” and “Zionism is punk.”
Her reversal, which was criticized by some Jewish influencers, comes as the war in Iran has sparked growing public backlash and claims in some political and online circles that Israeli influence drove the conflict.
It wasn’t the first time that Banks has staked out an anti-Israel view. In 2018, she vowed she would never visit Israel, which she called “nuts,” after she said she encountered racism while performing there.
In posts beginning last Wednesday, Banks pivoted from criticizing Arab states to promoting internet conspiracy theories that Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu had died and saying that she was “she was “Israel/Iran/Maga’d out.”
“The way Aipac eggs it on like israeli death is cool so long as it feeds fragile jewish american ego is actually psychotic,” wrote Banks in a post on X Tuesday, referring to the pro-Israel lobby. “Like the self cannibalism, double dealing and american jealousy is too obvious to not see. The state of israel is fucking haram [prohibited] The nation, the people dont deserve to be forced into bullshit wars over american and british interests this is crazyyyyyyy.”
The post Azealia Banks is done with Israel, again: ‘On second thought, F—K ISRAEL’ appeared first on The Forward.
Uncategorized
Longing for the way secular Jews used to be
איך זיץ דאָ און הער זיך צו צום קול פֿון מײַן פֿעטער יונה ז״ל ווי ער ריכט אָפּ דעם פּסח־סדר אינעם יאָר 1962… און איך קוועל דערפֿון.
יונה גאָטעסמאַן איז געווען אַ סעקולערער ייִד, אָדער ווי מע פֿלעג עס רופֿן אין יענע יאָרן — אַ וועלטלעכער. ער האָט נישט געהיט שבת אָדער כּשרות, און טאַקע דערפֿאַר איז בײַ אים נישט געווען קיין מניעה צו רעקאָרדירן זײַן קול בײַם סדר. אָבער ווען מע הערט ווי ער זאָגט דעם יום־טובֿדיקן קידוש, אָדער דעם „הא לחמא עניא‟ (די דערקלערונג וואָס רופֿט יעדן איינעם וואָס ס׳איז הונגעריק צו קומען און עסן) אָדער דעם „אחד מי יודע‟, דאַכט זיך דיר אַז סע זינגט אַ פֿרומער ייִד מיט אַ קיטל. ער זאָגט די הגדה מיט אַ ניגון וואָס חזרט זיך כּסדר איבער און די ווערטער פֿליִען פֿאַרבײַ אַזוי גיך אַז ס׳איז מיר אַ מאָל שווער צו דערקענען וווּ ער האַלט. אָבער טאַקע דערפֿאַר קלינגט עס אַזוי נאַטירלעך.
אונטן קענט איר אַליין הערן ווי יונה גאָטעסמאַן ריכט אָפּ דעם סדר. די ערשטע 30 סעקונדעס זענען שווער צו הערן אָבער דערנאָך הערט מען שוין אַ סך בעסער.
ווי אַ סך ייִדן פֿון זײַן דור איז דער פֿעטער דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער שטוב. די משפּחה האָט געוווינט אין סערעט, אין דער בוקאָווינע, און יונה האָט, אַ פּנים, גוט געדענקט דעם נוסח פֿון זײַן טאַטן, חיים, וואָס האָט געדאַוונט סײַ בײַ די וויזשניצער חסידים, סײַ בײַ די סאַדעגערער. ווי עס דערציילט זײַן זון, איציק גאָטעסמאַן, האָט יונהס טאַטע אָנגעשטעלט אַ גמרא־מלמד צו לערנען מיט אים ווײַל קיין ישיבֿה איז אין סערעט נישט געווען. אַפֿילו מיט יאָרן שפּעטער, ווען יונה האָט שוין אויסשטודירט אויף דאָקטער און מער נישט געפֿירט קיין פֿרום לעבן, אַז ער איז געפֿאָרן צו גאַסט צו טאַטע־מאַמע האָט דער טאַטע אָנגעשטעלט פֿאַר אים אַ גמרא־לערער.
אונדזער שרײַבערין מרים האָפֿמאַן דערציילט אַז איר מאַן, מענדל ז״ל, אויך אַן אָפּשטאַמיקער פֿון די וויזשניצער חסידים, האָט געטאָן דאָס זעלבע. נישט געקוקט אויף דעם וואָס ער האָט נאָכן חורבן (בפֿרט נאָך דעם וואָס ער האָט אָנגעוווירן זײַן טאַטע־מאַמע, זײַן 12־יעריק ברידערל בנימעלע און דרײַ שוועסטער אין גאַזקאַמער) אָפּגעוואָרפֿן זײַן אמונה און אַפֿילו געהייסן זײַן פֿרוי נישט פּראַווען קיין שבת אָדער האַלטן אַ כּשרע קיך אויס כּעס צום אייבערשטן, פֿלעגט ער יעדן פּסח זיך אָנטאָן אַ יאַרמלקע און אָפּריכטן דעם גאַנצן סדר אויפֿן אַלטן שטייגער.
אויך מײַן טאַטע האָט יעדעס יאָר אָנגעפֿירט מיט אַ טראַדיציאָנעלן סדר אויף לשון־קודש כאָטש ער איז, אין פֿאַרגלײַך מיט יונהן און מענדלען, דווקא נישט דערצויגן געוואָרן אין אַ פֿרומער היים. ווי אַ דערוואַקסענער האָט ער זיך אַליין אויסגעלערנט ווי אָפּצוריכטן דעם סדר — מסתּמא טאַקע פֿון זײַן שוואָגער יונה — ווײַל ער האָט געוואָלט אַז דער סדר זאָל האָבן אַ דורותדיק פּנים.
מיט אַנדערע ווערטער, אין יענע יאָרן איז געווען אָנגענומען אַז איינער וואָס האַלט זיך פֿאַר אַ פֿולשטענדיקן סעקולערן ייִד קען נאָך אַלץ, כאָטש איין מאָל אַ יאָר, אָנפֿירן מיט אַ רעליגיעזע צערעמאָניע (אַפֿילו אַ דרײַ־שעהיקן ריטואַל ווי דער סדר), כאָטש עס דערמאָנט גאָט אויף שריט און טריט.
אַן אַטעיִסט וואָלט אפֿשר געשטעלט די פֿראַגע: וואָס איז דער שׂכל פֿון מאַכן ברכות און דורכפֿירן רעליגיעזע ריטואַלן ווען מע גלייבט אַליין נישט אין דעם? איז דאָס נישט אַ מין נישט־אויסגעהאַלטנקייט? מײַן טאַטע ע״ה פֿלעגט, למשל, יעדן שבת מאַכן קידוש און המוציא אויף אַזאַ נאַטירלעכן אופֿן, אַז איך בין געווען זיכער ער איז אַ גלייביקער. און דערפֿאַר ווען איך האָב צו 17 יאָר אַליין זיך פֿאַראינטערעסירט אין גײַסטיקע ענינים און געפּרוּווט פֿאַרפֿירן אַ שמועס מיט אים וועגן דעם, האָט ער פּלוצלינג אויסגערופֿן: „פֿאַר וואָס פֿרעגסטו מיך די אַלע שאלות? דו ווייסט דאָך, אַז איך בין אַן אַטעיִסט!‟
„דו ביסט אַן אַטעיִסט?‟ האָב איך איבערגעפֿרעגט, אַ פֿאַרחידושטע. „פֿאַר וואָס זשע האָסטו די אַלע יאָרן געמאַכט קידוש און המוציא יעדן שבת?‟
זײַן ענטפֿער: „צוליב אײַך!‟
לאַנגע יאָרן האָב איך איבערגעקלערט וואָס עס מיינט טאַקע דער „צוליב אײַך‟. הייסט עס, אַז ער אַליין האָט נישט הנאה געהאַט דערפֿון? אַז דאָס איז בלויז געווען אַ מיטל צו פֿאַרבעסערן די שאַנסן אַז זײַנע קינדער זאָלן זיך שטאַרק אידענטיפֿיצירט ווי ייִדן?
אַז איך קלער איצט וועגן דעם, זעט מיר אויס אַז עס זענען מסתּמא געווען עטלעכע סיבות פֿאַר וואָס די דרײַ וועלטלעכע ייִדן (צוויי פֿון זיי — געשוווירענע אַטעיִסטן) און אַ סך אַנדערע פֿון זייער דור, זענען געווען גרייט אָנצופֿירן מיט אַ רעליגיעזן סדר. ערשטנס, ווי מײַן טאַטע האָט געזאָגט, האָבן זיי עס געטאָן פֿאַר זייערע קינדערס וועגן. ס׳שטייט דאָך בפֿירוש געשריבן אין דער הגדה: „והגדת לבנך — זאָלסט דערציילן דײַנע קינדער וואָס ס׳איז געשען אין לאַנד מצרים‟.
נו, אויב אַזוי, האָבן זיי דאָך געקענט פּשוט דערציילן די געשיכטע פֿון די ייִדן אין מצרים און זייער באַפֿרײַונג אויף אַ סעקולערן אופֿן, אָן צו דערמאָנען גאָט בכלל. זיי האָבן געקענט ניצן די הגדה אַרויסגעגעבן פֿונעם אַרבעטער־רינג אָדער אַן אַנדער סעקולערער ייִדישער אינסטיטוציע. זיי האָבן דאָס אָבער נישט געטאָן. יאָ, אויפֿן סדר־טיש זענען טאַקע געלעגן די וועלטלעכע הגדות, כּדי מע זאָל קענען זינגען בציבור די שיינע מאָדערנע ייִדישע לידער ווי אַבֿרהם רייזענס „אויפֿן ניל‟, דוד עדעלשטאַדטס „אין דעם לאַנד פֿון פּיראַמידן‟ און יצחק לוקאָווסקיס „חד גדיא‟. די וועלטלעכע הגדה איז אָבער בלויז געווען אַ צוגאָב צום סדר, נישט דער הויפּטטעקסט.
מיט אַנדערע ווערטער, די אָ דרײַ וועלטלעכע ייִדיש־רעדנדיקע ייִדן האָבן געוואָלט ביידע: סײַ דעם כּמעט צוויי טויזנט־יאָריקן נוסח, סײַ די וועלטלעכע ייִדישע עלעמענטן.
אויב אַזוי איז די כּוונה, אַ פּנים, געווען עפּעס שטאַרקערס ווי בלויז איבערגעבן די געשיכטע פֿון יציאת־מצרים. ס׳איז אויך געווען אַן אופֿן צו ווײַזן דעם ייִנגערן דור ווי רײַך און ווי טיף איז די ייִדישע טראַדיציע; אַז ייִדיש איז נישט בלויז אַ לשון נאָר אַ גאַנצע קולטור, וואָס איז אָנגעזאַפּט מיט רעליגיעזן וויסן; אַז אַ ייִד דאַרף קענען, אָדער כאָטש זײַן היימיש מיט, דעם רעליגיעזן אַספּעקט פֿון דער ייִדישער טראַדיציע, אַפֿילו אויב ער אַליין איז נישט קיין פֿרומער.
פֿון מײַן זײַט בין איך גאָר צופֿרידן וואָס איציק גאָטעסמאַן האָט אָנגעהאַלטן די רעקאָרדירונג פֿון זײַן טאַטן. איצט קען איך — און ווער נאָך עס וויל נאָר — זיך אויסלערנען דעם סדר־נוסח פֿון די אַמאָליקע בוקאָווינער ייִדן און דערבײַ באַרײַכערן דעם אייגענעם סדר.
The post Longing for the way secular Jews used to be appeared first on The Forward.
Uncategorized
Iran War Increases Threat to Sweden, Security Service Says
Swedish Security Service Chief Charlotte von Essen speaks next to Fredrik Hallstroem, chief of operations, during a press conference where the Swedish Security Service (SAPO) presents the situational picture of the country’s security, in Stockholm, Sweden, March 18, 2026. Photo: TT News Agency/Claudio Bresciani via REUTERS
Sweden‘s Security Service (SAPO) warned on Wednesday of increased threats to the Nordic nation from the war in Iran, including risks to Jewish targets, as it released its annual national security assessment.
“History has shown that a desperate and pressured regime can be a dangerous regime,” SAPO operative chief Fredrik Hallstrom told a press conference, referring to the US-Israeli war on Iran.
Iran has long been considered a serious threat, and Swedish authorities have noted how criminal networks – already at the center of a decade-long surge in gang-related violence – have been exploited by state actors to carry out attacks.
“The US-Israeli military operation against Iran, and the countermeasures carried out by Iran, have increased the threat against American, Israeli, and Jewish targets in Sweden,” Security Service Chief Charlotte von Essen said in the report.
In recent years, the agency has also highlighted threats from China and, above all, Russia, which it describes as increasingly willing to take risks in support of its war in Ukraine — including through hybrid operations across Europe.
“Overall, we expect that the threat levels against Sweden will continue to deteriorate in the coming years,” von Essen said, adding that Russia was regarded as a primary driver.
While it is difficult to determine what can be linked to a particular actor, Sweden assesses that Russia is behind several sabotage incidents in Europe targeting critical infrastructure, the security service said. Moscow has denied any involvement.
The agency said it has reviewed hundreds of cases of suspected sabotage in Sweden, including of underwater cables, electricity substations and water-treatment facilities.
“It has so far not been possible to link any physical sabotage to a foreign power,” it said.
The comments came as Iran executed a Swedish citizen on Wednesday, according to Sweden‘s foreign minister, who added that she had summoned the Iranian ambassador in Stockholm to condemn the decision.
The person, who was not named, was arrested in Iran in June of last year and Sweden has repeatedly raised the case with Iranian officials, Foreign Minister Maria Malmer Stenergard said.
“The death penalty is an inhumane, cruel, and irreversible punishment. Sweden, together with the rest of the EU, condemns its application in all circumstances,” Stenergard said.
The legal proceedings leading up to the execution did not meet the standards of due process, she added.
The European Union’s foreign policy chief Kaja Kallas condemned the execution in a statement on Wednesday evening.
“The appalling human rights situation in Iran and the alarming increase in executions are intolerable and show the regime’s true colors,” she said, sending condolences to the family of the citizen.
The Swedish foreign ministry and the Iranian embassy in Stockholm did not immediately respond to a request for comment when contacted by Reuters via phone and email.